امارات متحده عربی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۵۰: / خط ۵۰: @@
 === روابط خارجی ===
-امارات متحده عربی از اعضای مؤسس شورای همکاری خلیج فارس، اتحادیه عرب، سازمان همکاری اسلامی و جنبش عدم تعهد است و با اکثر کشورهای جهان روابط دیپلماتیک دارد.<ref>{{پک/بن|em7|ک=MOFA|ف=Foreign Policy|زبان=en}}</ref> بیشتر نمایندگی‌های دیپلماتیک در ابوظبی و کنسولگری‌ها در دبی مستقر هستند. این کشور پس از نزدیک به ۶۰ سال عضویت، در سال ۲۰۲۶م از سازمان اوپک خارج شد.<ref>{{پک/بن|em8|ک=CBC|ف=U.A.E. leaving OPEC amid Middle East energy supply crunch|زبان=en}}</ref> امارات در سال‌های اخیر با سیاست چندجانبه‌گرایی، روابط خود را با چین و روسیه نیز گسترش داده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۱|ک=ایراس|ف=جهان هرگز سیاه و سفید نیست: امارات چگونه روابط خود را با ایالات متحده، روسیه و چین توسعه می‌دهد}}</ref> هند و امارات متحده عربی در ژانویه ۲۰۲۶م، با امضای بیانیهٔ قصد برای تشکیل شراکت راهبردی دفاعی، ائتلاف نظامی دهلی و ابوظبی در برابر محور پاکستان، محور تجاری جدید با عنوان موندرا-فجیره-عقبه و امنیت انرژی در برابر امنیت غذایی، روابط خود را به سطحی بی‌سابقه ارتقا دادند تا با ایجاد محوری متوازن‌کننده، امنیت انرژی و نفوذ استراتژیک خود را در منطقه غرب آسیا تضمین کنند.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۲|ک=خبرگزاری فارس|ف=ائتلاف نظامی هند و امارات مقابل محور پاکستان-عربستان}}</ref><ref>{{پک/بن|em9|ک=His Highness Sheikh Mohamed bin Zayed Al Nahyan|ف=UAE President, Indian Prime Minister witness exchange of several agreements, memoranda between two countries|زبان=en}}</ref> همچنین شورای همکاری خلیج فارس به دلیل تعارضات ساختاری میان عربستان و امارات، سیاست‌های مستقل قطر و بی‌طرفی عمان، کارکرد امنیتی یکپارچه خود را از دست داده و به مجمعی مشورتی تبدیل شده است. امنیت منطقه در وضعیت کنونی بر پایه ائتلاف‌های دوجانبه سیال و موازنه تهدید میان ریاض و ابوظبی شکل گرفته که در آن مدیریت تعارض و مهار متقابل بر سر مسائل متعددی از جمله رهبری منطقه، سیاست‌های نفتی و موضوعات ژئوپلیتیک جایگزین اتحاد راهبردی شده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۰|ک=تابناک|ف=عصر جدایی عربستان از امارات!}}</ref>
+امارات متحده عربی از اعضای مؤسس شورای همکاری خلیج فارس، اتحادیه عرب، سازمان همکاری اسلامی و جنبش عدم تعهد است و با اکثر کشورهای جهان روابط دیپلماتیک دارد.<ref>{{پک/بن|em7|ک=MOFA|ف=Foreign Policy|زبان=en}}</ref> بیشتر نمایندگی‌های دیپلماتیک در ابوظبی و کنسولگری‌ها در دبی مستقر هستند. این کشور پس از نزدیک به ۶۰ سال عضویت، در سال ۲۰۲۶م از سازمان اوپک خارج شد.<ref>{{پک/بن|em8|ک=CBC|ف=U.A.E. leaving OPEC amid Middle East energy supply crunch|زبان=en}}</ref> امارات در سال‌های اخیر با سیاست چندجانبه‌گرایی، روابط خود را با چین و روسیه نیز گسترش داده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۱|ک=ایراس|ف=جهان هرگز سیاه و سفید نیست: امارات چگونه روابط خود را با ایالات متحده، روسیه و چین توسعه می‌دهد}}</ref> هند و امارات متحده عربی در ژانویه ۲۰۲۶م، با امضای بیانیهٔ قصد برای تشکیل شراکت راهبردی دفاعی، ائتلاف نظامی دهلی و ابوظبی در برابر محور پاکستان، محور تجاری جدید با عنوان موندرا-فجیره-عقبه و امنیت انرژی در برابر امنیت غذایی، روابط خود را به سطحی بی‌سابقه ارتقا دادند تا با ایجاد محوری متوازن‌کننده، امنیت انرژی و نفوذ استراتژیک خود را در منطقه غرب آسیا تضمین کنند.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۲|ک=خبرگزاری فارس|ف=ائتلاف نظامی هند و امارات مقابل محور پاکستان-عربستان}}</ref><ref>{{پک/بن|em9|ک=His Highness Sheikh Mohamed bin Zayed Al Nahyan|ف=UAE President, Indian Prime Minister witness exchange of several agreements, memoranda between two countries|زبان=en}}</ref><ref>{{پک/بن|em10|ک=Hindustan Times|ف=India-UAE moving towards strategic defence cooperation|زبان=en}}</ref> همچنین شورای همکاری خلیج فارس به دلیل تعارضات ساختاری میان عربستان و امارات، سیاست‌های مستقل قطر و بی‌طرفی عمان، کارکرد امنیتی یکپارچه خود را از دست داده و به مجمعی مشورتی تبدیل شده است. امنیت منطقه در وضعیت کنونی بر پایه ائتلاف‌های دوجانبه سیال و موازنه تهدید میان ریاض و ابوظبی شکل گرفته که در آن مدیریت تعارض و مهار متقابل بر سر مسائل متعددی از جمله رهبری منطقه، سیاست‌های نفتی و موضوعات ژئوپلیتیک جایگزین اتحاد راهبردی شده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۰|ک=تابناک|ف=عصر جدایی عربستان از امارات!}}</ref>
 رابطه امارات با آمریکا بر پایه موافقت‌نامه دفاعی ۱۹۹۶م و استقرار ۱۳۰۰ نظامی در پایگاه الضفره استوار است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۶|ک=مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=مهمترین راهبردهای نظامی و دفاعی امارات}}</ref> در عرصه مناقشات منطقه‌ای، امارات در جنگ داخلی سودان از نیروهای واکنش سریع حمایت می‌کند و در یمن، نیروهای مورد حمایت امارات، بخش‌های بزرگی از جنوب این کشور را تصرف کردند که با ضدحمله ائتلاف عربستان سعودی مواجه شد.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۳|ک=تابناک|ف=نیرو‌های نیابتی امارات در سودان و یمن/ آیا «لیبی‌سازی» سودان به سود اعراب خلیج فارس است؟}}</ref>
@@ خط ۷۱: / خط ۷۱: @@
 امارات از روزهای آغازین جنگ رمضان ۲۰۲۶م با هماهنگی آمریکا و اسرائیل، ده‌ها حمله هوایی به تأسیسات انرژی ایران از جمله قشم، ابوموسی، بندرعباس، پالایشگاه لاوان و مجتمع پتروشیمی عسلویه انجام داد و این حملات را حتی پس از آتش‌بس ادامه داد. ایران نیز با بیش از ۲۸۰۰ موشک و پهپاد به امارات پاسخ داد. این اقدامات که با خروج ابوظبی از اوپک، تشدید همکاری نظامی با اسرائیل مانند استقرار گنبد آهنین و نظامیان اسرائیلی و اعمال محدودیت‌های اقتصادی علیه ایران همراه بود، با نارضایتی عربستان و شکاف در شورای همکاری خلیج فارس مواجه شد و ایران نیز در پاسخ، بندر فجیره را هدف قرار داد. با وجود تکذیب نقش تهاجمی مستقیم توسط امارات و تأکید بر دفاع مشروع، ابوظبی همزمان با میانجی‌گری ترامپ به‌دنبال راه‌حل دیپلماتیک بود، در حالیکه اسرائیل هماهنگی‌های محرمانه‌ای با امارات درباره ایران انجام داد.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۴|ک=ایراف|ف=افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان {{!}} حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران}}</ref>
-پس از پایان جنگ و آتش‌بس، فضای جدیدی در منطقه شکل گرفت که منجر به تعدیل رویکردها و کاهش تنش شد. نخستین نشانه این تغییر، تماس تلفنی عمومی وزیر امور خارجه امارات با همتای ایرانی خود بود که طی آن بر ضرورت پایبندی کامل به تفاهم‌نامه آتش‌بس، احترام به حاکمیت کشورها، اصول حسن همجواری و آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز تأکید شد. این گفت‌وگو که نخستین تماس عمومی از زمان آغاز جنگ بود، نشان‌دهنده بازگشت تدریجی به رویکرد دیپلماتیک و دوری از رویارویی مستقیم است. در ماه مه ۲۰۲۶م، امارات ادعای ایران مبنی بر اعمال مقررات بر آب‌های منتهی به بنادر فجیره و ام‌القوین را به شدت محکوم و آن را ادعایی بی‌اساس و قلدری ایران در خلیج فارس توصیف کرد. در حال حاضر، روابط ایران و امارات در دوره‌ای از تنش کنترل‌شده و بازگشت به دیپلماسی قرار دارد.
+پس از پایان جنگ رمضان و آتش‌بس، فضای جدیدی در منطقه شکل گرفت که منجر به تعدیل رویکردها و کاهش تنش شد. نخستین نشانه این تغییر، تماس تلفنی عمومی معاون رئیس امارات با رئیس مجلس شورای اسلامی ایران بود که طی آن در مورد تحولات منطقه‌ای و راه‌های کاهش تنش در منطقه گفت‌وگو کردند.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۵|ک=شرق|ف=تماس تلفنی مقامات ایران و امارات بعد از جنگ}}</ref>
+{| class="wikitable"
+|+روابط ایران و امارات در جنگ رمضان
+!محور
+!زمان‌بندی
+!مستندات
+|-
+|فراز و نشیب روابط
+|از ۱۹۷۱م تا پیش از جنگ
+|۱) اختلاف ارضی بر سر جزایر سه‌گانه
+۲) وابستگی اقتصادی متقابل در کنار رقابت ژئوپلیتیک
+|-
+|مواضع تند امارات
+|از ۹ اسفند ۱۴۰۴ش
+|۱) تعطیلی سفارت امارات در تهران
+۲) ادبیات خصمانه مقامات ارشد امارات
+|-
+|رویکرد به ایرانیان مقیم
+|همزمان با جنگ رمضان
+|۱) لغو اقامت ایرانیان مقیم خارج
+۲) بازداشت و اخراج دانشجویان و ساکنان برخی امارات
+۳) تعطیلی بیمارستان ایرانی دبی
+|-
+|دفاع مشروع ایران
+|از آغاز جنگ رمضان
+|۱) استناد به ماده ۵۱ منشور ملل متحد مبنی بر دفاع مشروع
+۲) هدف قرار دادن تأسیسات نظامی آمریکا
+|-
+|موضع قاطع ایران
+|پس از حملات متقابل
+|۱) ترکیب بازدارندگی نظامی با دیپلماسی
+۲) تأکید بر حسن همجواری و حق دفاع مشروع<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۶|ک=ایرنا|ف=تنش کم‌سابقه در رابطه ایران و امارات؛ هزینه‌های همکاری با متجاوزان و پیام قاطع تهران}}</ref>
+|}
 === پیامدهای تحولات منطقه‌ای بر منافع ملی ایران ===
@@ خط ۲۶۹: / خط ۳۰۳: @@
 * {{یادکرد وب|عنوان= «ترند طلاق»؛ معضل تازه کشورهای خلیج فارس و افزایش چشمگیر نرخ طلاق در این کشورها|نشانی=https://fa.shafaqna.com/news/2100500/|تاریخ=۲۳ مرداد ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۶۲|وبگاه=شفقنا}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=تعطیلی 7 مدرسه ایرانی در امارات و کویت|نشانی=https://nournews.ir/fa/news/313697/تعطیلی-7-مدرسه-ایرانی-در-امارات-و-کویت|تاریخ=۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۳۸|وبگاه=نورنیوز}}
+* {{یادکرد وب|عنوان=تماس تلفنی مقامات ایران و امارات بعد از جنگ|نشانی=https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-6/1098331-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B3-%D8%AA%D9%84%D9%81%D9%86%DB%8C-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%B9%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D9%86%DA%AF|تاریخ=۲۶ فروردین ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۱۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۵؟!}}|وبگاه=شرق}}
+* {{یادکرد وب|عنوان=تنش کم‌سابقه در رابطه ایران و امارات؛ هزینه‌های همکاری با متجاوزان و پیام قاطع تهران|نشانی=https://www.irna.ir/news/86117893/%D8%AA%D9%86%D8%B4-%DA%A9%D9%85-%D8%B3%D8%A7%D8%A8%D9%82%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%87%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%86|تاریخ=۱۷ فروردین ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۱۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۶؟!}}|وبگاه=ایرنا}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=توافق ابراهیم؛ خروج همکاری‌های امنیتی امارات و اسرائیل از سایه|نشانی=https://www.irna.ir/news/86170488/توافق-ابراهیم-خروج-همکاری-های-امنیتی-امارات-و-اسرائیل-از-سایه|تاریخ=۱۲ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱۸|وبگاه=ایرنا}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=توهم «اسپارتای کوچک» در میدان بزرگان؛ چرا بازی ابوظبی به بن‌بست رسید؟|نشانی=https://www.icana.ir/news/417402/توهم-اسپارتای-کوچک-در-میدان-بزرگان-چرا-بازی-ابوظبی-در-برابر|تاریخ=۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارت۲۹|وبگاه=خبرگزاری خانه ملت}}
@@ خط ۳۴۹: / خط ۳۸۵: @@
 * {{یادکرد وب|عنوان=Foreign Policy|نشانی=https://www.mofa.gov.ae/en/missions/paris/the-uae/foreign-policy|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۵ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em7؟!}}|کد زبان=en|وبگاه=MOFA}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=United Arab Emirates|نشانی=https://www.britannica.com/place/United-Arab-Emirates/Land|تاریخ=۲۹ ژوئن ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۵ جولای ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em5؟!}}|کد زبان=en|وبگاه=Encyclopedia Britannica}}
+* {{یادکرد وب|عنوان=India-UAE moving towards strategic defence cooperation|نشانی=https://www.hindustantimes.com/india-news/indiauae-moving-towards-strategic-defence-cooperation-101778061804249.html|تاریخ=۶ مه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۶ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em10؟!}}|کد زبان=en|وبگاه=Hindustan Times}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=European Interest in Ras Al Khaimah|نشانی=https://rakheritage.rak.ae/chapters/european-interest-in-ras-al-khaimah/|تاریخ=۲۰۲۱|تاریخ بازبینی=۴ جولای ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em1؟!}}|کد زبان=en|وبگاه=Department of Antiquities and Museums}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=UAE announces initiatives to promote tolerance, coexistence, and happiness in world societies|نشانی=https://www.tolerance.gov.ae/uae-announces-initiatives-to-promote-tolerance-coexistence-and-happiness-in-world-societies/4|تاریخ=۱۴ نوامبر ۲۰۱۸|تاریخ بازبینی=۵ جولای ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em6؟!}}|کد زبان=en|وبگاه=Ministry of Tolerance & Coexistence}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=U.A.E. leaving OPEC amid Middle East energy supply crunch|نشانی=https://www.cbc.ca/lite/story/9.7179689|تاریخ=۲۸ آوریل ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۵ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em8؟!}}|کد زبان=en|وبگاه=CBC}}
 * {{یادکرد وب|عنوان=UAE President, Indian Prime Minister witness exchange of several agreements, memoranda between two countries|نشانی=https://www.mohamedbinzayed.ae/en/latest-news-listing/2026/01/UAE-President-Indian-Prime-Minister-witness-exchange-of-several-agreements|تاریخ=۱۹ ژانویه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۶ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em9؟!}}|کد زبان=en|وبگاه=His Highness Sheikh Mohamed bin Zayed Al Nahyan}}