بدون خلاصۀ ویرایش |
جز ویکی سازی |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
بالوره، در حقیقت، چامهای است که بیشتر توسط [[زن|زنان]] و دختران، در مراسم سوگ و شادی سر داده میشود. | بالوره، در حقیقت، چامهای است که بیشتر توسط [[زن|زنان]] و دختران، در مراسم سوگ و شادی سر داده میشود. | ||
در کرمانشاه بالوره را «بلاوِن»، در برخی از مناطق کردستان «بویژ»، در اورامان «بالوره وان» یا «بالوره چن» و در مناطق لکنشین نیز آن را «سرخونی وَش» میخوانند. | در کرمانشاه بالوره را «بلاوِن»، در برخی از مناطق کردستان «بویژ»، در [[اورامان]] «بالوره وان» یا «بالوره چن» و در مناطق لکنشین نیز آن را «سرخونی وَش» میخوانند. | ||
==بالوره در مفهوم سوگ== | ==بالوره در مفهوم سوگ== | ||
در استانهای کرمانشاه و کردستان، بالوره در مفهوم سوگ بسیار رایج است. هرچند، انواع دیگری از نوای سوز در میان مردم کرد وجود دارد مانند حیران و لاوک،<ref>بحری، «بهیتم»، ۱۳۶۶ش، ص۲۷؛ مخموری، «حهیران له رووی ناوهروکهوه»، ۱۳۸۳ش، ص۷۴.</ref> مویه و مور،<ref>سعیدی، نقش موسیقی در زندگی زنان کرد، ۱۳۸۴ش، ص۷۷ و ۹۴؛ <br> | در استانهای کرمانشاه و کردستان، بالوره در مفهوم سوگ بسیار رایج است. هرچند، انواع دیگری از نوای سوز در میان مردم کرد وجود دارد مانند حیران و لاوک،<ref>بحری، «بهیتم»، ۱۳۶۶ش، ص۲۷؛ مخموری، «حهیران له رووی ناوهروکهوه»، ۱۳۸۳ش، ص۷۴.</ref> مویه و مور،<ref>سعیدی، نقش موسیقی در زندگی زنان کرد، ۱۳۸۴ش، ص۷۷ و ۹۴؛ <br> | ||