بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
سکه‌دوزی یا اشرفی‌دوزی، از صنایع دستی تزیینی در ایران است.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref> این هنر به دوخت انواع سکه‌ها، پولک‌ها، منجوق و مروارید، دکمهٔ صدفی، آینه‌های ریز و درشت و صدف روی پارچه یا لباس اشاره دارد.<ref>{{پک/بن|دیار|ک=خبرگزاری مهر|ف=صنایع دستی اوج هنر زنان و مردان سخت‌کوش دیار سیستان و بلوچستان}}</ref> هنرمندان، سکه‌دوزی را با سایر هنرها نظیر دندان‌موشی، شبکه‌دوزی، ستاره‌دوزی، توردوزی، ساتن‌دوزی و زنجیره‌دوزی تلفیق می‌کنند و آثار هنری مختلفی پدیدمی‌آورند. این هنر اغلب به‌صورت دستی انجام می‌شود.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی1|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref>
سکه‌دوزی یا اشرفی‌دوزی، از صنایع دستی تزیینی در ایران است.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref> این هنر به دوخت انواع سکه‌ها، پولک‌ها، منجوق و مروارید، دکمهٔ صدفی، آینه‌های ریز و درشت و صدف روی پارچه یا لباس اشاره دارد.<ref>{{پک/بن|دیار|ک=خبرگزاری مهر|ف=صنایع دستی اوج هنر زنان و مردان سخت‌کوش دیار سیستان و بلوچستان}}</ref> هنرمندان، سکه‌دوزی را با سایر هنرها نظیر دندان‌موشی، شبکه‌دوزی، ستاره‌دوزی، توردوزی، ساتن‌دوزی و زنجیره‌دوزی تلفیق می‌کنند و آثار هنری مختلفی پدیدمی‌آورند. این هنر اغلب به‌صورت دستی انجام می‌شود.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی1|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref>


== تاریخچه<ref group="دیدگاه">بخشی از این مطالب مربوط به کاربرد است. در تاریخچه می‌توانید بگویید این هنر در دوران صفویه به نقطه اوج رسید و در دوره قاجار نیز رواج داشته است. اما اینکخه چه استفاده ای از آن شده است را در کاربردها باید بگویید که البته اجمالاً در آنجا آمده است.</ref> ==
== تاریخچه ==
سکه‌دوزی ابتدا در دوران باستان در نقاط مختلف ایران شکل گرفت و از آن برای تزیین لباس‌های تشریفاتی، لباس عروس و وسایل منزل استفاده می‌شد.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی2|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref> در سده‌های ۱۲ و ۱۳ هجری آثار به‌جا مانده از این دوران در موزه‌ها نشان می‌دهد که این دوخت همراه با سایر دوخت‌های تزیینی به‌کار می‌رفته است.<ref>{{پک/بن|سکه|ک=وب‌سایت ایران|ف=سکه‌دوزی ((سیستان و بلوچستان))}}</ref> سکه‌دوزی در [[ایران در دوران صفویه|دورهٔ صفویه]] به اوج شکوفایی خود رسید. در این دوره از سکه‌های طلا و نقره روی لباس زنان و مردان مرفه استفاده می‌شد که نمادی از ثروت و جایگاه اجتماعی آنان بود.<ref>{{پک/بن|هنر|ک=وب‌سایت رواق هنر|ف=سکه‌دوزی؛ هنر درخشان ایران از گذشته تا امروز}}</ref>  در این دوره سکه‌ها با نقوشی چون شیر، خروس و ماهی ضرب می‌شدند که برای ایرانیان تقدس و بار معنایی داشته است.<ref>{{پک|پاشایی|1393|ک=فصلنامهٔ گنجینهٔ اسناد|ف=ظهور نقش‌مایهٔ ماهی آیین مهر در مهرهای دورهٔ قاجار و فلس‌های دورهٔ صفویه و قاجار|ص=107}}</ref>
سکه‌دوزی ابتدا در دوران باستان در نقاط مختلف ایران شکل گرفت و از آن برای تزیین لباس‌های تشریفاتی، لباس عروس و وسایل منزل استفاده می‌شد.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی2|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref> در سده‌های ۱۲ و ۱۳ هجری آثار به‌جا مانده از این دوران در موزه‌ها نشان می‌دهد که این دوخت همراه با سایر دوخت‌های تزیینی به‌کار می‌رفته است.<ref>{{پک/بن|سکه|ک=وب‌سایت ایران|ف=سکه‌دوزی ((سیستان و بلوچستان))}}</ref> سکه‌دوزی در [[ایران در دوران صفویه|دورهٔ صفویه]] به اوج شکوفایی خود رسید. در این دوره از سکه‌های طلا و نقره روی لباس زنان و مردان مرفه استفاده می‌شد که نمادی از ثروت و جایگاه اجتماعی آنان بود.<ref>{{پک/بن|هنر|ک=وب‌سایت رواق هنر|ف=سکه‌دوزی؛ هنر درخشان ایران از گذشته تا امروز}}</ref>  در این دوره سکه‌ها با نقوشی چون شیر، خروس و ماهی ضرب می‌شدند که برای ایرانیان تقدس و بار معنایی داشته است.<ref>{{پک|پاشایی|1393|ک=فصلنامهٔ گنجینهٔ اسناد|ف=ظهور نقش‌مایهٔ ماهی آیین مهر در مهرهای دورهٔ قاجار و فلس‌های دورهٔ صفویه و قاجار|ص=107}}</ref> در [[ایران در دوران قاجاریه|دورهٔ قاجار]] سکه‌دوزی بیشتر جنبهٔ تزیینی به خود گرفت و زنان این هنر را با دقت بالایی انجام می‌دادند تا نقش مهمی در انتقال آن به نسل‌های بعدی داشته باشند.<ref>{{پک/بن|هنر1|ک=وب‌سایت رواق هنر|ف=سکه‌دوزی؛ هنر درخشان ایران از گذشته تا امروز}}</ref>
 
در [[ایران در دوران قاجاریه|دورهٔ قاجار]] سکه‌دوزی بیشتر جنبهٔ تزیینی به خود گرفت و زنان این هنر را با دقت بالایی انجام می‌دادند تا نقش مهمی در انتقال آن به نسل‌های بعدی داشته باشند.<ref>{{پک/بن|هنر1|ک=وب‌سایت رواق هنر|ف=سکه‌دوزی؛ هنر درخشان ایران از گذشته تا امروز}}</ref>


== انواع نقوش سکه‌دوزی ==
== انواع نقوش سکه‌دوزی ==
خط ۲۴: خط ۲۲:


== کاربرد ==
== کاربرد ==
سکه‌دوزی درگذشته در جامعهٔ روستایی در مراسم‌ها و مهمانی‌ها استفاده می‌شد و زنان بیشتر از این هنر برای تزیین روبنده‌ها، جلیقه‌ها و روپوش‌های خود بهره می‌بردند.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی4|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref>  
سکه‌دوزی درگذشته در جامعهٔ روستایی در مراسم‌ها و مهمانی‌ها استفاده می‌شد و زنان بیشتر از این هنر برای تزیین روبنده‌ها، جلیقه‌ها و روپوش‌های خود بهره می‌بردند.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی4|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref> در دورۀ صفویه، دور کلاه زنان ثروتمند از سکه‌های طلا و نقره، جوراب‌های گشاد پشمی با سنگ‌های قیمتی و عمامهٔ حریر مردان با سکه‌های طلایی و سنگ‌های قیمتی تزیین می‌شد.<ref>{{پک/بن|سکه1|ک=وب‌سایت ایران|ف=سکه‌دوزی ((سیستان و بلوچستان))}}</ref> امروزه از سکه‌دوزی به‌عنوان هنری تزیینی یاد می‌شود و از آن برای تهیهٔ روتختی، قسمت‌هایی از لباس، کیف، محصولات دستی، تزیین دیوار اتاق‌ها، زینت گردن شتر، انواع شال و روسری و گیوه‌های امروزی به‌کار می‌رود،<ref>{{پک/بن|بیتوته|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=آشنایی با هنر سکه‌دوزی}}</ref>تا ارزش و اصالت بیشتری به محصول بدهد.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی3|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref> در شهر بمپور از توابع ایرانشهر بادبزن‌های حصیری محکمی ساخته می‌شود که حاشیهٔ آن با قطعات پارچه و پولک‌های پلاستیکی و رنگی به روش سکه‌دوزی تزیین می‌شود. این بادبزن‌ها جنبهٔ خودمصرفی دارد و اغلب ساکنین بومی از آن استفاده می‌کنند.<ref>{{پک/بن|سکه2|ک=وب‌سایت ایران|ف=سکه‌دوزی ((سیستان و بلوچستان))}}</ref>
 
== سکه‌دوزی در لباس اقوام ایرانی ==
در دورۀ صفویه، دور کلاه زنان ثروتمند از سکه‌های طلا و نقره، جوراب‌های گشاد پشمی با سنگ‌های قیمتی و عمامهٔ حریر مردان با سکه‌های طلایی و سنگ‌های قیمتی تزیین می‌شد.<ref>{{پک/بن|سکه1|ک=وب‌سایت ایران|ف=سکه‌دوزی ((سیستان و بلوچستان))}}</ref> امروزه از سکه‌دوزی به‌عنوان هنری تزیینی یاد می‌شود و از آن برای تهیهٔ روتختی، قسمت‌هایی از لباس، کیف، محصولات دستی، تزیین دیوار اتاق‌ها، زینت گردن شتر، انواع شال و روسری و گیوه‌های امروزی به‌کار می‌رود،<ref>{{پک/بن|بیتوته|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=آشنایی با هنر سکه‌دوزی}}</ref>تا ارزش و اصالت بیشتری به محصول بدهد.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی3|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref> در شهر بمپور از توابع ایرانشهر بادبزن‌های حصیری محکمی ساخته می‌شود که حاشیهٔ آن با قطعات پارچه و پولک‌های پلاستیکی و رنگی به روش سکه‌دوزی تزیین می‌شود. این بادبزن‌ها جنبهٔ خودمصرفی دارد و اغلب ساکنین بومی از آن استفاده می‌کنند.<ref>{{پک/بن|سکه2|ک=وب‌سایت ایران|ف=سکه‌دوزی ((سیستان و بلوچستان))}}</ref>
 
== سکه‌دوزی در لباس اقوام ایرانی<ref group="دیدگاه">چون به نوعی کاربرد است؛ شاید بهتر باشد این عنوان بعد از کاربرد قرار بگیرد و ابزارها به جای دیگری منتقل شود</ref> ==
امروزه قوم کرد در ایران از سکه برای تزیین پوشش خود استفاده می‌کنند. [[سرپوش زنان کرد]] خراسان که در آن از سکه استفاده شده شامل سَرکِلاو (سکه‌ای بزرگ که وسط آن حلقه‌ای بزرگ داشته و در قسمت میانی کلاه نصب می‌شود)، پُلپِله (سکه‌ای که روی کلاه، در ناحیهٔ پیشانی دیده می‌شود)، گیلگیله سراویز (چند رشته مهره که به انتهای آن سکهٔ طلا نصب می‌کنند و به حلقهٔ سرکلاو آویزان می‌کنند)،<ref>{{پک|محمدی‌سیف|1395|ک=نشانه‌شناسی در پوشاک زنان ترک و کرد در ایران|ص=185}}</ref> کِلاو لیره (کلاهی که تمام فضای آن با سکهٔ طلایی پر می‌شود و در صورتی که با سکه‌های نقره دوخته شود به آن کلاو زر یا کلاو فیس می‌گویند)، است.<ref>{{پک|سلطانی|1374|ک=جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان|ص=257}}</ref>
امروزه قوم کرد در ایران از سکه برای تزیین پوشش خود استفاده می‌کنند. [[سرپوش زنان کرد]] خراسان که در آن از سکه استفاده شده شامل سَرکِلاو (سکه‌ای بزرگ که وسط آن حلقه‌ای بزرگ داشته و در قسمت میانی کلاه نصب می‌شود)، پُلپِله (سکه‌ای که روی کلاه، در ناحیهٔ پیشانی دیده می‌شود)، گیلگیله سراویز (چند رشته مهره که به انتهای آن سکهٔ طلا نصب می‌کنند و به حلقهٔ سرکلاو آویزان می‌کنند)،<ref>{{پک|محمدی‌سیف|1395|ک=نشانه‌شناسی در پوشاک زنان ترک و کرد در ایران|ص=185}}</ref> کِلاو لیره (کلاهی که تمام فضای آن با سکهٔ طلایی پر می‌شود و در صورتی که با سکه‌های نقره دوخته شود به آن کلاو زر یا کلاو فیس می‌گویند)، است.<ref>{{پک|سلطانی|1374|ک=جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان|ص=257}}</ref>


خط ۳۶: خط ۳۱:
برای سکه‌دوزی از پارچه‌های ضخیم و مقاوم مثل مخمل، ساتن و ترمه استفاده می‌شود. نوع بافت این پارچه‌ها ساده و تار و پود آن برهم عمود است و همین امر سبب می‌شود سطح پارچه برای سکه‌دوزی و دیگر تزیینات مناسب باشد. همچنین این نوع پارچه‌ها تحمل وزن سکه‌ها را دارند و طرح نهایی را زیبا و منظم نشان می‌دهند. برای دوخت سکه‌ها از سوزن‌های ضخیم و مقاوم و نخ‌های محکم و باکیفیتی مانند نخ دمسه و نخ عمامه استفاده می‌شود. از دیگر ابزارهای لازم جهت سکه‌دوزی می‌توان به کارگاه گلدوزی (جلوگیری از چروک شدن پارچه حین سکه‌دوزی)، قیچی، قلاب، خرک، انگشتانه و تیغ اشاره کرد.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی5|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref>
برای سکه‌دوزی از پارچه‌های ضخیم و مقاوم مثل مخمل، ساتن و ترمه استفاده می‌شود. نوع بافت این پارچه‌ها ساده و تار و پود آن برهم عمود است و همین امر سبب می‌شود سطح پارچه برای سکه‌دوزی و دیگر تزیینات مناسب باشد. همچنین این نوع پارچه‌ها تحمل وزن سکه‌ها را دارند و طرح نهایی را زیبا و منظم نشان می‌دهند. برای دوخت سکه‌ها از سوزن‌های ضخیم و مقاوم و نخ‌های محکم و باکیفیتی مانند نخ دمسه و نخ عمامه استفاده می‌شود. از دیگر ابزارهای لازم جهت سکه‌دوزی می‌توان به کارگاه گلدوزی (جلوگیری از چروک شدن پارچه حین سکه‌دوزی)، قیچی، قلاب، خرک، انگشتانه و تیغ اشاره کرد.<ref>{{پک/بن|اشرفی‌دوزی5|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=جلوهٔ هنر ایرانی: اشرفی‌دوزی یا سکه‌دوزی}}</ref>


== سکه‌دوزی سیستان و بلوچستان<ref group="دیدگاه">عنوان کمی مبهم است</ref> ==
== سکه‌دوزی سیستان و بلوچستان ==
هفت نمونه آثار سکه‌دوزی از منطقۀ سیستان و بلوچستان به‌دست آمده که به شرح زیر است:
هفت نمونه آثار سکه‌دوزی از منطقۀ سیستان و بلوچستان به‌دست آمده که به شرح زیر است:
{| class="wikitable"
{| class="wikitable"
خط ۴۸: خط ۴۳:
!تصویر
!تصویر
|-
|-
!1
|1
!شمال بلوچستان،  
|شمال بلوچستان،  
منطقۀ سیستان
منطقۀ سیستان
!حدود 1320 ه.ش
|حدود 1320 ه.ش
!قرمز، سبز، آبی،
|قرمز، سبز، آبی،
زرد، نارنجی، بنفش،
زرد، نارنجی، بنفش، سفید، قهوه‌ای، صورتی
سفید، قهوه‌ای، صورتی
|پنج آدِنکی، سه آدِنکی،
!پنج آدِنکی، سه آدِنکی،
دایره، مثلث، لوزی، کُچک، گل، صلیب
دایره، مثلث، لوزی، کُچک،
|جزء اصیل‌ترین نمونه‌های سکه‌دوزی
گل، صلیب
است که برای تهیۀ رختخواب و دیوارکوب استفاده می‌شود.
!جزء اصیل‌ترین نمونه‌های سکه‌دوزی
|
است که برای تهیۀ رختخواب و دیوارکوب
استفاده می‌شود.
!
|-
|-
|2
|2
خط ۶۸: خط ۶۰:
|دهۀ 1340 ه.ش
|دهۀ 1340 ه.ش
|قرمز، سبز، آبی،
|قرمز، سبز، آبی،
نارنجی، سفید، فیروزه‌ای،
نارنجی، سفید، فیروزه‌ای، صورتی، نقره‌ای
صورتی، نقره‌ای
|پنج آدِنکی، خورشید،  
|پنج آدِنکی، خورشید،  
دایره، مربع، لوزی، نخل
دایره، مربع، لوزی، نخل
خط ۸۱: خط ۷۲:
|نامشخص
|نامشخص
|قرمز، سبز، آبی،
|قرمز، سبز، آبی،
نارنجی، سفید، سیاه،
نارنجی، سفید، سیاه، صورتی، طلایی
صورتی، طلایی
|سه آدِنکی، خورشید،  
|سه آدِنکی، خورشید،  
دایره، مربع، مثلث،
دایره، مربع، مثلث، گل، صلیب
گل، صلیب
|این نمونه که به چلچوک یا چهل‌تکه معروف
|این نمونه که به چلچوک یا چهل‌تکه معروف
است، به‌عنوان دیوارکوب استفاده می‌شود.
است، به‌عنوان دیوارکوب استفاده می‌شود.
خط ۹۷: خط ۸۶:
سفید
سفید
|پنج آدِنکی، تک آدِنکی،
|پنج آدِنکی، تک آدِنکی،
دایره، مثلث، لوزی، ستاره،
دایره، مثلث، لوزی، ستاره، شش ضلعی، گل، صلیب
شش ضلعی، گل، صلیب
|روی پشم بز دوخته شده و از آن به‌عنوان
|روی پشم بز دوخته شده و از آن به‌عنوان
آویز استفاده می‌شود.
آویز استفاده می‌شود.
خط ۱۴۳: خط ۱۳۱:
|
|
|}
|}
<ref group="دیدگاه">تمام این مطالب از یک منبع است و چندان مناسب نیست.
وارد شدن به بسیاری از این جزئیات لازم نیست، پیشنهاد می‌کنم این 7 نمونه را در یک جدول خلاصه و مختصر بیاورید. (می‌توانیم در مراحل بعدی کار، با درج تصاویر مربوط به این نمونه‌ها، برخی جزئیات را به مخاطب انتقال دهیم)
چرا این نمونه‌ها از بخش قبلی که سکه دوزی در اقوام ایرانی بود جدا شده است؟ بهتر نیست ذیل آن باشد یا جدا شدنش اهمیتی دارد؟</ref>
== مراکز تولید ==
== مراکز تولید ==
مراکز اصلی تولید و عرضهٔ سکه‌دوزی در استان‌های کردستان، سیستان و بلوچستان، عشایر چهارمحال و بختیاری<ref>{{پک/بن|سکه3|ک=وب‌سایت ایران|ف=سکه‌دوزی ((سیستان و بلوچستان))}}</ref> و روستاهای اسپکه، پیپ، فنوج، چانف و آهوران از توابع شهرستان ایرانشهر است؛ اما امروزه این هنر بیشر در استان سیستان و بلوچستان رایج است.<ref>{{پک/بن|بیتوته1|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=آشنایی با هنر سکه‌دوزی}}</ref>
مراکز اصلی تولید و عرضهٔ سکه‌دوزی در استان‌های کردستان، سیستان و بلوچستان، عشایر چهارمحال و بختیاری<ref>{{پک/بن|سکه3|ک=وب‌سایت ایران|ف=سکه‌دوزی ((سیستان و بلوچستان))}}</ref> و روستاهای اسپکه، پیپ، فنوج، چانف و آهوران از توابع شهرستان ایرانشهر است؛ اما امروزه این هنر بیشر در استان سیستان و بلوچستان رایج است.<ref>{{پک/بن|بیتوته1|ک=وب‌سایت بیتوته|ف=آشنایی با هنر سکه‌دوزی}}</ref>