ایجاد لینک داخلی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{درشت|'''خانواده قرآنی؛'''}} الگوی قرآنی نهاد خانواده در سبک زندگی اسلامی. | {{درشت|'''خانواده قرآنی؛'''}} الگوی قرآنی نهاد خانواده در سبک زندگی اسلامی. | ||
| خط ۱۰: | خط ۹: | ||
در متون دینی بر اهمیت و جایگاه خانواده تأکید فراوان شده است: | در متون دینی بر اهمیت و جایگاه خانواده تأکید فراوان شده است: | ||
===تشویق به ازدواج=== | ===تشویق به ازدواج=== | ||
متون اسلامی و آموزههای دینی خانواده را مقدسترین و محبوبترین نهاد نزد خداوند میداند، مردم را به ازدواج و تشکیل خانواده تشویق میکند و با دستورات سازندهای در رابطه با تعامل همسران و امور خانواده، به استحکام و دوام آن نوید میدهد.<ref>پناهی، «خانواده از منظر دین و روانشناسی»، 1387ش، ص15-16.</ref> برای مثال در روایتی از [[پیامبر اسلام]] آمده که هیچ بنیانی پیش خداوند محبوبتر و ارزشمندتر از بنیان ازدواج و تشکیل خانواده نیست.<ref>مجلسی، بحارالانوار، 1403ق، ج100، ص222.</ref> بهدلیل اهمیت خانوده، رهبانیت بهمعنای ترک لذتهای دنیوی مانند ازدواج و تشکیل خانواده یکی از موارد نهیشده در اسلام است.<ref>مجلسی، عین الحیاة، 1382ش، ج1، ص376.</ref> | متون اسلامی و آموزههای دینی خانواده را مقدسترین و محبوبترین نهاد نزد خداوند میداند، مردم را به ازدواج و تشکیل خانواده تشویق میکند و با دستورات سازندهای در رابطه با تعامل همسران و امور خانواده، به استحکام و دوام آن نوید میدهد.<ref>پناهی، «خانواده از منظر دین و روانشناسی»، 1387ش، ص15-16.</ref> برای مثال در روایتی از [[پیامبر اسلام]] آمده که هیچ بنیانی پیش خداوند محبوبتر و ارزشمندتر از بنیان ازدواج و تشکیل خانواده نیست.<ref>مجلسی، بحارالانوار، 1403ق، ج100، ص222.</ref> بهدلیل اهمیت خانوده، رهبانیت بهمعنای ترک لذتهای دنیوی مانند ازدواج و تشکیل خانواده یکی از موارد نهیشده در اسلام است.<ref>مجلسی، عین الحیاة، 1382ش، ج1، ص376.</ref> | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۵: | ||
===محل مهرورزی=== | ===محل مهرورزی=== | ||
در نگاه اسلام آن چیزی که زن و مرد را به یکدیگر پیوند میدهد، تنها شهوت و [[غریزه]] نیست بلکه پایهٔ وحدت آنها براساس بیان قرآن،<ref>سورهٔ روم، آیهٔ 21.</ref> مودت و رحمت است.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1396ش، ص1.</ref> سفارش به ابراز [[محبت در خانواده|محبت]] و دوستی در منابع دینی و سیرهٔ پیشوایان [[دین]] زیاد آمده و در سیره عملی معصومان نیز موارد بسیاری از ابراز محبت نسبت به اعضای خانواده را میتوان یافت. از جمله عبارتهای پر مهر و محبت پیامبر اسلام خطاب به «[[فاطمه زهرا|فاطمه]]» دختر وی مانند «فداها ابوها»<ref>بحرانی، حلیهٔ الابرار، 1411ق، ج1، ص208.</ref> و «فاطمه بضعه منی»<ref>مفید، آمالی، 1413ق، ص260.</ref> نمونهای از این ویژگی مهم است. به باور [[مرتضی مطهری|شهید مطهری]]، اسلام محبت عمیق و صمیمی زوجین را به یکدیگر محترم شمرده و به آن توصیه کرده است و تدابیری به کار برده که این یگانگی هرچه بیشتر و محکمتر شود.<ref>مطهری، اخلاق جنسی در اسلام و جهان غرب، 1391ش، ص77.</ref> | در نگاه اسلام آن چیزی که زن و مرد را به یکدیگر پیوند میدهد، تنها شهوت و [[غریزه]] نیست بلکه پایهٔ وحدت آنها براساس بیان قرآن،<ref>سورهٔ روم، آیهٔ 21.</ref> مودت و رحمت است.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1396ش، ص1.</ref> سفارش به ابراز [[محبت در خانواده|محبت]] و دوستی در منابع دینی و سیرهٔ پیشوایان [[دین]] زیاد آمده و در سیره عملی معصومان نیز موارد بسیاری از ابراز محبت نسبت به اعضای خانواده را میتوان یافت. از جمله عبارتهای پر مهر و محبت پیامبر اسلام خطاب به «[[فاطمه زهرا|فاطمه]]» دختر وی مانند «فداها ابوها»<ref>بحرانی، حلیهٔ الابرار، 1411ق، ج1، ص208.</ref> و «فاطمه بضعه منی»<ref>مفید، آمالی، 1413ق، ص260.</ref> نمونهای از این ویژگی مهم است. به باور [[مرتضی مطهری|شهید مطهری]]، اسلام محبت عمیق و صمیمی زوجین را به یکدیگر محترم شمرده و به آن توصیه کرده است و تدابیری به کار برده که این یگانگی هرچه بیشتر و محکمتر شود.<ref>مطهری، اخلاق جنسی در اسلام و جهان غرب، 1391ش، ص77.</ref> | ||
| خط ۵۸: | خط ۵۵: | ||
===سپاسگزاری و قدردانی=== | ===سپاسگزاری و قدردانی=== | ||
از نظر متون دینی، قدردانی همسران از یکدیگر موجب استحکام خانواده و ایجاد محبت و آرامش بین اعضای خانواده و در برخی موارد، مانع از متلاشیشدن خانواده میشود. زن و مرد متدین، هر کدام به وظیفهٔ خود توجه نموده و زحمات دیگری را دیده و به جای منت گذاردن کار خود، از تلاش او تشکر میکنند. اهمیت سپاسگزاری چنان مورد توجه [[دین]] است که کوتاهی در اجرای آن همانند سستی در شکرگزاری نسبت به خداوند بهشمار آمده است.<ref>مجلسی، بحارالانوار 1403ق، ج68، ص44.</ref> | از نظر متون دینی، قدردانی همسران از یکدیگر موجب استحکام خانواده و ایجاد محبت و آرامش بین اعضای خانواده و در برخی موارد، مانع از متلاشیشدن خانواده میشود. زن و مرد متدین، هر کدام به وظیفهٔ خود توجه نموده و زحمات دیگری را دیده و به جای منت گذاردن کار خود، از تلاش او تشکر میکنند. اهمیت سپاسگزاری چنان مورد توجه [[دین]] است که کوتاهی در اجرای آن همانند سستی در شکرگزاری نسبت به خداوند بهشمار آمده است.<ref>مجلسی، بحارالانوار 1403ق، ج68، ص44.</ref> | ||
===همکاری=== | ===همکاری=== | ||
در خانوادهٔ قرآنی هریک از اعضای خانواده بر خود لازم میداند برای حفظ و تقویت کانون پر مهر خانواده و نیز در جهت هرچه بهتر تربیتشدن فرزندان و اصلاح روابط اجتماعی آنان در آینده، با همدیگر همکاری کند.<ref>پورمحمدی و دیگران، «واکاوی شاخصهای اخلاقی خانواده متعالی در بهبود سبک زندگی از منظر قرآن کریم»، 1399ش، ص135.</ref> پیامبر اسلام خدمت به اعضای خانواده را موجب کفاره گناهان بزرگ و افزایش درجات انسان میداند.<ref>طبرسی، مجمع البیان، 1408ق، ج13، ص49.</ref> | در خانوادهٔ قرآنی هریک از اعضای خانواده بر خود لازم میداند برای حفظ و تقویت کانون پر مهر خانواده و نیز در جهت هرچه بهتر تربیتشدن فرزندان و اصلاح روابط اجتماعی آنان در آینده، با همدیگر همکاری کند.<ref>پورمحمدی و دیگران، «واکاوی شاخصهای اخلاقی خانواده متعالی در بهبود سبک زندگی از منظر قرآن کریم»، 1399ش، ص135.</ref> پیامبر اسلام خدمت به اعضای خانواده را موجب کفاره گناهان بزرگ و افزایش درجات انسان میداند.<ref>طبرسی، مجمع البیان، 1408ق، ج13، ص49.</ref> | ||
| خط ۷۳: | خط ۶۸: | ||
====احترام به فرزندان==== | ====احترام به فرزندان==== | ||
احترام به فرزندان نیز از ویژگیهای بسیار مهم خانوادهٔ قرآنی است. در آموزههای دینی توصیه شده که اگر خانوادهها این نیاز [[کودک]] را ارضا کند، موجب آرامش روانی، امنیت خاطر، [[اعتماد به نفس|اعتماد بنفس]]، اعتماد به والدین وحتی سلامت جسمی او میشود.<ref>حسینزاده، سیرهٔ تربیتی پیامبر و اهل بیت، 1385ش، ج1، ص82.</ref> | احترام به فرزندان نیز از ویژگیهای بسیار مهم خانوادهٔ قرآنی است. در آموزههای دینی توصیه شده که اگر خانوادهها این نیاز [[کودک]] را ارضا کند، موجب آرامش روانی، امنیت خاطر، [[اعتماد به نفس|اعتماد بنفس]]، اعتماد به والدین وحتی سلامت جسمی او میشود.<ref>حسینزاده، سیرهٔ تربیتی پیامبر و اهل بیت، 1385ش، ج1، ص82.</ref> | ||