امارات متحده عربی: تفاوت میان نسخه‌ها

شواهد باستان‌شناسی در امارات متحدهٔ عربی، از جمله کهن‌ترین گورستان‌های داخلی در جبل بوهایس، حاکی از سکونت انسان از حدود ۱۲۵٬۰۰۰ سال پیش همزمان با مهاجرت از آفریقا و تداوم آن تا دوره‌های نوسنگی و عصر برنز است.<ref>{{پک|Bretzke and et.al|2026|ک=Nature Communications|ف=Evidence from Buhais Rockshelter for human settlement in Arabia between 60,000 and 16,000 years ago|کد=en|ص=1}}</ref> این سرزمین که در منابع میان‌رودانی یا سومر و اکد با نام مَگان یا ماکان شناخته می‌شد، در عصر ام النار حدود ۲۶۰۰–۲۰۰۰پ.م. کانون مبادلات تجاری میان تمدن‌های دره سند، دیلمون، بین‌النهرین، ایران و شام بود.<ref>{{پک|Abed|Hellyer|2001|ک=United Arab Emirates: A New Perspective|زبان=en|ج=|ص=40-43}}</ref> پس از آن، در دوره‌های وادی سوق و عصر آهن، نظام‌های آبیاری و کوچ‌نشینی توسعه یافت و اسلام از طریق نامهٔ پیامبر به حاکمان عمان در سال ۶۳۰م وارد منطقه شد؛ هرچند پس از رحلت ایشان، ارتدادهایی رخ داد که با نبرد دیبا در دورهٔ ابوبکر سرکوب گردید. جلفار یا همان رأس‌الخیمهٔ امروزی به‌عنوان بندری راهبردی در تجارت دریایی خلیج‌فارس ظهور کرد و حضور پرتغالی‌ها از سدهٔ شانزدهم میلادی و سپس تسلط بریتانیا از سدهٔ نوزدهم با امضای معاهده‌های صلح دریایی در ۱۸۲۰، ۱۸۵۳ و ۱۸۹۲م تا خروج بریتانیا از منطقه در ۱۹۷۱م ادامه یافت. سرانجام، شش امارت در ۲ دسامبر ۱۹۷۱م و امارت هفتم با نام رأس‌الخیمه در ۱۰ فوریه ۱۹۷۲م فدراسیون امارات متحدهٔ عربی را بنیان نهادند و با کشف نفت در دههٔ ۱۹۶۰م، تحول اقتصادی و زیرساختی شتابانی یافتند.