خط ۲۹: خط ۲۹:
| آثار مرتبط        =  
| آثار مرتبط        =  
}}
}}
'''{{درشت|عاقبت‌به‌خیری}}'''؛ اصطلاحی دربارهٔ رسیدن به پایان نیک در دنیا و رستگاری در آخرت با حفظ ایمان و عمل صالح.
'''{{درشت|عاقبت‌به‌خیری}}'''؛ مفهومی دینی، اخلاقی و فرهنگی به‌معنای نیک‌فرجامی انسان و پایان‌یافتن زندگی به رستگاری.


اصطلاح '''«عاقبت‌به‌خیری»''' از اصطلاحات رایج در دعاها و تکیه‌کلام‌ها در [[فرهنگ ایرانی]] و [[ادبیات عامه]] است که فراتر از یک تعارف ساده، ریشه در باورهای مذهبی، فرهنگی و روانشناختی ایرانیان دارد و نه‌تنها موفقیت دنیوی، بلکه پیروزی معنوی و اخروی را نیز در بر می‌گیرد؛ آرزویی نهایی برای [[مسلمان|مسلمانان]] فارسی‌زبان که [[زندگی]] با [[ایمان]]، [[توبه]] و رضایت الهی به پایان رسد. همچنین عاقبت‌به‌خیری یا حسن عاقبت، از مهم‌ترین آموزه‌های دینی به‌شمار می‌رود که در آیات [[قرآن]]، روایات [[اهل‌بیت]] و دعاهای آنان بر آن تأکید فراوان شده است.
عاقبت‌به‌خیری یا حُسن عاقبت به‌معنای نیک‌فرجامی و پایان‌یافتن زندگی یا کار انسان به خیر و سعادت است. در آموزه‌های اسلامی، این مفهوم بیشتر به حفظ ایمان و پایبندی به عمل صالح تا پایان زندگی و برخورداری از رضایت الهی اشاره دارد و در برابر آن، سوء عاقبت یا بدفرجامی قرار می‌گیرد. عاقبت‌به‌خیری در قرآن، روایات و ادعیه اسلامی از موضوعات مورد توجه است و عواملی مانند [[ایمان]]، [[توبه]]، [[دعا]]، نیکی به والدین و پرهیز از گناه برای دستیابی به آن مطرح شده‌اند. این مفهوم همچنین در [[فرهنگ]] و [[ادبیات فارسی]] و در زبان روزمره، به‌عنوان دعایی برای آرزوی پایان نیک و رستگاری به‌کار می‌رود.


== مفهوم‌شناسی عاقبت‌به‌خیری ==
== مفهوم‌شناسی عاقبت‌به‌خیری ==