جز ویکی سازی و تمیزکاری |
جز ویکی سازی و تمیزکاری |
||
| خط ۴۵: | خط ۴۵: | ||
==== اسلام ==== | ==== اسلام ==== | ||
در اسلام نمونهٔ بارز مقصد سفر زیارتی برای زنان و مردان، شهرهای مکه و | در اسلام نمونهٔ بارز مقصد سفر زیارتی برای زنان و مردان، شهرهای [[مکه]] و [[مدینه]]، بهویژه [[قبرستان بقیع]] بهعنوان مدفن چهار امام [[شیعه]] است.<ref>ابنعساکر، تاریخ مدینه دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۷، ص۱۳۷.</ref> | ||
در [[عراق]] حرم [[امام حسین]] و [[حضرت عباس]] در [[کربلا]]، حرم [[امام علی]] در [[نجف]]، حرم [[امام علی النقی]] و [[امام حسن عسکری]] در [[سامرا]]، حرم [[امام موسی کاظم]] و [[امام محمد تقی | در [[عراق]] حرم [[امام حسین]] و [[حضرت عباس]] در [[کربلا]]، حرم [[امام علی]] در [[نجف]]، حرم [[امام علی النقی]] و [[امام حسن عسکری]] در [[سامرا]]، حرم [[امام موسی کاظم]] و [[امام محمد تقی]] در [[کاظمین]] و نیز [[مسجد کوفه]] اصلیترین کانونهای سفر زیارتی شیعیان محسوب میشوند. در ایران نیز حرم امام رضا در [[مشهد]]، حرم [[حضرت معصومه]] در قم، حرم شاهچراغ در [[شیراز]] و [[حرم عبدالعظیم حسنی]] در شهرری مهمترین مقاصد سفر زیارتی هستند.<ref>غلامی جلیسه، «چاپ نوشت (3): طومارهای زیارتی چاپ سنگی از هونولولو تا قم»، ۱۴۰۱ش، ص۱۱۹.</ref> | ||
در اسلام بر سفر زیارتی تأکید شده است و جز اندکی همچون ابنتیمیه که زیارت را بدعت و سفر زیارتی را حرام دانسته است،<ref>زارعی سبزواری، زیارت در نگاه شریعت، ۱۳۸۶ش، ص۲۰.</ref> فقهای شیعه<ref>بحرانی، عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، ۱۴۱۳ق، ج۱۱، ص۲۶۸.</ref> و علمای اهلسنت<ref>شرنبلانی، حاشیه علیمراقی الفلاح، شرح نور الایضاح، بیتا، ج۲، ص۱۹؛ حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۳۷۷.</ref> سفر به قصد زیارت را جایز دانستهاند و با توجه به صراحت روایات، تفاوتی میان سفر زیارتی مردان و زنان نیست.<ref>اردبیلی، مجمع الفائده و البرهان فی شرح ارشاد الأذهان، ۱۴۰۳ق، ج۲، ص۴۸۹.</ref> | در اسلام بر سفر زیارتی تأکید شده است و جز اندکی همچون ابنتیمیه که زیارت را بدعت و سفر زیارتی را حرام دانسته است،<ref>زارعی سبزواری، زیارت در نگاه شریعت، ۱۳۸۶ش، ص۲۰.</ref> فقهای شیعه<ref>بحرانی، عوالم العلوم و المعارف والأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، ۱۴۱۳ق، ج۱۱، ص۲۶۸.</ref> و علمای اهلسنت<ref>شرنبلانی، حاشیه علیمراقی الفلاح، شرح نور الایضاح، بیتا، ج۲، ص۱۹؛ حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۳۷۷.</ref> سفر به قصد زیارت را جایز دانستهاند و با توجه به صراحت روایات، تفاوتی میان سفر زیارتی مردان و زنان نیست.<ref>اردبیلی، مجمع الفائده و البرهان فی شرح ارشاد الأذهان، ۱۴۰۳ق، ج۲، ص۴۸۹.</ref> | ||