قوم بلوچ: تفاوت میان نسخه‌ها

بلوچ‌های ایرانی بین اواسط قرن هفدهم تا نیمه‌های قرن نوزدهم میلادی از منطقه بلوچستان به سواحل و جزایر شرق آفریقا مهاجرت کردند. این مهاجرت اغلب از طریق مسیرهای دریایی خلیج فارس و اقیانوس هند انجام شد. بلوچ‌ها در ابتدا به‌عنوان سربازان و جنگاوران در خدمت سلاطین عمّانی حاکم بر زنگبار فعالیت کردند؛ اما به‌تدریج به مشاغل تجاری و اقتصادی نیز روی آوردند. آنان با جمعیتی در حدود سی هزار نفر، به یک اقلیت به نسبت بزرگ و منسجم در شرق آفریقا تبدیل شده‌اند. این جامعه با وجود مهاجرت و برقراری ارتباط با بومی‌ها، توانسته‌اند خصوصیات قومی و نژادی خود را حفظ کنند و از لحاظ اقتصادی نیز به سطح درآمد بهتری نسبت به عموم جمعیت‌های بومی دست یابند. بلوچ‌ها در این منطقه به عنصر تأثیرگذاری تبدیل شده‌اند و تأثیرات فرهنگی و اجتماعی آنها قابل توجه است. از جمله تأثیرات مهم آنها می‌توان به گسترش [[زبان فارسی]]، تقویت زبان، شعر و ادبیات سواحیلی اشاره کرد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/215827 «بلوچ‌ها در آفریقا/ دکتر امیر بهرام عرب احمدی-بخش اول»، وب‌سایت مرکز دایرۀ‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref>