بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ترانه علیدوستی؛''' بازیگر ایرانی | '''ترانه علیدوستی؛''' بازیگر ایرانی | ||
ترانه علیدوستی | == تحصیلات و خانواده == | ||
ترانه علیدوستی در ۲۲ دی ۱۳۶۲ در تهران دیده به جهان گشود. پدر او، حمید علیدوستی، یکی از اسطورههای فوتبال ایران و بازیکن سابق تیم ملی و باشگاههای اروپایی است و مادرش نادره حکیمالهی، هنرمندی شناختهشده در عرصه مجسمهسازی و سنگتراشی است که با تأسیس «نگارخانه الهی» در رشت و فعالیتهای مستمر هنری، بستری غنی از زیباییشناسی و درک فرم و فضا را برای فرزندش فراهم آورد. تأثیر مادر بر ترانه، نه تنها در گرایش او به هنر، بلکه در نگاه جزئینگر و حساسیتهای بصری او در بازیگری و بعدها در ترجمه ادبی مشهود است. | |||
یکی از نقاط عطف دردناک در زندگی شخصی ترانه علیدوستی، مرگ برادرش پویان در چهارشنبهسوری سال ۱۳۸۳ بود. پویان علیدوستی در اثر انفجار مواد محترقه جان خود را از دست داد. | |||
علیدوستی تحصیلات رسمی خود را در رشته تجربی آغاز کرد اما کشش درونی به سمت هنر، او را به هنرستان موسیقی کشاند. او به مدت دو سال در هنرستان موسیقی تحصیل کرد و نواختن سازهای کلارینت و پیانو را فرا گرفت. | |||
ورود او به دنیای بازیگری از مسیر کلاسهای امین تارخ گذشت. او در سال ۱۳۷۹ در این کلاسها ثبتنام کرد و خیلی زودتر از آنچه انتظار میرفت، استعدادش کشف شد. حبیب رضایی که مسئول انتخاب بازیگر برای فیلم جدید رسول صدرعاملی بود، او را برای نقش دشوار و محوری «ترانه پرنیان» برگزید. همزمان با آغاز بازیگری، او علاقه خود به نوشتن را نیز دنبال کرد و دورههای فیلمنامهنویسی را در حوزه هنری گذراند | |||
== | == زندگی شخصی و وضعیت سلامتی == | ||
ترانه | ترانه علیدوستی در سال ۱۳۹۰ با علی منصور ازدواج کرد و دختری به نام «حنا» دارد [۶]. او پیشتر اعلام کرده بود که به بیماری کلاستروفوبیا (تنگناهراسی) مبتلا است و نمیتواند از فضاهای بسته مانند مترو یا اتوبوس استفاده کند [۶]. در سال ۱۴۰۳ (۲۰۲۴)، اخبار و گزارشهایی مبنی بر ابتلای او به «سندرم درس» (DRESS Syndrome) منتشر شد. این بیماری یک واکنش شدید سیستم ایمنی به برخی داروها است که با علائمی مانند ضایعات پوستی، تب و درگیری اندامهای داخلی همراه است [۲۱، ۲۳]. وکیل او تأیید کرد که این بیماری از سال ۱۴۰۲ تشخیص داده شده بود [۳۲]. | ||
== آثار هنری == | == آثار هنری == | ||
| خط ۲۸۱: | خط ۲۸۸: | ||
|نامزد | |نامزد | ||
| | | | ||
|} | |||
== داور جشنوارههای بین المللی == | |||
ترانه علیدوستی در طول فعالیت هنری خود، سابقه حضور در هیئت داوران چندین جشنواره معتبر بینالمللی را داشته است که عبارتند از: | |||
• '''جشنواره بینالمللی فیلم توکیو (۲۰۱۸):''' او به عنوان یکی از پنج داور بخش اصلی و رقابتی سیویکمین دوره این جشنواره در ژاپن انتخاب شد [۳۱۲، ۴۳۴]. در این دوره، ریاست هیئت داوران بر عهده «بریلیانت مندوزا» (فیلمساز فیلیپینی) بود و علیدوستی در کنار چهرههایی همچون «برایان برک» (تهیهکننده آمریکایی)، «استنلی کوان» (کارگردان هنگکنگی) و «کاهو مینامی» (بازیگر ژاپنی) به قضاوت آثار پرداخت [۴۳۴]. او در نشست خبری این جشنواره اشاره کرد که تلاش میکند در داوری، نام و کشور سازنده فیلمها را فراموش کند و به کیفیت آثار توجه داشته باشد [۴۵۰]. | |||
• '''جشنواره بینالمللی سینمای آسیایی وزول (۲۰۱۴):''' علیدوستی عضو هیئت داوران بینالمللی بیستمین دوره این جشنواره در فرانسه بود [۱۷، ۳۳۷]. در این جشنواره نیز او در کنار سینماگرانی چون بریلیانت مندوزا، فیلیپ چی و ونگ چائو داوری کرد [۳۹۹، ۴۳۸]. پیش از این داوری، او برای بازی در فیلم «پذیرایی ساده» جایزه ویژه هیئت داوران همین جشنواره را در سال ۲۰۱۳ دریافت کرده بود [۴۳۸]. | |||
• '''جشنواره فیلم هانوی (۲۰۱۲):''' او به عنوان داور در دومین دوره جشنواره فیلم هانوی در ویتنام حضور داشت [۳۱۲، ۳۳۷]. | |||
== آثار ترجمه شده == | |||
{| class="wikitable" | |||
|'''عنوان کتاب''' | |||
|'''نویسنده''' | |||
|'''ناشر''' | |||
|'''سال انتشار''' | |||
|'''افتخارات''' | |||
|- | |||
|رویای مادرم | |||
|آلیس مونرو | |||
|نشر مرکز | |||
|۱۳۹۰ | |||
|برنده جایزه پروین اعتصامی | |||
|- | |||
|تاریخ عشق | |||
|نیکول کراوس | |||
|نشر مرکز | |||
|۱۳۹۵ | |||
|کتاب پرفروش سال | |||
|} | |} | ||