حسین صبوری (بحث | مشارکتها) ابرابزار |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
| وبگاه رسمی = | | وبگاه رسمی = | ||
}} | }} | ||
'''''مجاهدین افغانستان'''''؛ گروههای | '''''مجاهدین افغانستان'''''؛ گروههای اسلامگرای مبارز در افغانستان علیه حکومت کمونیستی و نیروهای شوروی. | ||
مجاهدین افغانستان، با دلیری در پاسخ به موج استبداد و اشغال، قامت برافراشتند و داستانی حماسی از مقاومت و ایمان آفریدند. پس از کودتای کمونیستی ثور ۱۳۵۷ش و سپس حمله شوروی در دی ۱۳۵۸ش، این مبارزان مسلمان که از اقوام و احزاب گوناگون تشکیل شده بودند، در سایه حمایت کشورهای همسایه و مسلمان و با تکیه بر تاکتیکهای چریکی در کوههای سربهفلککشیده، ارتش سرخ را به زانو درآوردند و در سال ۱۳۷۱ش با فتح کابل، نظام کمونیستی را برانداختند؛ اما این پیروزی دیرپا نبود و اختلافات قومی، مذهبی و سیاسی که میان رهبرانی چون برهانالدین ربانی، احمدشاه مسعود، گلبدین حکمتیار و عبدالعلی مزاری ریشه داشت، دامان کشور را به جنگهای داخلی خونین کشاند و فضای هرجومرج را برای ظهور طالبان و تسلط دوباره افراطگری فراهم کرد. میراث این دوران، ترکیبی از رشادتهای بینظیر و فرصتهای ازدسترفته است که همچنان بر سرنوشت افغانستان سایه افکنده و یاد آنها را در دل مردم زنده نگه داشته است. | مجاهدین افغانستان، با دلیری در پاسخ به موج استبداد و اشغال، قامت برافراشتند و داستانی حماسی از مقاومت و ایمان آفریدند. پس از کودتای کمونیستی ثور ۱۳۵۷ش و سپس حمله شوروی در دی ۱۳۵۸ش، این مبارزان مسلمان که از اقوام و احزاب گوناگون تشکیل شده بودند، در سایه حمایت کشورهای همسایه و مسلمان و با تکیه بر تاکتیکهای چریکی در کوههای سربهفلککشیده، ارتش سرخ را به زانو درآوردند و در سال ۱۳۷۱ش با فتح کابل، نظام کمونیستی را برانداختند؛ اما این پیروزی دیرپا نبود و اختلافات قومی، مذهبی و سیاسی که میان رهبرانی چون برهانالدین ربانی، احمدشاه مسعود، گلبدین حکمتیار و عبدالعلی مزاری ریشه داشت، دامان کشور را به جنگهای داخلی خونین کشاند و فضای هرجومرج را برای ظهور طالبان و تسلط دوباره افراطگری فراهم کرد. میراث این دوران، ترکیبی از رشادتهای بینظیر و فرصتهای ازدسترفته است که همچنان بر سرنوشت افغانستان سایه افکنده و یاد آنها را در دل مردم زنده نگه داشته است. | ||
