چای روضه: تفاوت میان نسخه‌ها

چای، دم‌کردۀ برگ‌های خشک گیاهی به‌همین نام است که به‌صورت گرم مصرف می‌شود.<ref>[https://vajehyab.com/?q=%DA%86%D8%A7%DB%8C&d=dehkhoda دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ چای.]</ref> روضه و روضه‌خوانی نیز در اصطلاح شیعیان ایران، به‌معنای نوحه‌سرایی بر مصائب [[اهل‌بیت]] [[حضرت محمد|رسول خدا]] و ذکر مصیبت آنها است.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B1%D9%88%D8%B6%D9%87-3 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ روضه.]</ref>  چای روضه، در میان ایرانیان به چایی گفته می‌شود که در مراسم [[روضه‌خوانی|روضه]] و [[عزاداری]] اهل‌بیت، برای پذیرایی از مهمانان و عزاداران تهیه می‌شود.<ref>شهرامی، قصه‌های روضه، 1395ش، ص100.</ref>   

==چای روضه در فرهنگ ایرانیان==

چای، از جمله نوشیدنی‌های همیشگی مجالس روضه در میان ایرانیان بوده که در نقاط مختلف ایران به شیوه‌های مشابهی تهیه و استفاده می‌شود؛ برای مثال، مردم یزد، در مجالس روضۀ خود، به‌محض ورود مهمان، یک استکان چای خوش‌رنگ و طعم را بر روی نعلبکی چینی گذاشته و آن را به‌همراه چند حبه قند روی سینی کوچکی که تال نام دارد، پیش روی هر مهمان قرار می‌دهند. مردم یزد، این کار را به‌منظور پیش‌گیری از حواس‌پرتی مستمعین عزاداری در مراسم‌های روضه انجام می‌دهند. در یزد، به فردی که چای بر روی تال را بین مهمانان توزیع می‌کند «چای بده» می‌گویند. چای بده، موظف است به‌محض ورود هر مهمان جدید، چای روضه را با آداب‌ورسوم مخصوص یزدی‌ها نزد او قرار دهد. مزاح‌نکردن، رعایت ادب، باوقار بودن و یادگیری آداب مربوط به توزیع چای روضه، از جمله ویژگی‌هایی است که فرد چای بده باید دارا باشد.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/350413/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87%E2%80%8C-%D9%85%D9%86%D8%AD%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%DB%8C%D8%B2%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-% «شیوۀ منحصر به فرد یزدی‌ها در پذیرایی از عزادان حسینی»، خبرگزاری میزان.]</ref>