نجابت: تفاوت میان نسخه‌ها

==نجابت در فرهنگ‌های مختلف==

ايرانيان باستان، نجابت را ارثی می‌دانستند و حاکمان، روحانیان و مقامات لشکری و کشوری را از میان خاندان‌های شناخته‌شده برای این مسئولیت‌ها برمی‌گزیدند. در دورۀ ساسانیان حتى زمین‌داران و اربابان دهستان‌ها را از نسل خاندان پادشاهی و حاکمان گذشته، مى‌پنداشتند. <ref>مستوفی، ‌شرح زندگانی من، 1384ش، ج۳، ص۳۰۴.</ref> در هندوستان، جامعه به ‌چهار کاست شامل برهمن (روحانیان و دانشوران)، کشتر (فرمانروایان و جنگ‌آوران)، ویش (بازرگانان و کشاورزان) و سودرا (خدمت‌گزاران) دسته‌بندی شده و افراد خارج از این چهار طبقه را نجس می‌دانستند.<ref>اوپانیشاد، ج1، ص27-29.</ref>  نجیب‌زادگان هندی با القاب راجه، راجپوت و مهاراجه مشخص می‌شدند<ref>مستوفی، ‌شرح زندگانی من، 1384ش، ج۳، ص۳۰۴.</ref>  در چين و ژاپن نیز مردم امپراطوران خود را فرزندان آسمان و زادۀ آفتاب مي‌دانستند. <ref>مستوفی، ‌شرح زندگانی من، 1384ش، ج۳، ص۳۰5.</ref> در طبقۀ بعدی معروف‌ترین نجیب‎زادگان، نظامی‌ها و سامورایی‌ها بودند که به آنان بوشی/بوکه هم گفته می‌شد. آنها افرادی بسیار با هوش و با فرهنگ از گروه‌های بسیار حرفه‌ای جنگ‌جو، و دارای جایگاه اجتماعی و قدرت اقتصادی بالا بودند که نقش مهمی در تاریخ، فرهنگ، ادبیات و هنر ژاپن ایفا کرده‌اند. آنها از ترکیب اصول سه دین: شینتویسم، بودیسم و کنفوسیانیسم، آموزه‌هایی با عنوان «بوشیدو» استخراج کرده بودند که عبارت بود از: کنترل نفس، وفاداری به ارباب، آبرومندی، صداقت، ادب، خیرخواهی، شجاعت، درست‌کاری، احترام به پدر، مادر و اجداد، کوچک‌شماری زندگی مادی، خونسردی در برابر حوادث و عشق به میهن.<ref>[https://saednews.com/.post/rsm-samoraii «هر آنچه که درباره رسم سامورایی نمی‌دانید!»، وب‌سایت ساعد نیوز.] </ref>  اعراب جاهلي و قوم ژرمن، از همۀ اقوام دیگر بيشتر به‌ اصیل‌زادگى معتقد بوده‌اند.<ref>مستوفی، ‌شرح زندگانی من، 1384ش، ج۳، ص۳18.</ref>  خشن‌ترین شکل نژادپرستی در طول تاریخ بشر، در نازیسم ظاهر شد و تبعیض بین عرب و عجم در دوران بنی‌امیه، نژادپرستانه بود. در اروپا، فقرا نجیب حساب نمی‌شدند و فرزندان‌شان نیز نجیب‌زاده نبودند.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/885824/%D9%86%DA%98%D8%A7%D8%AF%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA شایگان، «نژادپرستی چیست؟»، وب‌سایت خبری تحلیلی عصر ایران.] </ref> جامعۀ انگلیس از نظر اجتماعی به پادشاهان، نجیب‌زادگان و مردان آزاد تقسیم می‌شد و مردم پادشاهان را جانشینان خداوند می‌پنداشتند.<ref>. [https://dorantv.net/%D9%81%D8%B5%D9%84-%D8%A7%D9%88%D9%84/%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/p212910/ اسدزاده، «نسب آنگلوساکسون از کجا می‌آید؟»، وب‌سایت دوران.]</ref>  القابی مانند پرنس، دوك، لرد، شريف، سرانگليس، ماركى، كنت و وى‌كنت، بارن، شواليه، مسيودوى، گراف و فن‌هاى كه امروز هم در اين كشورها متداول است، بقایای فرهنگ اصیل‌زادگى در قرون وسطى است.<ref>مستوفی، ‌شرح زندگانی من، 1384ش، ج۳، ص۳۰۴.</ref>  احساس خودبرتربینی در میان قوم [[پروتکل‌های یهود|یهود]]، شدیدتر از هر قوم و آیین دیگر است، و همین باور آنها را تبدیل به یک قوم منزوی و جامعه‌گریز کرده است.<ref>ایروانی، «ریشه‌های تاریخی و آثار تربیتی اعتقاد به‎برگزیدگی در آئین یهود»، 1383ش، ص177.</ref>   

==نجابت در فرهنگ اسلامی==

==نجابت در دنیای امروز==

رشد ارزش‌های دموکراتیک در جهان، اگرچه اشکال فیزیولوژیک و فرهنگی نژادپرستی را غیر قابل دفاع کرده است؛ اما همچنان تحقیر و بهره‌کشی از رنگین‌پوستان در جهان دیده می‌شود. <ref>[https://www.asriran.com/fa/news/885824/%D9%86%DA%98%D8%A7%D8%AF%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA شایگان، «نژادپرستی چیست؟»، سایت خبری تحلیلی عصر ایران.]</ref> همچنین توهم بهره‌مندی از ژن برتر در میان برخی چهره‌ها و دولتمردان وجود دارد و بسیاری از «آقازاده»های دنیا فکر می‌کنند که از «ژن خوب» برخوردارند.<ref>[https://www.bartarinha.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2-20/585585-%D9%BE%D8%B3%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%BE-%D9%85%D8%AF%D8%B9%DB%8C-%DA%98%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%A8 «پسر ترامپ مدعی ژن خوب»، پایگاه خبری برترین‌ها.]</ref>

==پانویس==