چنگ (ساز): تفاوت میان نسخه‌ها

{{درشت|'''چنگ (ساز)'''}}؛ از سازهای سیمی که با انگشتان دست نواخته می‌شود.

===نام‌ها و تصاویر چنگ در آثار کهن===

برخی از منابع کهن، از ساز چنگ با نام‌های «چنگ» و «وین» نام برده‌اند.<ref>درخت آسوریگ، ۱۳۴۶ش، ص66.</ref> در برخی از موزائیک‌کاری‌ها و کاشی‌کاری‌های کهن نیز به این ساز و نوازنده‌های آنها اشاره شده است.<ref>گیرشمن، هنر ایران در دوران پارتی و ساسانی، ۱۳۵۰ش، ص۱۴۳.</ref> همچنین، در برخی از حجاری‌های طاق‌بستان، انواع مختلفی از این ساز، کنده‌کاری شده است، مانند: برخی چنگ‌های عمودی قائم‌الزاویه، برخی چنگ‌های زاویه‌دار اُریب عمودی و برخی چنگ‌های افقی که به‌وسیلهٔ مضراب نواخته می‌شدند.<ref>Griffiths, "Harp: Arched and Angled Harps", The New Grove Dictionary of Music and Musicians, 1998, vol. VIII, P193.</ref>

==چنگ‌نوازان مشهور==

از چنگ‌نوازان مشهور دوران اسلامی می‌توان به [[رودکی]]، ابوالحسن علی بن محمد غزوانی،<ref>ستایشگر، نام‌نامهٔ موسیقی ایران زمین، ۱۳۷۶ش، ج3، ص471.</ref> دقیقی (شاعر چنگ‌نواز دوران [[سامانیان]])،<ref>راهگانی، تاریخ موسیقی جهان، ۱۳۷۶ش، ص۲۳۶.</ref> فرخی (شاعر دوران [[غزنویان]])<ref>فارمر، «موسیقی»، ۱۳۶۷ش، ج3، ص۲۰۵.</ref> و استاد سلطان محمد چنگی (از نوازندگان دوران [[صفویه]])<ref>اسکندربیک منشی، عالم آرای عباسی، ۱۳۷۷ش، ج1، ص295.</ref> اشاره کرد.