هادی نقوی (بحث | مشارکت‌ها)
هادی نقوی (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۲: خط ۲:


== محتوا ==
== محتوا ==
آیه ۵۵ سوره مائده که در میان پیروان مذهب تشیع به آیه ولایت شهرت یافته است، یکی از ارکان استدلالی آنان در اثبات مقام ولایت و جانشینی امام علی پس از پیامبر خاتم محسوب می‌گردد.<ref>جعفری، «تحلیل و اثبات امامت حضرت علی(ع) با نقد و بررسی تطبیقی آیه ۵۵ سوره مائده ازمنظر طبرسی و آلوسی»، ص۳۴۱.</ref> در دیدگاه شماری از صاحب‌نظران، این آیه در ردیف قوی‌ترین مستندات قرآنی در تبیین امامت ایشان توصیف شده است.<ref>جعفری، تحلیل و اثبات امامت حضرت علی(ع)» ،ص۳۴۱.</ref> مطابق با نص صریح این آیه، ولایت و سرپرستی جامعه اسلامی منحصراً در اختیار خداوند، رسول او و مؤمنانی قرار دارد که در حالت رکوعِ نماز، به ادای زکات مبادرت می‌ورزند؛ که بنا بر روایات معتبرِ شأن نزول، تنها مصداقِ محقق‌کننده این عمل در هنگام رکوع، شخص امام علی می‌باشد.  
آیه ۵۵ سوره مائده که در میان پیروان مذهب تشیع به آیه ولایت شهرت یافته است، یکی از ارکان استدلالی آنان در اثبات مقام ولایت و جانشینی امام علی پس از پیامبر خاتم محسوب می‌گردد.<ref>جعفری، «تحلیل و اثبات امامت حضرت علی(ع) با نقد و بررسی تطبیقی آیه ۵۵ سوره مائده ازمنظر طبرسی و آلوسی»، ص۳۴۱.</ref> در دیدگاه شماری از صاحب‌نظران، این آیه در ردیف قوی‌ترین مستندات قرآنی در تبیین امامت ایشان توصیف شده است.<ref>جعفری، تحلیل و اثبات امامت حضرت علی(ع)» ،ص۳۴۱.</ref> مطابق با نص صریح این آیه، ولایت و سرپرستی جامعه اسلامی منحصراً در اختیار خداوند، رسول او و مؤمنانی قرار دارد که در حالت رکوعِ نماز، به ادای زکات مبادرت می‌ورزند. بنا‌بر روایات معتبرِ شأن نزول و اتفاق‌نظر مفسران شیعه<ref>[https://lib.eshia.ir/71427/8/360 ایجی، شرح المواقف، ۱۳۲۵ق، ج۸، ص۳۶۰.]</ref> تنها مصداقِ محقق‌کننده این عمل در هنگام رکوع، شخص امام علی می‌باشد.  


== معنای متفاوت کلمه ولیّ در باور شیعه و اهل سنت ==
== معنای متفاوت کلمه ولیّ در باور شیعه و اهل سنت ==
اهل سنت کلمه ولیّ در آیه را به معنای «دوست و یاور» دانسته‌اند. این واژه معانی متعددی دارد. به گفته ناصر مکارم شیرازی، تفسیر اهل سنت با قرائن درونی آیه در تضاد است. نخست، وجود ادات حصر «إِنَّمَا» نشان می‌دهد که این ولایت، یک جایگاه منحصر‌به‌فرد است و نه یک صفت عمومی. دوم، قرینه مهمِ «صدقه دادن در رکوع» ثابت می‌کند که این ولایت اختصاص به فردی دارد که در لحظه‌ای خاص مال خود را برای خدا بخشیده است. اگر معنای آیه تنها دوستی بود، نیازی به ذکر این واقعه‌ و منحصر کردن آن نبود. بنابراین تنها معنای «سرپرستی، تصرف و صاحب‌اختیار بودن» باقی می‌ماند. این معنا نیز با قرار گرفتنِ ولایتِ مؤمن در کنار ولایتِ خدا و رسول در متن آیه کاملاً همخوانی دارد.<ref>[https://lib.eshia.ir/10312/9/197/%DA%A9%D9%84%D9%85%D9%87_%D9%88%D9%84%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%A2%DB%8C%D9%87_%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%AA مکارم شیرازی، پیام قرآن، ۱۳۸۶ش، ج۹، ص۱۹۷.]</ref>


== شأن نزول ==
== شأن نزول ==