بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
|||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
<big>'''امامزاده شاه خراسان'''</big>؛ ر از نوادگان امام هفتم شیعیان در شهرستان لِنجان.<br> | <big>'''امامزاده شاه خراسان'''</big>؛ ر از نوادگان امام هفتم شیعیان در شهرستان لِنجان.<br> | ||
امامزاده شاه خراسان، آرامگاه سید بهاءالدین است که نَسَب او با هشت واسطه به امام موسی کاظم میرسد. آرامگاه این امامزاده که با معماری دوران صفویان و قاجاریان بازسازی و مرمت شده، در اسفند 1387ش، بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | امامزاده شاه خراسان، آرامگاه سید بهاءالدین است که نَسَب او با هشت واسطه به [[امام موسی کاظم]] میرسد. آرامگاه این امامزاده که با معماری دوران صفویان و قاجاریان بازسازی و مرمت شده، در اسفند 1387ش، بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. | ||
==سید بهاءالدین== | ==سید بهاءالدین== | ||
شاه خراسان، با نام اصلی «علی» ملقب به «بهاءالدین» بوده که در شهر مرو سکونت داشته است. در دوران خوارزمشاهیان، در دیار مرو، قیامی به رهبری پدر بهاءالدین صورت میگیرد که به شهادت پدر و حامیان او ختم میشود. پس از آن، بهاءالدین وارد [[اصفهان]] شده و ارشاد دینی مردم را در آن دیار بر عهده میگیرد، اما در پی فشارهای سیاسی و تهدیدات حاکمان وقت، بهاءالدین به منطقۀ عشایر بختیاری مهاجرت کرد. او برای مدتی بهصورت ناشناس میان عشایر به چوپانی پرداخت، اما همزمان معارف قرآن و احکام شرعی را به آنها میآموخت. او بخش زیادی از دستمزد خود را به نیازمندان میبخشید و مردم به خاطر رفتار و اخلاق کریمانهاش، وی را «بزرگ چوپانان» یا «شیخ عشایر» نامیدند. پس از آنکه هویت اصلی بهاءالدین فاش شد، او به سفر حج رفت و در بازگشت به منطقه بختیاری با دختر یکی از بزرگان آن دیار [[ازدواج]] کرد. ثمرۀ این ازدواج، سه پسر و یک دختر بود. او پس از عمری تلاش فرهنگی، در نیمۀ دوم از قرن ششم هجری رحلت کرد و در همان منطقه، به خاک سپرده شد. آرامگاه سید بهاءالدین که نزد مردم با نام امامزاده شاه خراسان شناخته میشود، امروزه زیارتگاه و مکانی مقدس است<ref>نکتهسنج، «امامزاده سید بهاءالدین محمد موسوی و احفادش»، 1395ش، ص233-237.</ref> و در طول تاریخ نیز مورد توجه بسیار بوده است.<ref>[https://www.imna.ir/news/358081/%D8%AA%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%85%DB%8C%D8%AB%D8%A7%D9%82-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%A6%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B7%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7 «تجدید میثاق دوبارۀ عاشقان ائمۀ اطهار با امامزاده شاه خراسان»، خبرگزاری ایمنا.]</ref> | شاه خراسان، با نام اصلی «علی» ملقب به «بهاءالدین» بوده که در شهر مرو سکونت داشته است. در دوران خوارزمشاهیان، در دیار مرو، قیامی به رهبری پدر بهاءالدین صورت میگیرد که به شهادت پدر و حامیان او ختم میشود. پس از آن، بهاءالدین وارد [[اصفهان]] شده و ارشاد دینی مردم را در آن دیار بر عهده میگیرد، اما در پی فشارهای سیاسی و تهدیدات حاکمان وقت، بهاءالدین به منطقۀ عشایر بختیاری مهاجرت کرد. او برای مدتی بهصورت ناشناس میان عشایر به چوپانی پرداخت، اما همزمان معارف قرآن و احکام شرعی را به آنها میآموخت. او بخش زیادی از دستمزد خود را به نیازمندان میبخشید و مردم به خاطر رفتار و اخلاق کریمانهاش، وی را «بزرگ چوپانان» یا «شیخ عشایر» نامیدند. پس از آنکه هویت اصلی بهاءالدین فاش شد، او به سفر حج رفت و در بازگشت به منطقه بختیاری با دختر یکی از بزرگان آن دیار [[ازدواج]] کرد. ثمرۀ این ازدواج، سه پسر و یک دختر بود. او پس از عمری تلاش فرهنگی، در نیمۀ دوم از قرن ششم هجری رحلت کرد و در همان منطقه، به خاک سپرده شد. آرامگاه سید بهاءالدین که نزد مردم با نام امامزاده شاه خراسان شناخته میشود، امروزه زیارتگاه و مکانی مقدس است<ref>نکتهسنج، «امامزاده سید بهاءالدین محمد موسوی و احفادش»، 1395ش، ص233-237.</ref> و در طول تاریخ نیز مورد توجه بسیار بوده است.<ref>[https://www.imna.ir/news/358081/%D8%AA%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%85%DB%8C%D8%AB%D8%A7%D9%82-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%A6%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B7%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%A7 «تجدید میثاق دوبارۀ عاشقان ائمۀ اطهار با امامزاده شاه خراسان»، خبرگزاری ایمنا.]</ref> | ||
