بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹۱: | خط ۹۱: | ||
=== رفتارهای گزینشی === | === رفتارهای گزینشی === | ||
[[پرونده:شورای امنیت سازمان ملل متحد۳.jpg|جایگزین=قطعنامه جلوگیری از اعمال مجدد تحریمها علیه ایران به دلیل برنامهٔ هستهای|بندانگشتی|شورای امنیت سازمان ملل روز جمعه ۲۸ شهریور ۱۴۰۴ش با ۹ رأی مخالف قطعنامهای که برای جلوگیری از اعمال مجدد تحریمها علیه ایران به دلیل برنامهٔ هستهایش ارائه شده بود، را رد کرد.]] | |||
بررسیهای تاریخی نشان میدهد برخورد گزینشی و اعمال [[استاندارد دوگانه|استانداردهای دوگانه]] تحت تأثیر منافع اعضای دائم، از عوامل اصلی تزلزل مشروعیت شورا در [[افکار عمومی]] است.<ref>موسیزاده و رنجبر، «بررسی مقایسهای رفتارهای دوگانهٔ شورای امنیت در قبال تحولات اخیر لیبی و بحرین»، 1393ش، ص173.</ref> از نظر منتقدان، ریشههای ساختاری این رویکرد به پیشینهٔ سیاسی بنیانگذاران اصلی شورا مانند [[ایالات متحده آمریکا|ایالات متحدهٔ آمریکا]] و [[بریتانیا]] بازمیگردد؛ [[مرکز اسناد انقلاب اسلامی]] با استناد به مداخلات تاریخی این دو قدرت در [[ایران]]، از جمله [[کودتای ۲۸ مرداد]] و [[واقعه طبس]]، اعطای حق وتو به اعضای دائم را عاملی در جهت نقض اصل برابری دولتها و پیشبرد منافع فراملی آنها ارزیابی میکند.<ref>[https://irdc.ir/fa/news/31/18-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%88%D8%B1% «18 روایت تاریخی از خیانتهای بنیانگذاران شورای امنیت»، وبسایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی.]</ref> در همین راستا، به تعلل تاریخی شورا در تعیین متجاوز در [[جنگ عراق علیه ایران]]، سکوت در قبال بحران سوریه و وتوهای مکرر قطعنامههای مربوط به [[اشغال سرزمین فلسطین|مسئلهٔ فلسطین]] اشاره میشود.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref> | بررسیهای تاریخی نشان میدهد برخورد گزینشی و اعمال [[استاندارد دوگانه|استانداردهای دوگانه]] تحت تأثیر منافع اعضای دائم، از عوامل اصلی تزلزل مشروعیت شورا در [[افکار عمومی]] است.<ref>موسیزاده و رنجبر، «بررسی مقایسهای رفتارهای دوگانهٔ شورای امنیت در قبال تحولات اخیر لیبی و بحرین»، 1393ش، ص173.</ref> از نظر منتقدان، ریشههای ساختاری این رویکرد به پیشینهٔ سیاسی بنیانگذاران اصلی شورا مانند [[ایالات متحده آمریکا|ایالات متحدهٔ آمریکا]] و [[بریتانیا]] بازمیگردد؛ [[مرکز اسناد انقلاب اسلامی]] با استناد به مداخلات تاریخی این دو قدرت در [[ایران]]، از جمله [[کودتای ۲۸ مرداد]] و [[واقعه طبس]]، اعطای حق وتو به اعضای دائم را عاملی در جهت نقض اصل برابری دولتها و پیشبرد منافع فراملی آنها ارزیابی میکند.<ref>[https://irdc.ir/fa/news/31/18-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%88%D8%B1% «18 روایت تاریخی از خیانتهای بنیانگذاران شورای امنیت»، وبسایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی.]</ref> در همین راستا، به تعلل تاریخی شورا در تعیین متجاوز در [[جنگ عراق علیه ایران]]، سکوت در قبال بحران سوریه و وتوهای مکرر قطعنامههای مربوط به [[اشغال سرزمین فلسطین|مسئلهٔ فلسطین]] اشاره میشود.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref> | ||
