حافظ: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 کمال‌الدین یا بهاءالدین محمد، پدر حافظ بود که برخی منابع او را از اهالی کوپای [[اصفهان]] و برخی دیگر، او را از تویسرکان می‌دانند که به [[شیراز]] رهسپار شده و از راه تجارت، امرار معاش می‌کرده است.<ref>معین، حافظ شیرین سخن، 1375ش، ص107-108.</ref>
-شمس‌الدین، سومین پسر خانواده بود که در شیراز متولد شد. او، در کودکی پدر خود را از دست داد و مادر، سرپرستی شمس‌الدین را به یکی از اهالی محل سپرد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص17.</ref> شمس‌الدین پس از مدتی، مربی خود را ترک کرد<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1068.</ref> و در یک نانوایی، مشغول به‌کار شد. او، [[اوقات فراغت]] خود را در مکتبی که در نزدیکی نانوایی بود، می‌گذراند. در [[مکتب‌خانه]]، شمس‌الدین، تعداد بسیاری از [[سوره‌های قرآن]] را حفظ و همچنین [[گلستان سعدی]] را بارها دوره کرد. او در همان کودکی، به سرودن [[شعر]] روی آورد. در سن ۹ سالگی نیز [[قرآن]] را حفظ کرد و به‌همین دلیل، از همان زمان ملقب به حافظ شد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص21.</ref> حافظ، به کسب علم بسیار علاقه‌مند بود و برای آن، تلاش بسیاری کرد.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، 1355ش، ج3، ب2، ص1066.</ref>
+شمس‌الدین، سومین پسر خانواده بود که در شیراز متولد شد. او، در کودکی پدر خود را از دست داد و مادر، سرپرستی شمس‌الدین را به یکی از اهالی محل سپرد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص17.</ref> شمس‌الدین پس از مدتی، مربی خود را ترک کرد<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1068.</ref> و در یک نانوایی، مشغول به‌کار شد. او، [[اوقات فراغت]] خود را در مکتبی که در نزدیکی نانوایی بود، می‌گذراند. در [[مکتب‌خانه]]، شمس‌الدین، تعداد بسیاری از [[سوره‌های قرآن]] را حفظ و همچنین [[گلستان سعدی]] را بارها دوره کرد. او در همان کودکی، به سرودن [[شعر فارسی|شعر]] روی آورد. در سن ۹ سالگی نیز [[قرآن]] را حفظ کرد و به‌همین دلیل، از همان زمان ملقب به حافظ شد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص21.</ref> حافظ، به کسب علم بسیار علاقه‌مند بود و برای آن، تلاش بسیاری کرد.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، 1355ش، ج3، ب2، ص1066.</ref>
 حافظ، در راستای یادگیری علم، از محضر ادیبان و عالمانی همچون قوام‌الدین عبدالله شیرازی (ابن‌الفقیه نجم)، علامه میر سیدشریف جرجانی و قاضی عضدالدین عبدالرحمن ایجی بهره گرفت<ref>انجوی شیرازی، دیوان خواجه حافظ شیرازی، 1346ش، ص83.</ref> و برخی از کتب مشهور در علوم شرعی را نزد آنها، دوره کرد.<ref>براون، تاریخ ادبی ایران (3)، از سعدی تا جامی، 1327ش، ص299.</ref> او، هرچند با رفتارها و منش صوفیان موافق نبود، اما، برخی از افکار و تعالیم آنها را دوست داشت.<ref>زرین‌کوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص278.</ref>
-برخی از منابع اعلام کرده‌اند که حافظ، در ۱۷ سالگی با دختری به‌نام «دُردانه» ازدواج می‌کند و ثمرهٔ ازدواج آنها، دو فرزند بوده که هردوی آنها، در کودکی می‌میرند. حافظ، در پی این غم بزرگ، به یزد می‌رود، اما در آنجا با بی‌مهری حاکم شهر روبه‌رو شده و به شیراز برمی‌گردد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص22-29.</ref> او، پس از مدتی عاشق دختری به‌نام «شاخ نبات» می‌شود و با او ازدواج می‌کند.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1071.</ref>
+برخی از منابع اعلام کرده‌اند که حافظ، در ۱۷ سالگی با دختری به‌نام «دُردانه» [[ازدواج]] می‌کند و ثمرهٔ ازدواج آنها، دو فرزند بوده که هردوی آنها، در [[کودکی]] می‌میرند. حافظ، در پی این غم بزرگ، به [[یزد]] می‌رود، اما در آنجا با بی‌مهری حاکم شهر روبه‌رو شده و به [[شیراز]] برمی‌گردد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص22-29.</ref> او، پس از مدتی عاشق دختری به‌نام «شاخ نبات» می‌شود و با او ازدواج می‌کند.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1071.</ref>
 == شعر حافظ ==