جز ویکی سازی و تمیزکاری |
جز ویکی سازی و تمیزکاری |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
محمدعلی معروف به مدرس افغانی، فرزند مرادعلی از [[قوم هزاره]]، در سال 1284ش، در روستای «خاربید المیتو» ولسوالی جاغوری از توابع ولایت [[غزنی]]، بهدنیا آمد. او، تحصیلات ابتدایی را نزد پدر و روحانی منطقه، معروف به شیخ خربید فراگرفت. محمدعلی، در آغاز نوجوانی همراه پدر روانۀ ایران شد و ادامه تحصیلات خود را در [[مشهد]] ادامه داد.<ref>[https://af.shafaqna.com/FA/186910 «زندگینامه مرحوم علامه مدرس افغانی»، شفقنا افغانستان.]</ref> | محمدعلی معروف به مدرس افغانی، فرزند مرادعلی از [[قوم هزاره]]، در سال 1284ش، در روستای «خاربید المیتو» ولسوالی جاغوری از توابع ولایت [[غزنی]]، بهدنیا آمد. او، تحصیلات ابتدایی را نزد پدر و روحانی منطقه، معروف به شیخ خربید فراگرفت. محمدعلی، در آغاز نوجوانی همراه پدر روانۀ ایران شد و ادامه تحصیلات خود را در [[مشهد]] ادامه داد.<ref>[https://af.shafaqna.com/FA/186910 «زندگینامه مرحوم علامه مدرس افغانی»، شفقنا افغانستان.]</ref> | ||
==جوانی== | ==جوانی== | ||
مدرس، ادبیات عرب را نزد اساتیدی همچون عبدالجواد نیشابوری و شیخ محمدتقی هروی معروف به ادیب نیشابوری فراگرفت و سپس در سال | مدرس، ادبیات عرب را نزد اساتیدی همچون عبدالجواد نیشابوری و شیخ محمدتقی هروی معروف به ادیب نیشابوری فراگرفت و سپس در سال ۱۳۰۴ش، برای ادامۀ تحصیل با پای پیاده به [[حوزه علمیه نجف]] رفت.<ref> فصیحی، شریفی، عالمان شیعۀ غزنی، ۱۳۹۳ش، ص383-391.</ref> او، دروس سطوح عالی حوزه را در نجف از محضر اساتیدی همچون شیخ محمد رشتی، صدرا بادکوبی و دروس اجتهادی را نزد [[سیدابوالحسن اصفهانی]]، [[سیدمحسن حکیم]]، [[ضیاءالدین عراقی]]، [[محمدحسین نائینی]]، [[محمدحسین کاشف الغطاء]] و [[سید ابوالقاسم خویی]] فراگرفت.<ref> ناصری، مشاهیر تشیع در افغانستان، 1379ش، ج1، ص173-174.</ref> | ||
==سیرۀ عملی- اخلاقی== | ==سیرۀ عملی- اخلاقی== | ||
مدرس را شوخطبع، سادهزیست، بیریا و بیآلایش دانستهاند. تواضع در برابر علما و طلاب، پرهیز از صدرنشینی در مجالس، تلاش، سختکوشی، جدیت در تحصیل و تدریس و توجه به دروس و معیشت طلاب از دیگر ویژگیهای اخلاقی مدرس افغانی بود.<ref>جواهرالکلام، تربت پاکان قم،1382ش، ج3، ص1759-1761.</ref> | مدرس را شوخطبع، سادهزیست، بیریا و بیآلایش دانستهاند. تواضع در برابر علما و طلاب، پرهیز از صدرنشینی در مجالس، تلاش، سختکوشی، جدیت در تحصیل و تدریس و توجه به دروس و معیشت طلاب از دیگر ویژگیهای اخلاقی مدرس افغانی بود.<ref>جواهرالکلام، تربت پاکان قم،1382ش، ج3، ص1759-1761.</ref> | ||