بدون خلاصۀ ویرایش
جز ویکی سازی
 
خط ۴: خط ۴:
   
   
بالوره، در حقیقت، چامه‌ای است که بیش‌تر توسط [[زن|زنان]] و دختران، در مراسم سوگ و شادی سر داده می‌شود.  
بالوره، در حقیقت، چامه‌ای است که بیش‌تر توسط [[زن|زنان]] و دختران، در مراسم سوگ و شادی سر داده می‌شود.  
در کرمانشاه بالوره را «بلاوِن»، در برخی از مناطق کردستان «بویژ»، در اورامان «بالوره وان» یا «بالوره چن» و در مناطق لک‌نشین نیز آن را «سرخونی وَش» می‌خوانند.
در کرمانشاه بالوره را «بلاوِن»، در برخی از مناطق کردستان «بویژ»، در [[اورامان]] «بالوره وان» یا «بالوره چن» و در مناطق لک‌نشین نیز آن را «سرخونی وَش» می‌خوانند.
==بالوره در مفهوم سوگ==  
==بالوره در مفهوم سوگ==  
در استان‌های کرمانشاه و کردستان، بالوره در مفهوم سوگ بسیار رایج است. هرچند، انواع دیگری از نوای سوز در میان مردم کرد وجود دارد مانند حیران و لاوک،<ref>بحری، «به‌یتم»، ۱۳۶۶ش، ص۲۷؛ مخموری، «حه‌یران له رووی ناوه‌روکه‌وه»، ۱۳۸۳ش، ص۷۴.</ref>  مویه و مور،<ref>سعیدی، نقش موسیقی در زندگی زنان کرد، ۱۳۸۴ش، ص۷۷ و ۹۴؛ <br>
در استان‌های کرمانشاه و کردستان، بالوره در مفهوم سوگ بسیار رایج است. هرچند، انواع دیگری از نوای سوز در میان مردم کرد وجود دارد مانند حیران و لاوک،<ref>بحری، «به‌یتم»، ۱۳۶۶ش، ص۲۷؛ مخموری، «حه‌یران له رووی ناوه‌روکه‌وه»، ۱۳۸۳ش، ص۷۴.</ref>  مویه و مور،<ref>سعیدی، نقش موسیقی در زندگی زنان کرد، ۱۳۸۴ش، ص۷۷ و ۹۴؛ <br>