کاشان: تفاوت میان نسخه‌ها

کهن‌ترین آثار کشف‌شده، در کنار چشمه‌های نیاسر، قدمت این منطقه را به دوران پارینه‌سنگی، بیش از چهل هزار سال پیش، نسبت می‌دهند.<ref>بیگلری، گزارش بررسی مقدماتی محوطه‌های پارینه‌سنگی منطقه کاشان،1382ش، ص151ـ168.</ref>  آثار تمدن انسان امروزین در «تپه‌های تروارتن سفیدآب» این شهرستان کشف شده است.<ref>Shidrang, A Typo-technological Study of an Upper Paleolithic Collection from Sefid-Ab, Central Iran2009, pp. 47–56. </ref><br>سیَلک، کهن‌ترین زیگورات، والاترین نوع نیایشگاه برای خدایان، در جهان است که نشان از فرهنگ یکجانشینی انسان‌ها در هزاران سال گذشته، در شهر کاشان دارد. این محوطه‌ی باستانی، قدمتی بیش از ۵ تا ۸ هزار سال دارد. این مکان تاریخی در منطقه‌ی فلات [[ایران]] قرار دارد که اسنادی از دوران مادها در آن یافت شده است. با حضور آریایی‌ها در این منطقه، تمدن مردمان در تپه‌های سیلک از بین رفت. آثاری همچون ظروف لوله‌دار بلند با طرح‌هایی از اسب و خورشید، جنگ‌افزارهای آهنی و شمشیر و نیزه‌های بلند، از آن دوران به یادگار مانده است. کاشان، در دوران مادها و سایر دوران‌های باستانی پس از آن، حاوی تمدن بشری بوده است.<ref>گیرشمن، سیلک کاشان، 1379ش.</ref>