امارات متحده عربی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 امارات متحده عربی کشوری فدرال در خاورمیانه و در کرانهٔ جنوبی خلیج‌فارس و دریای عمان است. این کشور از اتحاد هفت امارت شیخ‌نشین ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، ام‌القوین، رأس‌الخیمه و فجیره در سال ۱۹۷۱م شکل گرفته و پایتخت آن ابوظبی است. امارات با جمعیتی بالغ بر ۱۰/۱۷ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳م که بیش از ۸۸٪ آن را مهاجران تشکیل می‌دهند، دارای نظام سیاسی حکومت مطلقه با ساختار فدرال و مبتنی بر سیستم قبیله‌ای است. اقتصاد این کشور به‌شدت متکی بر ذخایر عظیم نفتی و گازی بوده، اما در سال‌های اخیر با تنوع‌بخشی به بخش‌های گردشگری، تجارت و خدمات، به یکی از قطب‌های اقتصادی منطقه تبدیل شده است. امارات در حوزه سیاست خارجی، با اتخاذ رویکردی واقع‌گرایانه و همسویی با قدرت‌های غربی، به‌ویژه آمریکا و نیز گسترش روابط با رژیم صهیونیستی پس از توافق ابراهیم در سال ۲۰۲۰م، نقشی فراتر از اندازه خود در معادلات منطقه‌ای ایفا می‌کند. در عرصه داخلی، با وجود پیشرفت‌های چشمگیر در حوزه آموزش، زیرساخت‌ها و توانمندسازی زنان، همچنان چالش‌های ساختاری مانند نبود احزاب سیاسی، انتخابات مردمی و مشارکت محدود اقلیت‌هایی مانند شیعیان در قدرت سیاسی، از ویژگی‌های نظام اجتماعی-سیاسی این کشور به شمار می‌رود.
+== تاریخ ==
+شواهد باستان‌شناسی در امارات متحدهٔ عربی، از جمله کهن‌ترین گورستان‌های داخلی در جبل بوهایس، حاکی از سکونت انسان از حدود ۱۲۵٬۰۰۰ سال پیش همزمان با مهاجرت از آفریقا و تداوم آن تا دوره‌های نوسنگی و عصر برنز است. این سرزمین که در منابع میان‌رودانی یا سومر و اکد با نام مَگان یا ماکان شناخته می‌شد، در عصر ام النار حدود ۲۶۰۰–۲۰۰۰پ.م. کانون مبادلات تجاری میان تمدن‌های دره سند، دیلمون، بین‌النهرین، ایران و شام بود. پس از آن، در دوره‌های وادی سوق و عصر آهن، نظام‌های آبیاری و کوچ‌نشینی توسعه یافت و اسلام از طریق نامهٔ پیامبر به حاکمان عمان در سال ۶۳۰م وارد منطقه شد؛ هرچند پس از رحلت ایشان، ارتدادهایی رخ داد که با نبرد دیبا در دورهٔ ابوبکر سرکوب گردید. جلفار یا همان رأس‌الخیمهٔ امروزی به‌عنوان بندری راهبردی در تجارت دریایی خلیج‌فارس ظهور کرد و حضور پرتغالی‌ها از سدهٔ شانزدهم میلادی و سپس تسلط بریتانیا از سدهٔ نوزدهم با امضای معاهده‌های صلح دریایی در ۱۸۲۰، ۱۸۵۳ و ۱۸۹۲م تا خروج بریتانیا از منطقه در ۱۹۷۱م ادامه یافت. سرانجام، شش امارت در ۲ دسامبر ۱۹۷۱م و امارت هفتم با نام رأس‌الخیمه در ۱۰ فوریه ۱۹۷۲م فدراسیون امارات متحدهٔ عربی را بنیان نهادند و با کشف نفت در دههٔ ۱۹۶۰م، تحول اقتصادی و زیرساختی شتابانی یافتند.
+در دوران پیشااسلامی، منطقه تحت سیطرهٔ شاهنشاهی هخامنشی ساتراپ مَکا/گدروزیا» و سپس ساسانیان یا استان مازون قرار داشت و پس از اسلام، تا پیش از استعمار، پیوندهای تاریخی با ایران و بلوچستان یا مکران حفظ کرد که ریشه در نام مَگان دارد. منابع اسلامی از شکل‌گیری کلیسای نستوری در جزیرهٔ صیر بنی‌یاس در سدهٔ هفتم میلادی و نقش تجاری العین سخن گفته‌اند. در دوران معاصر، امارات با اتکا به درآمد نفت، زیرساخت‌های مدرن ایجاد کرد و پس از استقلال، به یکی از بازیگران تأثیرگذار منطقه‌ای تبدیل شد؛ هرچند بحران‌هایی مانند همه‌گیری کووید-۱۹ و ادغام نهادهای فدرال را نیز تجربه کرده است. امارات در سال ۲۰۲۰م با امضای پیمان توافق ابراهیم روابط خود با اسرائیل را عادی‌سازی کرد و در فوریهٔ ۲۰۲۱م با موفقیت کاوشگر امید» را به مدار مریخ فرستاد و به نخستین کشور عربی دست‌یابنده به این فناوری فضایی مبدل گشت.
 == '''جغرافیا''' ==