علی شاهرودی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
جز ویکی سازی |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
=== مشترکات زنان و مردان در عفت === | === مشترکات زنان و مردان در عفت === | ||
# نگاه: برخلاف تلقی مشهور که صرفاً بدن زنان را دارای جاذبه میداند و بههمین دلیل از مردان انتظار عفت در نگاه دارد، قرآن کریم از [[زنان]] نیز انتظار عفت در نگاه را دارد و [[چشم چرانی | # نگاه: برخلاف تلقی مشهور که صرفاً بدن زنان را دارای جاذبه میداند و بههمین دلیل از مردان انتظار عفت در نگاه دارد، قرآن کریم از [[زنان]] نیز انتظار عفت در نگاه را دارد و [[چشم چرانی]] را برای زنان و مردان ناپسند میداند.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1390ق، ج15، ص111. </ref> در روایات اسلامی عدم آراستگی شوهران برای زنان علت برخی بیعفتیهای زنانه معرفی شده است<ref>طبرسی، مکارم الاخلاق، بیتا، ص81.</ref> و بههمین دلیل نیز زنان را مشمول حرمت چشمچرانی میداند.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1390ق، ج15، ص111. </ref> | ||
# حفظ فروج: قرآن، همه انسانها را فارغ از جنسیت مردانه و زنانه، به حفظ فروج و اجتناب از زنا، سفارش کرده است. | # حفظ فروج: قرآن، همه انسانها را فارغ از جنسیت مردانه و زنانه، به حفظ فروج و اجتناب از زنا، سفارش کرده است. | ||
# عفت در کلام: پرهیز از بهکار بردن کلمات نادرست، دستوری است که زنان و مردان باید رعایت کنند. عفت در کلام برای زنان این است که صدایشان را نازک و آهنگین نکنند که موجب فریب دل و برانگیخته شدن شهوت مردان شود.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن،1390ق، ج16، ص309.</ref> عفت در کلام برای مردان، پرهیز از داد و فریاد و بلندی سخن است که نشانهای از غرور و تکبر است.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 1371ش، ج17، ص54.</ref> | # عفت در کلام: پرهیز از بهکار بردن کلمات نادرست، دستوری است که زنان و مردان باید رعایت کنند. عفت در کلام برای زنان این است که صدایشان را نازک و آهنگین نکنند که موجب فریب دل و برانگیخته شدن شهوت مردان شود.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن،1390ق، ج16، ص309.</ref> عفت در کلام برای مردان، پرهیز از داد و فریاد و بلندی سخن است که نشانهای از غرور و تکبر است.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 1371ش، ج17، ص54.</ref> | ||
# عفت در راه رفتن: جلوه و بروز عفت در راه رفتن، پرهیز از تکبر و غررو در راهرفتن است که بر اساس روایات، تکان دادن شانهها هنگام راهرفتن یکی از نشانههای آن است.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 1371ش، ج17، ص58.</ref> معنای عفت در راه رفتن زنان این است که آنها بهگونهای راه بروند که موجب تحریک و جلبتوجه مردان نشوند.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن،1390ق، ج15، ص157/ محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات، 1361ش، ص568.</ref> | # عفت در راه رفتن: جلوه و بروز عفت در راه رفتن، پرهیز از تکبر و غررو در راهرفتن است که بر اساس روایات، تکان دادن شانهها هنگام راهرفتن یکی از نشانههای آن است.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 1371ش، ج17، ص58.</ref> معنای عفت در راه رفتن زنان این است که آنها بهگونهای راه بروند که موجب تحریک و جلبتوجه مردان نشوند.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن،1390ق، ج15، ص157/ محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات، 1361ش، ص568.</ref> | ||
# عفت در پوشش: قرآن کریم در آیه ۳۰ سوره نور با عبارت «یحفظوا فروجهم» به این معنا اشاره کرده است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1390ق، ج15، ص111.</ref> رعایت پوشش عفیفانه برای زنان و مردان دارای دو اصل مشترک با محدوده و مصادیق متفاوت است. پرهیز از لباس شهرت که موجب جلبتوجه دیگران میشود و تنگ و چسباننبودن لباس، اصول مشترکی است که مردان و زنان در پوشیدن لباس باید رعایت کنند.<ref>[https://www.islamquest.net/fa/archive/fa9335 «پوشیدن لباس تنگ و چسبان، برای زن و مرد چه حکمی دارد؟»، وبسایت اسلام کوئست.]</ref> تفاوت زنان و مردان در پوشش عفیفانه این است که تنها محدودهای که زنان مجاز به نپوشاندن آن در صورت نداشتن [[آرایش زن در اسلام|آرایش]] و زینت هستند؛ گردی صورت و از مچ دست تا سر انگشتان است، اما مردان در صورت نداشتن مفسده چنین محدودیتی ندارند؛ بنابراین پوشاندن مقداری از بدن که عرفاً پوشانده نمیشود، جایز است<ref>[https://khl.ink/f/27847 خامنهای، «پوشش و نگاه کردن»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله خامنهای.]</ref> که علت آن در جاذبه داشتن حداکثری جنس زن برای مرد است که او را در نقش شکار و مرد را در نقش شکارچی قرار میدهد.<ref>مطهری، مسئله حجاب، بیتا، ص80.</ref> | # عفت در پوشش: قرآن کریم در آیه ۳۰ سوره نور با عبارت «یحفظوا فروجهم» به این معنا اشاره کرده است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1390ق، ج15، ص111.</ref> رعایت پوشش عفیفانه برای زنان و مردان دارای دو اصل مشترک با محدوده و مصادیق متفاوت است. پرهیز از [[لباس شهرت]] که موجب جلبتوجه دیگران میشود و تنگ و چسباننبودن لباس، اصول مشترکی است که مردان و زنان در پوشیدن لباس باید رعایت کنند.<ref>[https://www.islamquest.net/fa/archive/fa9335 «پوشیدن لباس تنگ و چسبان، برای زن و مرد چه حکمی دارد؟»، وبسایت اسلام کوئست.]</ref> تفاوت زنان و مردان در پوشش عفیفانه این است که تنها محدودهای که زنان مجاز به نپوشاندن آن در صورت نداشتن [[آرایش زن در اسلام|آرایش]] و زینت هستند؛ گردی صورت و از مچ دست تا سر انگشتان است، اما مردان در صورت نداشتن مفسده چنین محدودیتی ندارند؛ بنابراین پوشاندن مقداری از بدن که عرفاً پوشانده نمیشود، جایز است<ref>[https://khl.ink/f/27847 خامنهای، «پوشش و نگاه کردن»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله خامنهای.]</ref> که علت آن در جاذبه داشتن حداکثری جنس زن برای مرد است که او را در نقش شکار و مرد را در نقش شکارچی قرار میدهد.<ref>مطهری، مسئله حجاب، بیتا، ص80.</ref> | ||
== اهمیت == | == اهمیت == | ||