لباس مشکی در فرهنگ شیعیان: تفاوت میان نسخه‌ها

لباس مانند زبان، هویت قومی، اجتماعی و جغرافیایی را مشخص می‌کند.<ref>[https://lib.eshia.ir/12293/14/69 بلوک‌باشی و همکاران، «پوشاک»، دائره المعارف بزرگ اسلامی، 1398ش، ج14، ص 69.] </ref>  انسان‌ها در زندگی اجتماعی و به‌ویژه در آیین‌های سوگواری، برای نشان ‌دادن اندوه خود، مجموعه‌ای از رفتارها را بروز می‌دهند. در بسیاری از فرهنگ‌ها، ترک زینت (حِداد) و پوشیدن جامه‌ای به رنگ سیاه،<ref>[http://lib.eshia.ir/40682/8/15/%D8%AB%D9%90%D9%8A%D8%A7%D8%A8%D9%8F واسطی زبیدی، تاج العروس من جواهر القاموس، 1404ق، ج۸، ص۱۵.]</ref> از روشن‌ترین نشانه‌های سوگ و اندوه است.<ref>[http://fa.wikifeqh.ir/پوشیدن_لباس_مشکی «پوشیدن لباس مشکی»، ویکی فقه، تاریخ بازدید: 5 اردیبهشت 1401.]</ref>  در فرهنگ ایرانی و به‌ویژه میان [[شیعیان]] نیز پوشیدن لباس سیاه و افراشتن پرچم‌های سیاه، نماد سوگواری و مصیبت‌زدگی است که معمولا در مراسم سوگواری و مجالس ترحیم بازنمایی می‌شود.<ref>[https://lib.eshia.ir/12293/11/321/%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87 بهرامی، «ترحیم، مجلس»، دائره المعارف بزرگ اسلامی، 1398ش، ج 11، ص321.] </ref>