جز ویکی سازی و تمیزکاری
جز ویکی سازی و تمیزکاری
 
خط ۶۶: خط ۶۶:


==اربعین حسینی در باور ایرانیان==  
==اربعین حسینی در باور ایرانیان==  
در بیش‌تر نقاط ایران، مردم در دو ماه [[محرم]] و [[صفر]]، رخت عزا بر تن دارند<ref>مقیمی اسکویی، اسکو از ساحل دریاچۀ ارومیه تا قلۀ سهند، ۱۳۸۵ش، ص۲۹۹.</ref>  و هیچ‌گونه مراسم [[شادی]] و سروری را برگزار نمی‌کنند. در این ایام، هر کار و رفتار زشتی از بین مردم رخت بربسته و افراد به انجام کار خیر، رغبت بیش‌تری می‌یابند؛ شوخی، خنده، خوش‌گذرانی و عیش و نوش نیز در این دو ماه به‌کلی متروک می‌شود و پوشیدن رخت نو نیز، ناپسند است.<ref>شهری، طهران قدیم، ج2، ۱۳۷۱ش، ص368-369.</ref>   
در بیش‌تر نقاط ایران، مردم در دو [[ماه محرم]] و [[ماه صفر]]، رخت عزا بر تن دارند<ref>مقیمی اسکویی، اسکو از ساحل دریاچۀ ارومیه تا قلۀ سهند، ۱۳۸۵ش، ص۲۹۹.</ref>  و هیچ‌گونه مراسم [[شادی]] و سروری را برگزار نمی‌کنند. در این ایام، هر کار و رفتار زشتی از بین مردم رخت بربسته و افراد به انجام کار خیر، رغبت بیش‌تری می‌یابند؛ شوخی، خنده، خوش‌گذرانی و عیش و نوش نیز در این دو ماه به‌کلی متروک می‌شود و پوشیدن رخت نو نیز، ناپسند است.<ref>شهری، طهران قدیم، ج2، ۱۳۷۱ش، ص368-369.</ref>   
 
در مناطق جنوبی [[ایران]]، زنان در طول این دو ماه، زیورآلات خود را از تن بیرون می‌کنند.<ref>مختارپور، «محرم در کیش»، ۱۳۸۳ش، ص۱۳۶.</ref>  مردم، به‌خصوص زنان، بخشی از نذری‌های اربعین را به‌منظور [[تبرک]]، نگه داشته و آن را برای حاجت‌روایی می‌خورند.<ref>شهاب کومله‌ای، فرهنگ عامۀ کومله، ۱۳۸۶ش، ص۱۸۶-۱۸۷.</ref>


در مناطق جنوبی [[ایران]]، زنان در طول این دو ماه، زیورآلات خود را از تن بیرون می‌کنند.<ref>مختارپور، «محرم در کیش»، ۱۳۸۳ش، ص۱۳۶.</ref>  مردم، به‌خصوص زنان، بخشی از نذری‌های اربعین را به‌منظور [[تبرک]]، نگه داشته و آن را برای حاجت‌روایی می‌خورند.<ref>شهاب کومله‌ای، فرهنگ عامۀ کومله، ۱۳۸۶ش، ص۱۸۶-۱۸۷.</ref>
==اربعین در ادبیات فارسی==  
==اربعین در ادبیات فارسی==  
واژه اربعین، از دیرباز در ادبیات رسمی و [[ادبیات شفاهی|شفاهی]] ایرانیان به‌کار رفته و معمولا در اشاره به چهل روز، آمده است. برای مثال، [[حافظ]] در [[شعر فارسی|شعر]] خود می‌گوید:<ref>[https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh483 حافظ، غزلیات، غزل شماره 483، بیت 2، سایت گنجور.]</ref> <br>
واژه اربعین، از دیرباز در ادبیات رسمی و [[ادبیات شفاهی|شفاهی]] ایرانیان به‌کار رفته و معمولا در اشاره به چهل روز، آمده است. برای مثال، [[حافظ]] در [[شعر فارسی|شعر]] خود می‌گوید:<ref>[https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh483 حافظ، غزلیات، غزل شماره 483، بیت 2، سایت گنجور.]</ref> <br>