زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''خانۀ امن'''</big>؛ سرپناهی برای زنان خشونت‌دیده و فرزندان آنها.<br> خانۀ امن مکانی محرمانه است که از طرف سازمان بهزیستی برای تأمین امنیت زنان در معرض خشونت یا خشونت‌دیده به طور موقت در نظر گرفته شده است. خانه‌های امن در ایران متناسب با ویژگی...» ایجاد کرد
 
ایجاد لینک داخلی
 
خط ۲۷: خط ۲۷:
در کشورهای مختلف، مدت مجاز اقامت در خانه‌های امن برای زنان خشونت‌دیده متفاوت است؛ برای مثال، در آمریکا بین 1 تا 2 ماه؛ در کانادا بین 1 تا 21 روز؛ در برخی کشورهای اروپایی تا چند هفته و در برخی دیگر تا یک سال. در ایران اما، این زمان به فراهم شدن زمینه برای برگشت به خانه بستگی دارد و در عین حال برای زنان خشونت‌دیده تا یک سال و برای فرزندان آنها تا 6 ماه در نظر گرفته شده است.<ref>راهنمای تخصصی مداخلات در خانه های امن، 1393ش، ص45.</ref>   
در کشورهای مختلف، مدت مجاز اقامت در خانه‌های امن برای زنان خشونت‌دیده متفاوت است؛ برای مثال، در آمریکا بین 1 تا 2 ماه؛ در کانادا بین 1 تا 21 روز؛ در برخی کشورهای اروپایی تا چند هفته و در برخی دیگر تا یک سال. در ایران اما، این زمان به فراهم شدن زمینه برای برگشت به خانه بستگی دارد و در عین حال برای زنان خشونت‌دیده تا یک سال و برای فرزندان آنها تا 6 ماه در نظر گرفته شده است.<ref>راهنمای تخصصی مداخلات در خانه های امن، 1393ش، ص45.</ref>   
==برقراری ارتباط با خانۀ امن==
==برقراری ارتباط با خانۀ امن==
زنان در معرض خشونت یا خشونت‌دیده می‌توانند با تماس با یک شمارۀ تلفن که به‌خاطر سپردن آن کار دشواری نیست، درخواست کمک کنند. در برخی از کشورها، راه‌های تماس برخط نیز فراهم شده است. در ایران، زنان خشونت‌دیده می‌توانند با سامانۀ 123 اورژانس اجتماعی تماس گرفته و به‌صورت خود معرف به خانه‌های امن مراجعه کنند. برخی از زنان نیز از سوی نیروی انتظامی یا دستگاه‌های قضایی به این مراکز معرفی می‌شوند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/138048/fa رضوانی و غنی‌زادۀ بافقی، «خانه‌های امن به مثابه درمانگاه زنان خشونت‌دیدۀ خانگی»، 1398ش، ص151.]</ref>   
زنان در معرض خشونت یا خشونت‌دیده می‌توانند با تماس با یک شمارۀ تلفن که به‌خاطر سپردن آن کار دشواری نیست، درخواست کمک کنند. در برخی از کشورها، راه‌های تماس برخط نیز فراهم شده است. در ایران، زنان خشونت‌دیده می‌توانند با سامانۀ 123 [[اورژانس اجتماعی]] تماس گرفته و به‌صورت خود معرف به خانه‌های امن مراجعه کنند. برخی از زنان نیز از سوی نیروی انتظامی یا دستگاه‌های قضایی به این مراکز معرفی می‌شوند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/138048/fa رضوانی و غنی‌زادۀ بافقی، «خانه‌های امن به مثابه درمانگاه زنان خشونت‌دیدۀ خانگی»، 1398ش، ص151.]</ref>   
==خدمات==
==خدمات==
خدمات ارائه‌شده در خانه‌های امن ایران، در دو گروه برنامه‌های کوتاه‌مدت (تأمین نیازهای اولیۀ زندگی) و برنامه‌های بلندمدت (درمان و پیشگیری از تکرار خشونت) متفاوت هستند.<br>
خدمات ارائه‌شده در خانه‌های امن ایران، در دو گروه برنامه‌های کوتاه‌مدت (تأمین نیازهای اولیۀ زندگی) و برنامه‌های بلندمدت (درمان و پیشگیری از تکرار خشونت) متفاوت هستند.<br>