| خط ۶۹: | خط ۶۹: | ||
با این حال، برخی مورخان معاصر مانند کابی، این روایات را ساختگی و بهقصد ایجاد تفرقه میان مأمون و خاندان طاهری دانستهاند و بر این باورند که روابط مأمون و طاهر چندان تیره نبود.بههرروی، واقعهی حذف نام خلیفه از خطبه، هرچند با مرگ ناگهانی طاهر همراه شد، بهعنوان نقطهی عطفی در تاریخ ایران و نماد آغاز تلاش برای تشکیل حکومتهای ملی و مستقل ایرانی در نظر گرفته میشود.<ref>{{پک|فرای|1363ش|ک=عصر زرین فرهنگ ایران|ص=206|ج=}}</ref> | با این حال، برخی مورخان معاصر مانند کابی، این روایات را ساختگی و بهقصد ایجاد تفرقه میان مأمون و خاندان طاهری دانستهاند و بر این باورند که روابط مأمون و طاهر چندان تیره نبود.بههرروی، واقعهی حذف نام خلیفه از خطبه، هرچند با مرگ ناگهانی طاهر همراه شد، بهعنوان نقطهی عطفی در تاریخ ایران و نماد آغاز تلاش برای تشکیل حکومتهای ملی و مستقل ایرانی در نظر گرفته میشود.<ref>{{پک|فرای|1363ش|ک=عصر زرین فرهنگ ایران|ص=206|ج=}}</ref> | ||
== فرمانروایان طاهری خراسان == | == فرمانروایان طاهری خراسان<ref group="دیدگاه">تا جایی که امکان داره خلاصه کنید و رویدادهای مهمتر رو بیارید. ورود در جزئیات خارج از حوصله خواننده ویکی هست.</ref> == | ||
حکومت طاهریان در خراسان بهصورت موروثی و با تأیید خلفای عباسی ادامه یافت. پنج امیر از این خاندان بر خراسان حکم راندند: | حکومت طاهریان در خراسان بهصورت موروثی و با تأیید خلفای عباسی ادامه یافت. پنج<ref group="دیدگاه">اسم 4 نفر آمده است خوب است که بگویید بعد از طاهر 4 حاکم دیگر حکومت کردند. موارد زیر رو در جدول قرار بدین</ref> امیر از این خاندان بر خراسان حکم راندند: | ||
طلحة بن حسین (207-213ق/822-828م)؛ | طلحة بن حسین<ref group="دیدگاه">حسین یا طاهر؟</ref> (207-213ق/822-828م)؛ | ||
عبدالله بن طاهر (213-230ق/828-844م)؛ | عبدالله بن طاهر (213-230ق/828-844م)؛ | ||
| خط ۱۲۸: | خط ۱۲۸: | ||
خاندان طاهری، افزون بر شاخهی خراسان، در عراق نیز از نفوذ و قدرت قابلتوجهی برخوردار بودند. آنان بهطور منظم مناصب کلیدی نظامی و اداری را در پایتخت خلافت در اختیار داشتند و در واقع، رابطی حیاتی میان دربار خلیفه و والیان خراسان بهشمار میرفتند. مهمترین مناصبی که طاهریان عراق در دست داشتند، عبارت بود از: | خاندان طاهری، افزون بر شاخهی خراسان، در عراق نیز از نفوذ و قدرت قابلتوجهی برخوردار بودند. آنان بهطور منظم مناصب کلیدی نظامی و اداری را در پایتخت خلافت در اختیار داشتند و در واقع، رابطی حیاتی میان دربار خلیفه و والیان خراسان بهشمار میرفتند. مهمترین مناصبی که طاهریان عراق در دست داشتند، عبارت بود از: | ||
* ریاست شرطه (نیروی انتظامی) بغداد شرقی و غربی: این منصب، بهآنان کنترل امنیت پایتخت را میداد و از موقعیتی حساس برای تأثیرگذاری بر سیاستهای خلافت برخوردارشان میساخت. | |||
* جمعآوری مالیات سواد کوفه: این منطقهی حاصلخیز، یکی از مهمترین منابع درآمدی خلافت بود و مدیریت آن، قدرت اقتصادی عظیمی به طاهریان میبخشید. | |||
* فرماندهی نظامی و سرپرستی خزانهی سپاه: آنان عملاً نقش حسابدار ارتش را ایفا میکردند که بهآنان نفوذی تعیینکننده بر امور نظامی میداد.<ref>{{پک|طبری|1967|ک=تاریخ الأمم و الملوک|ص=1726|ج=8|زبان=ar}}</ref> | |||
* اقامتگاه بزرگ و مجلل آنان در بغداد، به «حریم طاهری» معروف بود که مجموعهای از کاخها، دیوانها و تأسیسات اداری و مسکونی در غرب دجله را شامل میشد.<ref name=":16" /> | |||
اقامتگاه بزرگ و مجلل آنان در بغداد، به «حریم طاهری» معروف بود که مجموعهای از کاخها، دیوانها و تأسیسات اداری و مسکونی در غرب دجله را شامل میشد.<ref name=":16" /> | |||
برجستهترین شخصیتهای شاخهی عراقی عبارت بودند از: | برجستهترین شخصیتهای شاخهی عراقی عبارت بودند از: | ||
| خط ۳۳۶: | خط ۳۳۳: | ||
{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=Kennedy|نام=Hugh N.|عنوان=The Prophet and the Age of the Caliphs|سال=2004|مکان=|ناشر=Pearson/Longman|پیوند نویسنده=|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=|کد زبان=ENG}} | {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=Kennedy|نام=Hugh N.|عنوان=The Prophet and the Age of the Caliphs|سال=2004|مکان=|ناشر=Pearson/Longman|پیوند نویسنده=|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=|کد زبان=ENG}} | ||
---- | ---- | ||
<references /> | |||