بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
== نامگذاری == | == نامگذاری == | ||
در | فلسطین از دوران پارینهسنگی تا کنون، همواره محل سکونت بشریت بوده است. کهنترین نام شناختهشدهٔ این سرزمین، کنعان است که برگرفته از کنعانیان، نخستین گروه ساکن آن، در هزارههای سوم و چهارم پیش از میلاد، نامیده شده است. تحول نام این سرزمین به فلسطین به مهاجرت اقوام جنگجوی پلست Pelest در حدود ۱۲۰۰ قبل از میلاد از غرب آسیا از جزیرهٔ کرت و منطقهٔ دریای اژه به سواحل جنوبی کنعان بازمیگردد که نام خود را بر این سرزمین نهادند و آن را در تاریخ تثبیت کردند. هرودوت نخستین کسی بود که نام فلسطین را برای این قوم و سپس برای این سرزمین به کار برد. پیش از این نامگذاری، حتی در عهد عتیق یا تورات نیز از این سرزمین با عنوان سرزمین کنعان یاد شده است.<ref>{{پک/بن|فلسطین۱۰|ک=وبسایت المركز الفلسطينی للإعلام|ف=تاريخ باستان و معاصر فلسطين}}</ref><ref>{{پک|صالح|۲۰۰۲|ک=فلسطین|ص=۱۱-۱۲|ج=}}</ref><ref>{{پک|خان|۱۹۸۱|ک=تاریخ فلسطین القدیم|ص=۲۴|ج=}}</ref> | ||
== تاریخ == | == تاریخ == | ||
فلسطین | پس از جنگ جهانی اول و فروپاشی امپراتوری عثمانی، در سال ۱۹۲۲م جامعه ملل، ادارهٔ سرزمین فلسطین را به بریتانیا سپرد. بریتانیا پیشتر در بیانیهٔ بالفور در سال ۱۹۱۷م از تأسیس خانهٔ ملی برای قوم یهود در فلسطین حمایت کرده بود. این سیاست با مخالفت و مقاومت روزافزون اعراب فلسطینی مواجه شد؛ بهگونهای که در سال ۱۹۳۷م، اعتراضات و شورشهای گستردهای شکل گرفت و درگیریهای میان دو طرف تا سال ۱۹۴۷م و طرح تقسیم فلسطین، بهطور پیوسته ادامه یافت.<ref name=":03">{{پک|واعظ|خداوردی|دهشیری|۱۴۰۱|ک=مطالعات بینالمللی|ف=بررسی وضعیت و جایگاه مسأله فلسطین در عادیسازی روابط عربستان سعودی و رژیم اسرائیل|ص=۱۴۰}}</ref> | ||
در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷م، سازمان ملل طرح تقسیم فلسطین به دو کشور را تصویب و بیتالمقدس را تحت اداره بینالمللی قرار داد.<ref>{{پک|زیدآبادی|۱۳۸۱|ک=دین و دولت در اسرائیل|ص=۱۲۷-۱۲۸|ج=}}</ref> طبق طرح تقسیم، ۵۶/۴٪ سرزمین به یهودیها که حدود ۳۰٪ جمعیت را تشکیل میدادند و ۴۲/۸٪ به عرب و کشورهای عربی اعطا شد.<ref>{{پک|دهقانی|۱۳۸۸|ک=سیاست خارجی|ف=قطعنامه تقسیم فلسطین مبنای «راه حل دو دولت» و ملاکی برای «راه حل همهپرسی»|ص=۱۰۱۵-۱۰۱۸}}</ref> اسرائیل در ۱۴ مه ۱۹۴۸م اعلام استقلال کرد و روز بعد کشورهای عربی همزمان به آن حمله نمودند که با شکست عربها، به گسترش خشونت در فلسطین منجر شد.<ref>{{پک|دهقانی|۱۳۸۸|ک=سیاست خارجی|ف=قطعنامه تقسیم فلسطین مبنای «راه حل دو دولت» و ملاکی برای «راه حل همهپرسی»|ص=۱۰۲۶-۱۰۲۷}}</ref> متعاقباً جنگهای ۱۹۵۶،<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۰۵|ج=}}</ref> ۱۹۶۷<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۰۹|ج=}}</ref> و ۱۹۷۳م<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۱۸-۲۱۹|ج=}}</ref> رخ داد. در ۱۹۶۷م به دنبال جنگ شش روزه اسرائیل با چهار کشور عربی اردن، سوریه، عراق، مصر و شکست اعراب، مناطق مختلفی مانند بخش شرقی بیتالمقدس، نوار غزه، صحرای سینا، ساحل غربی رود اردن، شهر قًنَیْطَره و بلندیهای جَوْلان در سوریه توسط اسرائیل تصرف شد.<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۰۹|ج=}}</ref> تشکیلات خودگردان فلسطین، سازمان ملل و نهادهای بینالمللی، بیتالمقدس شرقی را بخشی از کرانه باختری میدانند، هرچند اسرائیل اقتدار خود را بر آن اعمال میکند که بر اساس کنوانسیون چهارم ژنو، غیرقانونی تلقی میشود.<ref>{{پک|Korman|۱۹۹۶|ک=The Right of Conquest: The Acquisition of Territory by Force in International Law and Practice|زبان=en|ج=|ص=۲۴۹-۲۶۶ و ۳۰۴}}</ref> | در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷م، سازمان ملل طرح تقسیم فلسطین به دو کشور را تصویب و بیتالمقدس را تحت اداره بینالمللی قرار داد.<ref>{{پک|زیدآبادی|۱۳۸۱|ک=دین و دولت در اسرائیل|ص=۱۲۷-۱۲۸|ج=}}</ref> طبق طرح تقسیم، ۵۶/۴٪ سرزمین به یهودیها که حدود ۳۰٪ جمعیت را تشکیل میدادند و ۴۲/۸٪ به عرب و کشورهای عربی اعطا شد.<ref>{{پک|دهقانی|۱۳۸۸|ک=سیاست خارجی|ف=قطعنامه تقسیم فلسطین مبنای «راه حل دو دولت» و ملاکی برای «راه حل همهپرسی»|ص=۱۰۱۵-۱۰۱۸}}</ref> اسرائیل در ۱۴ مه ۱۹۴۸م اعلام استقلال کرد و روز بعد کشورهای عربی همزمان به آن حمله نمودند که با شکست عربها، به گسترش خشونت در فلسطین منجر شد.<ref>{{پک|دهقانی|۱۳۸۸|ک=سیاست خارجی|ف=قطعنامه تقسیم فلسطین مبنای «راه حل دو دولت» و ملاکی برای «راه حل همهپرسی»|ص=۱۰۲۶-۱۰۲۷}}</ref> متعاقباً جنگهای ۱۹۵۶،<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۰۵|ج=}}</ref> ۱۹۶۷<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۰۹|ج=}}</ref> و ۱۹۷۳م<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۱۸-۲۱۹|ج=}}</ref> رخ داد. در ۱۹۶۷م به دنبال جنگ شش روزه اسرائیل با چهار کشور عربی اردن، سوریه، عراق، مصر و شکست اعراب، مناطق مختلفی مانند بخش شرقی بیتالمقدس، نوار غزه، صحرای سینا، ساحل غربی رود اردن، شهر قًنَیْطَره و بلندیهای جَوْلان در سوریه توسط اسرائیل تصرف شد.<ref>{{پک|صفاتاج|۱۳۸۱|ک=ماجرای فلسطین و اسرائیل|ص=۲۰۹|ج=}}</ref> تشکیلات خودگردان فلسطین، سازمان ملل و نهادهای بینالمللی، بیتالمقدس شرقی را بخشی از کرانه باختری میدانند، هرچند اسرائیل اقتدار خود را بر آن اعمال میکند که بر اساس کنوانسیون چهارم ژنو، غیرقانونی تلقی میشود.<ref>{{پک|Korman|۱۹۹۶|ک=The Right of Conquest: The Acquisition of Territory by Force in International Law and Practice|زبان=en|ج=|ص=۲۴۹-۲۶۶ و ۳۰۴}}</ref> | ||
| خط ۱۰۰: | خط ۱۰۰: | ||
* {{یادکرد وب|عنوان=نقشه فلسطین و مساحت غزه|نشانی=https://fa.alalam.ir/news/6723238|تاریخ=۲۰ مهر ۱۴۰۲|تاریخ بازبینی=۳۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|فلسطین۲}}|وبگاه=وبسایت شبکه العالم}} | * {{یادکرد وب|عنوان=نقشه فلسطین و مساحت غزه|نشانی=https://fa.alalam.ir/news/6723238|تاریخ=۲۰ مهر ۱۴۰۲|تاریخ بازبینی=۳۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|فلسطین۲}}|وبگاه=وبسایت شبکه العالم}} | ||
* «مسئله فلسطین / مسئله قدس»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۳۸۸ش. | * «مسئله فلسطین / مسئله قدس»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۳۸۸ش. | ||
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=واعظ|نام۱=حامد|تاریخ=۱۴۰۱|عنوان=بررسی وضعیت و جایگاه مسأله فلسطین در عادیسازی روابط عربستان سعودی و رژیم اسرائیل|پیوند=https://www.ensani.ir/fa/article/513496/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%B3%D8%A3%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B1%DA%98%DB%8C%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84|ژورنال=مطالعات بینالمللی|دوره=نوزدهم|شماره=یکم، پیاپی هفتاد و سه|صفحات=۱۳۵-۱۵۵|نام۲=حسن|نام خانوادگی۲=خداوردی|نام۳=محمدرضا|نام خانوادگی۳=دهشیری}} | |||
* {{یادکرد وب|عنوان=AMAN Position Paper: The Constitutional Declaration Regarding the Deputy Chair of the PLO Executive Committee|نشانی=https://www.aman-palestine.org/en/activities/29339.html|تاریخ=۲۷ اکتبر ۲۰۲۵|تاریخ بازبینی=۲۳ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f12}}|کد زبان=en|وبگاه=website AMAN}} | * {{یادکرد وب|عنوان=AMAN Position Paper: The Constitutional Declaration Regarding the Deputy Chair of the PLO Executive Committee|نشانی=https://www.aman-palestine.org/en/activities/29339.html|تاریخ=۲۷ اکتبر ۲۰۲۵|تاریخ بازبینی=۲۳ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f12}}|کد زبان=en|وبگاه=website AMAN}} | ||
* {{یادکرد وب|عنوان=Facts about Palestinian Christians|نشانی=https://palestineembassy.ie/news/facts-about-palestinian-christians/|تاریخ=۲ سپتامبر ۲۰۲۵|تاریخ بازبینی=۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f10}}|کد زبان=en|وبگاه=website Embassy of the State of Palestine}} | * {{یادکرد وب|عنوان=Facts about Palestinian Christians|نشانی=https://palestineembassy.ie/news/facts-about-palestinian-christians/|تاریخ=۲ سپتامبر ۲۰۲۵|تاریخ بازبینی=۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|f10}}|کد زبان=en|وبگاه=website Embassy of the State of Palestine}} | ||