صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=آستانه اشرفیه|بندانگشتی|نقشه آستانه اشرفیه '''{{درشت|آستانه اشرفیه؛}}''' شهرستانی در شرق گیلان با مرکزیت شهری به همین نام. آستانه اشرفیه، شهرستانی ساحلی در گیلان با مرکزیت شهر هم‌نام، به دلیل بارگاه امامزاده...» ایجاد کرد
 
جز ویکی سازی و تمیزکاری
 
خط ۲: خط ۲:
'''{{درشت|آستانه اشرفیه؛}}''' شهرستانی در شرق گیلان با مرکزیت شهری به همین نام.
'''{{درشت|آستانه اشرفیه؛}}''' شهرستانی در شرق گیلان با مرکزیت شهری به همین نام.


آستانه اشرفیه، شهرستانی ساحلی در گیلان با مرکزیت شهر هم‌نام، به دلیل بارگاه امامزاده سید جلال‌الدین اشرف، یکی از مهم‌ترین مراکز مذهبی ایران است و از شمال به دریای خزر، غرب به رشت و شرق و جنوب به لاهیجان محدود می‌شود. این شهرستان شامل دو شهر، دو بخش و بیش از ۱۰۵ آبادی است و پیشینه تاریخی آن به دوران کوچان بازمی‌گردد. نام آستانه اشرفیه پس از دفن آقا سید جلال‌الدین در این منطقه رایج شد. سوغات آن برنج و بادام‌زمینی با شهرت ملی و جهانی، محصولات جالیزی، پرورش کرم ابریشم و صنایع دستی مانند بامبو‌بافی و گلیم است. مهم‌ترین آثار تاریخی، بقاع متعدد امامزادگان به ویژه مرقد امامزاده سید جلال‌الدین اشرف با گنبد و کاشی‌کاری‌های زیبا است و مکان‌های گردشگری طبیعی شامل پارک جنگلی بندر کیاشهر، پارک ساحلی سفیدرود و تونل صفرا بسته می‌شوند. بازارهای هفتگی و آیین‌های سنتی مانند عَلَم‌بندی، سمنوپزی، حنابندان و کُشتی گیله‌مردی جلوه‌ای زنده از فرهنگ مردم را نشان می‌دهند. آستانه اشرفیه، ترکیبی از معنویت، تاریخ، طبیعت و فرهنگ زنده مردم گیلان است.
آستانه اشرفیه، شهرستانی ساحلی در [[گیلان]] با مرکزیت شهر هم‌نام، به دلیل بارگاه [[امامزاده سید جلال‌الدین اشرف]]، یکی از مراکز مذهبی ایران است و از شمال به دریای خزر، غرب به رشت و شرق و جنوب به [[لاهیجان]] محدود می‌شود. این شهرستان شامل دو شهر، دو بخش و بیش از ۱۰۵ آبادی است و پیشینه تاریخی آن به دوران کوچان بازمی‌گردد. نام آستانه اشرفیه پس از دفن آقا سید جلال‌الدین در این منطقه رایج شد. سوغات آن برنج و بادام‌زمینی با شهرت ملی و جهانی، محصولات جالیزی، پرورش کرم ابریشم و صنایع دستی مانند بامبو‌بافی و گلیم است. مهم‌ترین آثار تاریخی، بقاع متعدد امامزادگان به ویژه مرقد امامزاده سید جلال‌الدین اشرف با گنبد و کاشی‌کاری‌های زیبا است و مکان‌های گردشگری طبیعی شامل پارک جنگلی بندر کیاشهر، پارک ساحلی سفیدرود و تونل صفرا بسته می‌شوند. بازارهای هفتگی و آیین‌های سنتی مانند عَلَم‌بندی، سمنوپزی، حنابندان و کُشتی گیله‌مردی جلوه‌ای زنده از فرهنگ مردم را نشان می‌دهند. آستانه اشرفیه، ترکیبی از معنویت، تاریخ، طبیعت و فرهنگ زنده مردم گیلان است.


==معرفی آستانه اشرفیه==
==معرفی آستانه اشرفیه==
[[آستانه اشرفیه]] یکی از شهرستان‌های ساحلی استان [[گیلان]] به مرکزیت شهر [[آستانه اشرفیه]] است. این شهر به جهت وجود بارگاه امامزاده سید جلال‌الدین اشرف، به عنوان چهارمین مرکز مذهبی [[ایران]] شناخته شده است. این شهرستان از شمال به [[دریای خزر]]، از غرب به شهرستان رشت و از شرق و جنوب به شهرستان [[لاهیجان]] متصل است.<ref>[https://gsi.ir/guilan/fa/page/3529/شهرستان-آستانه-اشرفیه «شهرستان آستانه اشرفیه» وب‌سایت سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور، 5 تیر 1398ش.]</ref>
آستانه اشرفیه یکی از شهرستان‌های ساحلی استان [[گیلان]] به مرکزیت آستانه اشرفیه است. این شهر به جهت وجود بارگاه [[امامزاده سید جلال‌الدین اشرف]]، به عنوان یک مرکز مذهبی [[ایران]] شناخته شده است. این شهرستان از شمال به [[دریای خزر]]، از غرب به شهرستان رشت و از شرق و جنوب به [[لاهیجان]] متصل است.<ref>[https://gsi.ir/guilan/fa/page/3529/شهرستان-آستانه-اشرفیه «شهرستان آستانه اشرفیه» وب‌سایت سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور، 5 تیر 1398ش.]</ref>


==تقسیمات کشوری آستانه اشرفیه==
==تقسیمات کشوری آستانه اشرفیه==
خط ۱۶: خط ۱۶:


==آثار تاریخی و باستانی آستانه اشرفیه==
==آثار تاریخی و باستانی آستانه اشرفیه==
[[پرونده:Jalaleddin-ashraf-Shrine.jpg|جایگزین=مرقد سید جلال الدین اشرف|بندانگشتی|نمای بیرونی مرقد سیدجلال‌الدین اشرف]]
[[پرونده:Jalaleddin-ashraf-Shrine.jpg|جایگزین=مرقد سید جلال الدین اشرف|بندانگشتی|نمای بیرونی [[امامزاده سید جلال‌الدین اشرف]]]]
مهم‌ترین اثر تاریخی و باستانی در آستانه اشرفیه، بقعه امامزاده سید جلال‌الدین اشرف است. آقا سید حسن یا سید ابراهیم معروف به سلطان سید جلال‌الدین اشرف را فرزند [[امام موسی کاظم]] می‌دانند. به روایتی، تاریخ بنای بارگاه این امامزاده را سال ۳۱۱ق و بانی بقعه را گوهرشاد خانم، دختر کیارستم، دانسته‌اند؛<ref>گلزاری، سفرنامه استرآباد و مازندران و گیلان، 1355ش، ج1، ص163.</ref> اما این روایت را دیگر اسناد تاریخی تأیید نکرده‌اند. این بقعه دارای رواق‌های متعدد، سقف آیینه‌کاری شده، گنبدی بزرگ، کاشی‌کاری‌های ظریف و ضریح مطلا است.
مهم‌ترین اثر تاریخی و باستانی در آستانه اشرفیه، بقعه امامزاده سید جلال‌الدین اشرف است. آقا سید حسن یا سید ابراهیم معروف به سلطان سید جلال‌الدین اشرف را فرزند [[امام موسی کاظم]] می‌دانند. به روایتی، تاریخ بنای بارگاه این امامزاده را سال ۳۱۱ق و بانی بقعه را گوهرشاد خانم، دختر کیارستم، دانسته‌اند؛<ref>گلزاری، سفرنامه استرآباد و مازندران و گیلان، 1355ش، ج1، ص163.</ref> اما این روایت را دیگر اسناد تاریخی تأیید نکرده‌اند. این بقعه دارای رواق‌های متعدد، سقف آیینه‌کاری شده، گنبدی بزرگ، کاشی‌کاری‌های ظریف و ضریح مطلا است.


خط ۲۹: خط ۲۹:
[[پرونده:1396122820004063913684394.jpg|جایگزین=بازار آستانه اشرفیه|بندانگشتی|پنجشنبه بازار در آستانه اشرفیه]]در مراسم پنج‌شنبه بازار، روستاییان هر هفته به شهر می‌آیند تا محصولات خانگی و تولیدات روستایی خود را به صورت مبادله کالا، بفروشند.<ref>پاینده، آیین‌ها و باورداشت‌های گیل و دیلم، 1350ش، ج1، ص232.</ref>
[[پرونده:1396122820004063913684394.jpg|جایگزین=بازار آستانه اشرفیه|بندانگشتی|پنجشنبه بازار در آستانه اشرفیه]]در مراسم پنج‌شنبه بازار، روستاییان هر هفته به شهر می‌آیند تا محصولات خانگی و تولیدات روستایی خود را به صورت مبادله کالا، بفروشند.<ref>پاینده، آیین‌ها و باورداشت‌های گیل و دیلم، 1350ش، ج1، ص232.</ref>


آیین سنتی دیگر این شهرستان، مراسم [[علم‌بندی در گیلان|عَلَم‌بندی]] است که با شروع ماه [[ماه محرم|محرم]] و آغاز [[عزاداری]] به مناسبت شهادت [[امام حسین]]، در نقاط مختلف آستانه اشرفیه، از روز اول تا ششم [[محرم]] برگزار می‌شود.
آیین سنتی دیگر این شهرستان، مراسم [[علم‌بندی در گیلان|عَلَم‌بندی]] است که با شروع ماه [[ماه محرم|محرم]] و آغاز [[عزاداری]] به مناسبت شهادت [[امام حسین]]، در نقاط مختلف آستانه اشرفیه، از روز اول تا ششم [[ماه محرم]] برگزار می‌شود.


آیین [[سمنو|سمنوپزی]]، [[حنابندان]]، دندان‌فشان (گاز فروشان)، [[کشتی گیله‌مردی|کُشتی گیله‌مردی]] و [[بندبازی]] (ریسمان‌بازی)، از دیگر آداب و رسوم رایج در آستانه اشرفیه بوده که در مناسبت‌های مختلف برگزار می‌شد.<ref>فقیه محمدی جلالی، سیمای کوچان، 1388ش، ج1، ص114-125.</ref>
آیین [[سمنو|سمنوپزی]]، [[حنابندان]]، دندان‌فشان (گاز فروشان)، [[کشتی گیله‌مردی|کُشتی گیله‌مردی]] و [[بندبازی]] (ریسمان‌بازی)، از دیگر آداب و رسوم رایج در آستانه اشرفیه بوده که در مناسبت‌های مختلف برگزار می‌شد.<ref>فقیه محمدی جلالی، سیمای کوچان، 1388ش، ج1، ص114-125.</ref>