شریف عظیمی (بحث | مشارکت‌ها)
شریف عظیمی (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:
== مفهوم شرم در قرآن ==
== مفهوم شرم در قرآن ==
یکی از معانی استحیا شرم است<ref>[https://rasekhoon.net/article/show/1274722 کوثری، «واژۀ استحیاء در قرآن»، و‌ب‌سایت راسخون.]</ref> و مفهوم شرم‌داشتن درقرآن، چهار مرتبه با الفاظی برگرفته از مصدر استحیا که دوبار در آیات 26 سورۀ بقره و 53 احزاب به‌صورت فعل منفی در مورد خداوند، یکبار در همان آیۀ 53 احزاب به‌صورت فعل مثبت در مورد پیامبر و یک مرتبه هم در آیۀ 25 قصص در مورد حیا و عفت دختر شعیب به‌کار رفته است. اما کاربرد این مفهوم در مورد خداوند با کاربرد آن در سبک زندگی انسان فرق می‌کند؛ زیرا مبدأ شرم، یک‌احساس است که انتقال از آن مبدأ احساسی به منتهی، مستلزم ایجاد تغییرات جسمانی در وجود شرم‌کننده است، در حالی‌که خداوند جسم نیست. بدینسان، شرم‌نکردن خداوند به‌معنای ترک کردن، نترسیدن و منصرف نشدن وی از انجام هرکاری است که در ذات خود زشت نیست و انتساب شرم به خداوند، انتساب نتایج آن به ذات وی و به‌معنای منزه بودن او از انجام یک‌کار شرم‌آور است.<ref>[https://lib.eshia.ir/23019/1/6664 والازاده، دانشنامۀ جهان اسلام، 1375ش، ج1، ص6664.]</ref>  
یکی از معانی استحیا شرم است<ref>[https://rasekhoon.net/article/show/1274722 کوثری، «واژۀ استحیاء در قرآن»، و‌ب‌سایت راسخون.]</ref> و مفهوم شرم‌داشتن درقرآن، چهار مرتبه با الفاظی برگرفته از مصدر استحیا که دوبار در آیات 26 سورۀ بقره و 53 احزاب به‌صورت فعل منفی در مورد خداوند، یکبار در همان آیۀ 53 احزاب به‌صورت فعل مثبت در مورد پیامبر و یک مرتبه هم در آیۀ 25 قصص در مورد حیا و عفت دختر شعیب به‌کار رفته است. اما کاربرد این مفهوم در مورد خداوند با کاربرد آن در سبک زندگی انسان فرق می‌کند؛ زیرا مبدأ شرم، یک‌احساس است که انتقال از آن مبدأ احساسی به منتهی، مستلزم ایجاد تغییرات جسمانی در وجود شرم‌کننده است، در حالی‌که خداوند جسم نیست. بدینسان، شرم‌نکردن خداوند به‌معنای ترک کردن، نترسیدن و منصرف نشدن وی از انجام هرکاری است که در ذات خود زشت نیست و انتساب شرم به خداوند، انتساب نتایج آن به ذات وی و به‌معنای منزه بودن او از انجام یک‌کار شرم‌آور است.<ref>[https://lib.eshia.ir/23019/1/6664 والازاده، دانشنامۀ جهان اسلام، 1375ش، ج1، ص6664.]</ref>  
----[1] . کوثری، عباس، «واژۀ استحیاء در قرآن»، و‌ب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: 24/01/1396ش.
كوثری، عباس، فرهنگنامه تحلیلی وجوه و نظائر در قرآن، ج1، قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم،1394ش.
[2] . والازاده، ابوالفضل، ذیل واژۀ «حیاء»، دانشنامه جهان اسلام، ج1، ص6664، تهران، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، 1375ش.
[3] . والازاده، ابوالفضل، ذیل واژۀ «حیاء»، دانشنامه جهان اسلام، ج1، ص6664، تهران، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، 1375ش؛ كوثری، عباس، فرهنگنامه تحلیلی وجوه و نظائر در قرآن، ج1، قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم،1394ش.
----[1] . والازاده، ابوالفضل، ذیل واژۀ «حیاء»، دانشنامه جهان اسلام، ج1، ص6664، تهران، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، 1375ش.
[2] . کوثری، عباس، «واژۀ استحیاء در قرآن»، و‌ب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: 24/01/1396ش.
كوثری، عباس، فرهنگنامه تحلیلی وجوه و نظائر در قرآن، ج1، قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم،1394ش.
[3] . بقره: 26 واحزاب: 53
[4] . والازاده، ابوالفضل، ذیل واژۀ «حیاء»، دانشنامه جهان اسلام، ج1، ص6664، تهران، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، 1375ش؛ كوثری، عباس، فرهنگنامه تحلیلی وجوه و نظائر در قرآن، ج1، قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم،1394ش.
----
----


== پانویس ==
== پانویس ==
برگرفته از «https://iranpedia.net/wiki/شرم»