←منابع: ابرابزار |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
طلاق در آیین یهود، مجاز است و ممنوعیتی ندارد، اما بهشدت مکروه و ناپسند شمرده میشود. بر همین اساس تأکید شده که هرکس همسر اول خود را طلاق دهد، حتی قربانگاه معبد نیز برای او اشک میریزد. در شریعت یهود فقط یک نوع طلاق وجود دارد و آن زمانی تحقق مییابد که مرد، گیط (طلاقنامه) را به همسرش تسلیم کند. براساس تورات، حق طلاق، یکطرفه با مرد است، هرچند در قوانین امروزی زنان نیز در موارد خاصی میتوانند درخواست طلاق دهند. موجبات طلاق شامل دلایل شرعی و اخلاقی گوناگون از سوی هریک از زوجین است. مرد موظف به پرداخت مهریه است، مگر در موارد استثنایی که زن مرتکب رفتارهای ناشایست آشکار شود. | طلاق در آیین یهود، مجاز است و ممنوعیتی ندارد، اما بهشدت مکروه و ناپسند شمرده میشود. بر همین اساس تأکید شده که هرکس همسر اول خود را طلاق دهد، حتی قربانگاه معبد نیز برای او اشک میریزد. در شریعت یهود فقط یک نوع طلاق وجود دارد و آن زمانی تحقق مییابد که مرد، گیط (طلاقنامه) را به همسرش تسلیم کند. براساس تورات، حق طلاق، یکطرفه با مرد است، هرچند در قوانین امروزی زنان نیز در موارد خاصی میتوانند درخواست طلاق دهند. موجبات طلاق شامل دلایل شرعی و اخلاقی گوناگون از سوی هریک از زوجین است. مرد موظف به پرداخت مهریه است، مگر در موارد استثنایی که زن مرتکب رفتارهای ناشایست آشکار شود. | ||
== طلاق در | == حق طلاق در آیین یهودیت == | ||
بر اساس احکام سنتی و فقهی یهود، حق طلاق بهطور انحصاری در اختیار شوهر است و او میتواند بهصورت یکطرفه همسر خود را طلاق دهد. مستند این حکم به تورات (سفر تثنیه، باب ۲۴، آیه ۱) ارجاع داده میشود که در آن بر دادن طلاقنامه از سوی مرد به زن تأکید شده است. در متون تلمودی نیز بر صلاحیت انحصاری مرد در صدور طلاق تأکید شده است،<ref>[https://www.porseman.com/!110537 «طلاق در یهودیت و مسیحیت-آثار ممنوعیت طلاق»، وبسایت پرسمان دانشگاهیان.]</ref> هرچند آموزههای اخلاقی یهودیت همواره بر حفظ ثبات خانواده سفارش کرده و محدودیتهای اخلاقی و اجتماعی را برای استفادهٔ بیرویه از این حق توصیه میکنند.<ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان (با رویکرد تطبیقی)، 1399ش، ص94.</ref> در قوانین و رویکردهای معاصر قضایی میان جوامع مختلف یهودی، اصلاحاتی صورت گرفته است؛ بر این اساس، زنان در شرایط خاصی حق ارائهٔ دادخواست طلاق به دادگاه را دارا هستند و طلاق منوط به توافق طرفین و رضایت زن شده است.<ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان (با رویکرد تطبیقی)، 1399ش، ص95.</ref> | |||
در | |||
== موجبات طلاق == | == موجبات طلاق == | ||
| خط ۵۱: | خط ۴۵: | ||
# زن و شوهری که از هم جدا میشوند، دیگر حق ندارند با هم ازدواج کنند، چون فاسد و بیعفت شدهاند. زن با ازدواج با مرد دوم حرمت خود را نزد شوهر اول از دست داده و برای او نجس میشود. خداوند از چنین ازدواجی متنفر است. کاهنان یهود مجاز نیستند که با زن مطلقه ازدواج کنند. اما آنها نیز میتوانند زنان خود را طلاق دهند.<ref>هولم و بوکر، زن درادیان بزرگ جهان، 1387ش، ص219.</ref> | # زن و شوهری که از هم جدا میشوند، دیگر حق ندارند با هم ازدواج کنند، چون فاسد و بیعفت شدهاند. زن با ازدواج با مرد دوم حرمت خود را نزد شوهر اول از دست داده و برای او نجس میشود. خداوند از چنین ازدواجی متنفر است. کاهنان یهود مجاز نیستند که با زن مطلقه ازدواج کنند. اما آنها نیز میتوانند زنان خود را طلاق دهند.<ref>هولم و بوکر، زن درادیان بزرگ جهان، 1387ش، ص219.</ref> | ||
هدف از این قوانین، جلوگیری از طلاقهای خودسرانه و ازدواجهای موقتی و صوری بود که با هدف مبادلهٔ همسر انجام میشد. به همین دلیل، این قانون بهعنوان ابزاری برای کاهش طلاق بهشمار میرفت.<ref>[http://www.iranjewish.com/essay/Essay_37_Talagh%20Dar%20Yahood.htm افرامیان، «طلاق در فقه یهود»، وبسایت انجمن کلیمیان تهران.]</ref> | هدف از این قوانین، جلوگیری از طلاقهای خودسرانه و ازدواجهای موقتی و صوری بود که با هدف مبادلهٔ همسر انجام میشد. به همین دلیل، این قانون بهعنوان ابزاری برای کاهش طلاق بهشمار میرفت.<ref>[http://www.iranjewish.com/essay/Essay_37_Talagh%20Dar%20Yahood.htm افرامیان، «طلاق در فقه یهود»، وبسایت انجمن کلیمیان تهران.]</ref> | ||
طلاقنامه (گِط) | |||
جدا شدن زوجین در یهودیت مستلزم طلاقنامه (به عبری: گِط) است.<ref>سالتز، سیری در تلمود، 1383ش، ص199.</ref> این سند که مشخصات زمانی و مکانی طلاق در آن درج میشود، حاوی بیانیهای رسمی مبنی بر آزادی زن برای ازدواج مجدد است. طلاق شرعی تنها با تسلیم فیزیکی این سند از سوی شوهر به زن رسمیت مییابد.<ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان (با رویکرد تطبیقی)، 1399ش، ص95.</ref> | |||
== عده طلاق == | == عده طلاق == | ||
