خرم‌آباد: تفاوت میان نسخه‌ها

«آیین گِل» مراسمی است که مردم خرم‌آباد در سوگواری‌های مختلف از جمله در مرگ افراد [[خانواده]] یا عزاداری‌های مذهبی انجام می‌دهند. در لری به این آیین خَه‌رَّه‌گیری نیز گفته می‌شود. خَه‌رّه به معنای گِل است. در روز [[عاشورا]] به‌علت [[شهادت]] [[امام حسین]] این آیین را به‌جا می‌آورند. اقامه عزا در ماه محرم از روز هفتم محرم که به روز «تراش عباس» موسوم است، به اوج می‌رسد؛ در روز هفتم، عزاداران به حمام می‌روند و سر و صورت را نیز اصلاح می‌کنند تا در روزهای عزاداری و تا پس از [[تاسوعا]] و عاشورا، نیازمند مراجعه به سلمانی نباشند.  

جوانان در شب عاشورا حوضچه‌هایی از گِل و آجر یا از ورق آهنی آماده و در وسط آن خاکی تمیز را الک و به‌صورت تپه‌ای کوچک مرتب می‌کنند و دور تا دور آن شیشه‌های گلاب می‌چینند، و چوب و کُتل‌هایی را که در طول روز جوانان جمع کرده‌اند، به صورت هرم می‌چینند. در سحر عاشورا، با مخلوط کردن خاک با آب و گلاب، هیزم‌ها را آتش می‌زنند، مردم با حضور در تکیه‌ها و گِل‌مالی، خود را به کمک آتشی که برپا کرده‌اند، خشک می‌کنند سپس به سینه‌زنی، زنجیرزنی و عزاداری می‌پردازند.<ref>قاسمی، سرگذشت خرم‌آباد: اقلیم، پیشینه، آثار، سیاست، اجتماع، اقتصاد، فرهنگ و هنر، آداب، مذهب، آموزش، ورزش، 1394ش، ص1106-1112.</ref>