جز ویکی سازی |
جز ویکی سازی |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
وی شهر سمرقند را به یک مرکز تجاری تبدیل و در این شهر جادههایی احداث و افرادی را برای خدمترسانی به تجار و مسافرین استخدام کرد.<ref>سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص143.</ref> پس از تیمور، در دورۀ حکومت شاهرخ، ابوسعید و سلطان حسین بایقرا، رونق اقتصادی افزایش پیدا کرد.<ref>. رویمر، ایران در ادوار عصر جدید، 11380ش، ص185.</ref> شاهرخ هرات را به مرکز تجاری تبدیل کرد و دستور داد که تمام بازارهای هرات را بازسازی کنند.<ref>. حافظ ابرو، جغرافیای حافظ ابرو قسمت ربع خراسان هرات، 1349ش، ص10.</ref> | وی شهر سمرقند را به یک مرکز تجاری تبدیل و در این شهر جادههایی احداث و افرادی را برای خدمترسانی به تجار و مسافرین استخدام کرد.<ref>سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص143.</ref> پس از تیمور، در دورۀ حکومت شاهرخ، ابوسعید و سلطان حسین بایقرا، رونق اقتصادی افزایش پیدا کرد.<ref>. رویمر، ایران در ادوار عصر جدید، 11380ش، ص185.</ref> شاهرخ هرات را به مرکز تجاری تبدیل کرد و دستور داد که تمام بازارهای هرات را بازسازی کنند.<ref>. حافظ ابرو، جغرافیای حافظ ابرو قسمت ربع خراسان هرات، 1349ش، ص10.</ref> | ||
صادارات کالا به دیگر کشورها در دورهٔ تیموریان، رونق داشت خراسان و ماوراءالنهر از شرق به چین و هند و از غرب به آناتولی و سواحل شرقی مدیترانه متصل بود.<ref>. سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص560.</ref> جو، گندم و [[برنج]]،<ref>. کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص284.</ref> محصولات نساجی و [[پنبه]] از کالاهای صاداراتی بود.<ref>کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص168.</ref> کابل در دورهٔ تیموریان دروازۀ صادرات محصولات تجاری به هند بود و علاوه بر پارچههای ابریشمی، نخی و کمخای نیشابوری، هر سال، هشتاد هزار رأس اسب به کابل برده میشد و از آنجا به هند صادر میشد.<ref>. رویمر و دیگران، ایران در راه عصر جدید،1380ش، ص272.</ref> | صادارات کالا به دیگر کشورها در دورهٔ تیموریان، رونق داشت [[خراسان]] و ماوراءالنهر از شرق به چین و هند و از غرب به آناتولی و سواحل شرقی مدیترانه متصل بود.<ref>. سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص560.</ref> جو، گندم و [[برنج]]،<ref>. کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص284.</ref> محصولات نساجی و [[پنبه]] از کالاهای صاداراتی بود.<ref>کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص168.</ref> کابل در دورهٔ تیموریان دروازۀ صادرات محصولات تجاری به هند بود و علاوه بر پارچههای ابریشمی، نخی و کمخای نیشابوری، هر سال، هشتاد هزار رأس اسب به کابل برده میشد و از آنجا به هند صادر میشد.<ref>. رویمر و دیگران، ایران در راه عصر جدید،1380ش، ص272.</ref> | ||
==وضعیت فرهنگی تیموریان== | ==وضعیت فرهنگی تیموریان== | ||