بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
هزینه اشغال برای اسرائیل طی ۴۰ سال در سالهای ۲۰۰۷-۱۹۶۷م بالغ بر ۵۰ میلیارد دلار و هزینه سالیانه آن برای اقتصاد فلسطین در ۲۰۱۳م، ۳/۴ میلیارد دلار برآورد شد. در ۱۹۸۸م، اردن ادعای ارضی خود بر کرانه باختری را پس گرفت و در ۱۹۹۳م، پیمانهای اسلو، بخشهایی از کرانه باختری بهعنوان مناطق الف و ب را تحت اداره تشکیلات خودگردان قرار داد، در حالی که اسرائیل کنترل نظامی و کنترل غیرنظامی ۶۱٪ از کرانه باختری بهعنوان منطقه ج را حفظ کرد. دسترسی دریایی غزه نیز از ۲۰ مایل دریایی در پیمان اسلو به ۳ مایل محدود شد. اسرائیل در ۲۰۰۵م از غزه خارج شد، اما پس از تسلط حماس در ۲۰۰۷م، فلسطین از نظر سیاسی دچار انشعاب شد. سازمان ملل در ۲۰۰۹م، کرانه باختری و غزه را همچنان در اشغال اسرائیل محسوب کرد. | هزینه اشغال برای اسرائیل طی ۴۰ سال در سالهای ۲۰۰۷-۱۹۶۷م بالغ بر ۵۰ میلیارد دلار و هزینه سالیانه آن برای اقتصاد فلسطین در ۲۰۱۳م، ۳/۴ میلیارد دلار برآورد شد. در ۱۹۸۸م، اردن ادعای ارضی خود بر کرانه باختری را پس گرفت و در ۱۹۹۳م، پیمانهای اسلو، بخشهایی از کرانه باختری بهعنوان مناطق الف و ب را تحت اداره تشکیلات خودگردان قرار داد، در حالی که اسرائیل کنترل نظامی و کنترل غیرنظامی ۶۱٪ از کرانه باختری بهعنوان منطقه ج را حفظ کرد. دسترسی دریایی غزه نیز از ۲۰ مایل دریایی در پیمان اسلو به ۳ مایل محدود شد. اسرائیل در ۲۰۰۵م از غزه خارج شد، اما پس از تسلط حماس در ۲۰۰۷م، فلسطین از نظر سیاسی دچار انشعاب شد. سازمان ملل در ۲۰۰۹م، کرانه باختری و غزه را همچنان در اشغال اسرائیل محسوب کرد. | ||
در نوامبر ۲۰۱۲م، مجمع عمومی سازمان ملل با قطعنامه ۶۷/۱۹، حق فلسطین برای تعیین سرنوشت را تأیید و به آن جایگاه دولت ناظر غیرعضو اعطا کرد. یک ماه بعد، یادداشت قانونی سازمان ملل، نام دولت فلسطین را به رسمیت شناخت. سازمان بینالمللی استانداردسازی نیز در ۲۰۱۳م این تغییر نام را اعمال کرد. با این حال، شورای امنیت همچنان با فلسطین بهعنوان نهاد غیرحاکم رفتار کرده و از عضویت کامل آن جلوگیری میکند. کابینه اسرائیل این منطقه را درگیر اختلاف سرزمینی میداند، در حالیکه تشکیلات خودگردان بر خط سبز، مرزهای ۱۹۶۷م بهعنوان مبنای مذاکرات تأکید دارد. از ۱۹۸۸م، دولت فلسطین توسط بسیاری از کشورها به رسمیت شناخته شده، اما اسرائیل و بیشتر کشورهای غربی از جمله ایالات متحده آمریکا آن را به رسمیت نمیشناسند.<ref>{{پک/بن|فلسطین۳|ک=وبسایت دویچه وله|ف=کشور فلسطینی؛ چه کشورهایی به رسمیت شناختهاند و چرا مهم است؟}}</ref> در ۲۰۱۴م، فتح و حماس توافق اتحاد کردند، اما این دولت پس از نبرد ۲۰۱۴م غزه و انحلال در ژوئن ۲۰۱۵م دوام نیاورد.<ref>{{پک/بن|f2|ک=website UN News|ف=In Gaza, senior UN envoy pledges support as Palestinian unity government takes shape|زبان=en}}</ref><ref>{{پک/بن|f3|ک=website Al Jazeera|ف=Palestinians weigh fate of consensus government|زبان=en}}</ref> براساس گزارشها، در مجامع بینالمللی تا سال ۲۰۲۳م کمتر از ۱۵٪ از این سرزمین شامل نوار غزه و بخشهای پراکندهای از منطقه کرانه باختری در اختیار فلسطینیها است و سایر مناطق توسط رژیم صهیونیستی اشغال شده است.<ref name=":02">{{پک|جودکی|فلاحی سیفالدین|۱۳۹۷|ک=پژوهش ملل|ف=تشریح محورهای منازعه بین فلسطین و اسرائیل|ص=۴۴}}</ref><ref>{{پک/بن|فلسطین۲|ک=وبسایت شبکه العالم|ف=نقشه فلسطین و مساحت غزه}}</ref> همچنین دادگاه بینالمللی دادگستری در لاهه، در سال ۲۰۲۴م، تصرف سرزمینهای فلسطین از سوی اسرائیل را برخلاف قوانین بینالمللی اعلام کرد و از اسرائیل خواست تا به اشغال و شهرکسازی غیرقانونیاش در فلسطین ادامه ندهد.<ref>{{پک/بن|فلسطین۱|ک=وبسایت بیبیسی فارسی|ف=دیوان بینالمللی دادگستری اشغال اراضی فلسطینی توسط اسرائیل را «غیرقانونی» خواند}}</ref> | در نوامبر ۲۰۱۲م، مجمع عمومی سازمان ملل با قطعنامه ۶۷/۱۹،<ref>{{پک/بن|f5|ک=website Question of Palestine|ف=Status of Palestine in the UN/non-member observer State status – GA resolution|زبان=en}}</ref> حق فلسطین برای تعیین سرنوشت را تأیید و به آن جایگاه دولت ناظر غیرعضو اعطا کرد.<ref>{{پک/بن|f4|ک=website United Nations|ف=Non-Member-States|زبان=en}}</ref> یک ماه بعد، یادداشت قانونی سازمان ملل، نام دولت فلسطین را به رسمیت شناخت. سازمان بینالمللی استانداردسازی نیز در ۲۰۱۳م این تغییر نام را اعمال کرد. با این حال، شورای امنیت همچنان با فلسطین بهعنوان نهاد غیرحاکم رفتار کرده و از عضویت کامل آن جلوگیری میکند. کابینه اسرائیل این منطقه را درگیر اختلاف سرزمینی میداند، در حالیکه تشکیلات خودگردان بر خط سبز، مرزهای ۱۹۶۷م بهعنوان مبنای مذاکرات تأکید دارد. از ۱۹۸۸م، دولت فلسطین توسط بسیاری از کشورها به رسمیت شناخته شده، اما اسرائیل و بیشتر کشورهای غربی از جمله ایالات متحده آمریکا آن را به رسمیت نمیشناسند.<ref>{{پک/بن|فلسطین۳|ک=وبسایت دویچه وله|ف=کشور فلسطینی؛ چه کشورهایی به رسمیت شناختهاند و چرا مهم است؟}}</ref> در ۲۰۱۴م، فتح و حماس توافق اتحاد کردند، اما این دولت پس از نبرد ۲۰۱۴م غزه و انحلال در ژوئن ۲۰۱۵م دوام نیاورد.<ref>{{پک/بن|f2|ک=website UN News|ف=In Gaza, senior UN envoy pledges support as Palestinian unity government takes shape|زبان=en}}</ref><ref>{{پک/بن|f3|ک=website Al Jazeera|ف=Palestinians weigh fate of consensus government|زبان=en}}</ref> براساس گزارشها، در مجامع بینالمللی تا سال ۲۰۲۳م کمتر از ۱۵٪ از این سرزمین شامل نوار غزه و بخشهای پراکندهای از منطقه کرانه باختری در اختیار فلسطینیها است و سایر مناطق توسط رژیم صهیونیستی اشغال شده است.<ref name=":02">{{پک|جودکی|فلاحی سیفالدین|۱۳۹۷|ک=پژوهش ملل|ف=تشریح محورهای منازعه بین فلسطین و اسرائیل|ص=۴۴}}</ref><ref>{{پک/بن|فلسطین۲|ک=وبسایت شبکه العالم|ف=نقشه فلسطین و مساحت غزه}}</ref> همچنین دادگاه بینالمللی دادگستری در لاهه، در سال ۲۰۲۴م، تصرف سرزمینهای فلسطین از سوی اسرائیل را برخلاف قوانین بینالمللی اعلام کرد و از اسرائیل خواست تا به اشغال و شهرکسازی غیرقانونیاش در فلسطین ادامه ندهد.<ref>{{پک/بن|فلسطین۱|ک=وبسایت بیبیسی فارسی|ف=دیوان بینالمللی دادگستری اشغال اراضی فلسطینی توسط اسرائیل را «غیرقانونی» خواند}}</ref> | ||
== جمعیت == | == جمعیت == | ||
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
* «مسئله فلسطین / مسئله قدس»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۳۸۸ش. | * «مسئله فلسطین / مسئله قدس»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۳۸۸ش. | ||
* {{یادکرد وب|عنوان=In Gaza, senior UN envoy pledges support as Palestinian unity government takes shape|نشانی=https://news.un.org/en/story/2014/06/470262|تاریخ=۸ ژوئن ۲۰۱۴|تاریخ بازبینی=۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f2}}|کد زبان=en|وبگاه=website UN News}} | * {{یادکرد وب|عنوان=In Gaza, senior UN envoy pledges support as Palestinian unity government takes shape|نشانی=https://news.un.org/en/story/2014/06/470262|تاریخ=۸ ژوئن ۲۰۱۴|تاریخ بازبینی=۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f2}}|کد زبان=en|وبگاه=website UN News}} | ||
* {{یادکرد وب|عنوان=Non-Member-States|نشانی=https://www.un.org/en/about-us/non-member-states|تاریخ=۲۹ نوامبر ۲۰۱۲|تاریخ بازبینی=۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f4}}|کد زبان=en|وبگاه=website United Nations}} | |||
* {{یادکرد وب|عنوان=Palestinians weigh fate of consensus government|نشانی=https://www.aljazeera.com/news/2015/6/17/palestinians-weigh-fate-of-consensus-government|تاریخ=۱۷ ژوئن ۲۰۱۵|تاریخ بازبینی=۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f3}}|کد زبان=en|وبگاه=website Al Jazeera}} | * {{یادکرد وب|عنوان=Palestinians weigh fate of consensus government|نشانی=https://www.aljazeera.com/news/2015/6/17/palestinians-weigh-fate-of-consensus-government|تاریخ=۱۷ ژوئن ۲۰۱۵|تاریخ بازبینی=۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f3}}|کد زبان=en|وبگاه=website Al Jazeera}} | ||
* {{یادکرد وب|عنوان=State of Palestine Population (2026)|نشانی=https://www.worldometers.info/world-population/state-of-palestine-population/#google_vignette|تاریخ=۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f1}}|کد زبان=en|وبگاه=website Worldometer}} | * {{یادکرد وب|عنوان=State of Palestine Population (2026)|نشانی=https://www.worldometers.info/world-population/state-of-palestine-population/#google_vignette|تاریخ=۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f1}}|کد زبان=en|وبگاه=website Worldometer}} | ||
* {{یادکرد وب|عنوان=Status of Palestine in the UN/non-member observer State status – GA resolution|نشانی=https://www.un.org/unispal/document/auto-insert-187149/|تاریخ=۲۹ نوامبر ۲۰۱۲|تاریخ بازبینی=۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f5}}|کد زبان=en|وبگاه=website Question of Palestine}} | |||
