پرش به محتوا

هوش معنوی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''هوش معنوی'''</big>؛ زیربنای باورهای فردی و اثرگذار بر عملکرد آدمی.<br> هوش معنوی (Spiritual intelligence)، توانایی رؤیاپردازی و تلاش انسان در راستای دستیابی به رؤیاها است. این هوش، شامل تمام باورها، هنجارها، عقاید و ارزش‌ها است و آدمی به‌واسطۀ آن، سؤال...» ایجاد کرد
 
ابرابزار
 
خط ۱: خط ۱:
<big>'''هوش معنوی'''</big>؛ زیربنای باورهای فردی و اثرگذار بر عملکرد آدمی.<br>
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =
| زیرنویس تصویر    =
| image_alt        =
| فایل پادکست      =
| حجم فایلپادکست    =
| تاریخ پادکست      =
| زیرنویس عنوان    =
| عنوان اصلی        =هوش معنوی
| عنوان انگلیسی    =Spiritual intelligence
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        =[[روان‌شناسی]] و علوم شناختی
| نوع مفهوم        =سازهٔ روان‌شناختی و معنوی
| معنای اصطلاحی      =توانایی رؤیاپردازی، تلاش برای دستیابی به رؤیاها و زیربنای باورها و ارزش‌ها
| حوزه کاربرد      =[[روان‌شناسی]] و سلامت روان
| گستره جغرافیایی  =جهانی
| منشأ تاریخی      =
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با          =[[معنویت]]{{سخ}}[[هوش هیجانی]]{{سخ}}سلامت روان
| اهمیت            =بالا در حل مسائل اساسی زندگی و سازگاری
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}


هوش معنوی (Spiritual intelligence)، توانایی رؤیاپردازی و تلاش انسان در راستای دستیابی به رؤیاها است. این هوش، شامل تمام باورها، هنجارها، عقاید و ارزش‌ها است و آدمی به‌واسطۀ آن، سؤال‌سازی دربارۀ مسائل اساسی در زندگی را انجام داده و با بهره‌گیری از آن، در زندگی خود تغییراتی را ایجاد می‌کند.
'''هوش معنوی'''؛ زیربنای باورهای فردی و اثرگذار بر عملکرد آدمی.
==مفهوم‌شناسی==
هوش، از نظر بسیاری از متخصصان، منجر به سازگاری فرد با محیط شده و روش‌های مقابله با مسائل و مشکلات را در اختیار او قرار می‌دهد. کارشناسان، از جمله ویژگی‌های افراد باهوش را توانایی حل مسئله، ارائۀ راه حل برای مسائل مختلف زندگی و کشف روش‌های کارآمدِ حل مسائل می‌دانند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref><br>
 
معنویت نیز به‌عنوان یکی از ابعاد انسانیت، شامل آگاهی و خودشناسی بوده و به‌معنای نیاز به فراتر رفتن از خود در زندگی روزمره و یکپارچه شدن با کسی غیر از خود است.<br>
هوش معنوی، از روابط فیزیکی و شناختی آدمی با محیط پیرامون خود، فراتر رفته و وارد حیطۀ شهودی و متعالی دیدگاه فرد نسبت به زندگی می‌شود. با این هوش، فرد می‌تواند منابع پنهان عشق و لذت را کشف کرده و به‌گونه‌ای نهفته در زندگیِ آشفته و پُراسترس روزمره، به خود و دیگران کمک کند. <br>


گروهی از کارشناسان در این زمینه معتقدند که هوش معنوی، شامل حس معنا و داشتن مأموریت در زندگی، حس تقدس در زندگی، درک متعادل از ارزش ماده و معتقد به بهتر شدن دنیا است.<ref>Amram, intelligence beyond IQ: the contribution of emotional anf spiritual intelligence to effective business leadership, 2005, P15.</ref><br>
هوش معنوی (Spiritual intelligence)، توانایی رؤیاپردازی و تلاش انسان در راستای دستیابی به رؤیاها است. این هوش، شامل تمام باورها، هنجارها، عقاید و ارزش‌ها است و آدمی به‌واسطهٔ آن، سؤال‌سازی دربارهٔ مسائل اساسی در زندگی را انجام داده و با بهره‌گیری از آن، در زندگی خود تغییراتی را ایجاد می‌کند.
 
انسان‌ها، از هوش معنوی برای حل مشکلات و مسائل مربوط به‌ معنای زندگی و ارزش‌های آن استفاده می‌کنند. این هوش، بیشتر مربوط به پرسیدن است تا پاسخ دادن.<ref>McMullen, spiritual intelligence, www.studentbmj.com, 2003.</ref>  
== مفهوم‌شناسی ==
==ویژگی‌ه==ا
[[هوش]]، از نظر بسیاری از متخصصان، منجر به سازگاری فرد با محیط شده و روش‌های مقابله با مسائل و مشکلات را در اختیار او قرار می‌دهد. کارشناسان، از جمله ویژگی‌های افراد باهوش را توانایی حل [[مسئله (ابهام‌زدایی)|مسئله]]، ارائهٔ راه حل برای مسائل مختلف زندگی و کشف روش‌های کارآمدِ حل مسائل می‌دانند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
محققان معتقدند که استعداد این هوش در افراد مختلف، متفاوت بوده و در اثر برخورد با محیط‌های غنی، به‌تدریج تحول یافته و شکل می‌گیرد.  
 
همچنین، برخی از تحقیقات نشان می‌دهد که سن و جنس نیز در این زمینه اثرگذار هستند؛ برای مثال، بسیاری از افراد پس از 35 سالگی، تغییرات عمده‌ای در ناخودآگاه خود حس می‌کنند که در روند معنویت و هوش معنوی اثرگذار هستند. پژوهش‌های صورت‌گرفته حکایت از آن دارند که این تحول معنوی، در میان زنان و مردان متفاوت است.<br>
[[معنویت]] نیز به‌عنوان یکی از ابعاد انسانیت، شامل آگاهی و [[خودشناسی]] بوده و به‌معنای نیاز به فراتر رفتن از خود در زندگی روزمره و یکپارچه شدن با کسی غیر از خود است.
 
هوش معنوی، به‌شکل هشیاری ظاهر شده و به‌شکل آگاهیِ همیشه در حال رشدِ ماده، زندگی، ذهن، نفس و روح در می‌آید. به‌همین دلیل است که هوش معنوی را چیزی فراتر از توانایی ذهنی فرد معرفی کرده‌اند که آدمی را به ماوراءِ او و به روح، مرتبط می‌کند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
هوش معنوی، از روابط فیزیکی و شناختی آدمی با محیط پیرامون خود، فراتر رفته و وارد حیطهٔ شهودی و متعالی دیدگاه فرد نسبت به زندگی می‌شود. با این هوش، فرد می‌تواند منابع پنهان عشق و لذت را کشف کرده و به‌گونه‌ای نهفته در زندگیِ آشفته و پُراسترس روزمره، به خود و دیگران کمک کند.
==فواید==
 
افرادِ دارای هوش معنوی بالا، دارای صفات زیر هستند:
گروهی از کارشناسان در این زمینه معتقدند که هوش معنوی، شامل حس معنا و داشتن مأموریت در زندگی، حس تقدس در زندگی، درک متعادل از ارزش ماده و معتقد به بهتر شدن دنیا است.<ref>Amram, intelligence beyond IQ: the contribution of emotional anf spiritual intelligence to effective business leadership, 2005, P15.</ref>
# قدرت مقابله با سختی‌ها، دردها و شکست‌ها؛ 
 
# بالا بودن سطح خودآگاهی در افراد؛ 
انسان‌ها، از هوش معنوی برای حل مشکلات و مسائل مربوط به معنای زندگی و ارزش‌های آن استفاده می‌کنند. این هوش، بیشتر مربوط به پرسیدن است تا پاسخ دادن.<ref>McMullen, spiritual intelligence, www.studentbmj.com, 2003.</ref>
# داشتن حسی که این افراد را هدایت درونی می‌کند؛ 
 
# درس گرفتن از تجربیات و شکست‌ها؛ 
== ویژگی‌ها ==
# فرصت‌سازی از دشواری‌ها برای آگاهی بیشتر؛ 
محققان معتقدند که استعداد این هوش در افراد مختلف، متفاوت بوده و در اثر برخورد با محیط‌های غنی، به‌تدریج تحول یافته و شکل می‌گیرد.
# توانایی ایستادگی در برابر جمع و هم‌رأی نشدن با عامۀ مردم؛ 
همچنین، برخی از تحقیقات نشان می‌دهد که سن و جنس نیز در این زمینه اثرگذار هستند؛ برای مثال، بسیاری از افراد پس از ۳۵ سالگی، تغییرات عمده‌ای در ناخودآگاه خود حس می‌کنند که در روند معنویت و هوش معنوی اثرگذار هستند. پژوهش‌های صورت‌گرفته حکایت از آن دارند که این تحول معنوی، در میان زنان و مردان متفاوت است.
# گفتن «چرا؟»؛ 
 
# پرداختن به سجایای اخلاقی و اهمیت دادن به آنها؛ 
هوش معنوی، به‌شکل هشیاری ظاهر شده و به‌شکل آگاهیِ همیشه در حال رشدِ ماده، زندگی، ذهن، نفس و روح در می‌آید. به‌همین دلیل است که هوش معنوی را چیزی فراتر از توانایی ذهنی فرد معرفی کرده‌اند که آدمی را به ماوراءِ او و به روح، مرتبط می‌کند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
# توانمندی در خودداری و کنترل خود؛ 
 
# برخوداری از حس انعطاف‌پذیری بالا.<ref>[https://www.ihoosh.ir/article/39/%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%B9%D9%86%D9%88%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F «هوش معنوی چیست؟»، وب‌سایت آی هوش.]</ref> 
== فواید ==
==اصول==
افرادِ دارای هوش معنوی بالا، دارای صفات زیر هستند:
کارشناسان، اصول زیر را برای هوش معنوی عنوان کرده‌اند:
# قدرت مقابله با سختی‌ها، دردها و شکست‌ها؛
# شناخت و تصدیق هوش معنوی: باور به این مسئله که انسان‌ها، موجوداتی معنوی هستند و زندگی جسمانی موقتی دارند؛
# بالا بودن سطح خودآگاهی در افراد؛
# بازشناسی و باور به یک موجود معنوی برتر (خداوند)؛
# داشتن حسی که این افراد را هدایت درونی می‌کند؛
# لزوم شناسایی هدف زندگی و باور به توانایی‌های آدمی؛
# درس گرفتن از تجربیات و شکست‌ها؛
# شناختن جایگاه خود نزدِ خداوند؛
# فرصت‌سازی از دشواری‌ها برای آگاهی بیشتر؛
# شناخت اصول زندگی و تنظیم سبک زندگی بر اساس همین اصول.<ref>Santos, Severo, spiritual intelligence: what is spiritual intelligence? How it benefits a person, www.Skopun.Files.wordpress.com, 2006, P2.</ref>  
# توانایی ایستادگی در برابر جمع و هم‌رأی نشدن با عامهٔ مردم؛
==مشخصه‌ها==
# گفتن «چرا؟»؛
متخصصان حوزۀ [[دین]] و [[روانشناسی]]، برخی از مشخصه‌های هوش معنوی را به شرح زیر بیان کرده‌اند:
# پرداختن به سجایای اخلاقی و اهمیت دادن به آنها؛
# هوش معنوی نوعی هوش غایی<ref>Ultimate</ref>  است: این هوش، مسائلِ معنایی و ارزشی را به ما نشان داده و مسائل مربوط به آنها را برای ما حل می‌کند. همچنین، این هوش، معنادار بودن یک مرحله از زندگی را نسبت به مراحل دیگر مورد بررسی قرار می‌دهد.   
# توانمندی در خودداری و کنترل خود؛
# هوش معنوی، در برخی از مواقع، در قالب ملاک‌هایی همچون [[صداقت]]، دلسوزی، توجه به تمامی سطوح هشیاری، همدردی متقابل، وجود حسی مبنی بر اینکه نقش مهمی در یک کل وسیع‌تر دارد، بخشش و خیرخواهی معنوی و عملی، در جستجوی سازگاری و هم‌سطح شدن با طبیعت و کل هستی و راحت بودن در تنهایی بدون داشتن احساس تنهایی مشاهده می‌شود. 
# برخوداری از حس انعطاف‌پذیری بالا.<ref>[https://www.ihoosh.ir/article/39/%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%B9%D9%86%D9%88%DB%8ی-%DA%86%DB%8ی%D8%B3%D8%AA%D8%9F «هوش معنوی چیست؟»، وب‌سایت آی هوش.]</ref>
# افرادی که هوش معنوی بالایی دارند، ظرفیت تعالی داشته و تمایل زیادی نسبت به هشیاری دارند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
 
==شرایط==
== اصول ==
متخصصان از جمله ویژگی‌های فردی لازم برای بهره‌گیری از هوش معنوی را «خردمندی»، «تمامیت (کامل بودن)»، «دلسوزی»، «داشتن دیدگاه کلی‌نگر»، «درستی و صداقت»، «داشتن ذهن باز» و «انعطاف‌پذیری» می‌دانند.<ref>Zohar, SQ- spiritual intelligence, the ultimate intelligence, 2000.</ref><br>
کارشناسان، اصول زیر را برای هوش معنوی عنوان کرده‌اند:
# شناخت و تصدیق هوش معنوی: باور به این مسئله که انسان‌ها، موجوداتی معنوی هستند و زندگی جسمانی موقتی دارند؛
از دیگر ویژگی‌های انسانی برای داشتن هوش معنوی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
# بازشناسی و باور به یک موجود معنوی برتر ([[خداوند]])؛
# دعا کردن؛ 
# لزوم شناسایی هدف زندگی و باور به توانایی‌های آدمی؛
# تعمق؛ 
# شناختن جایگاه خود نزدِ خداوند؛
# رؤیاها و تحلیل رؤیاها؛ 
# شناخت اصول زندگی و تنظیم سبک زندگی بر اساس همین اصول.<ref>Santos, Severo, spiritual intelligence: what is spiritual intelligence? How it benefits a person, www.Skopun.Files.wordpress.com, 2006, P2.</ref>
# باورها و ارزش‌های دینی و معنوی؛ 
 
# شناخت و مهارت در فهم و تفسیر مفاهیم مقدس؛ 
== مشخصه‌ها ==
# توانایی داشتن حالات فراروندگی.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref> 
متخصصان حوزهٔ [[دین]] و [[روان‌شناسی]]، برخی از مشخصه‌های هوش معنوی را به شرح زیر بیان کرده‌اند:
==مؤلفه‌ها==
# هوش معنوی نوعی هوش غایی<ref>Ultimate</ref> است: این هوش، مسائلِ معنایی و ارزشی را به ما نشان داده و مسائل مربوط به آنها را برای ما حل می‌کند. همچنین، این هوش، معنادار بودن یک مرحله از زندگی را نسبت به مراحل دیگر مورد بررسی قرار می‌دهد.
برخی از کارشناسان، پس از مرور معانی مختلف معنویت، مؤلفه‌هایی را برای هوش معنوی ذکر کرده‌اند؛ مانند:
# هوش معنوی، در برخی از مواقع، در قالب ملاک‌هایی همچون [[صداقت]]، دلسوزی، توجه به تمامی سطوح هشیاری، همدردی متقابل، وجود حسی مبنی بر اینکه نقش مهمی در یک کل وسیع‌تر دارد، بخشش و خیرخواهی معنوی و عملی، در جستجوی سازگاری و هم‌سطح شدن با طبیعت و کل هستی و راحت بودن در تنهایی بدون داشتن احساس تنهایی مشاهده می‌شود.
# تمرکز داشتن بر معنای نهایی؛
# افرادی که هوش معنوی بالایی دارند، ظرفیت تعالی داشته و تمایل زیادی نسبت به هشیاری دارند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
# آگاهی از سطوح چندگانۀ هوشیاری و رشد آنها؛
 
# اعتقاد به گران‌بها و مقدس بودن زندگی؛
== شرایط ==
# ارتقای خود به یک کل بزرگ‌تر؛<ref>Amram, intelligence beyond IQ: the contribution of emotional and spiritual intelligence to effective business leadership, 2005, P15.</ref>
متخصصان از جمله ویژگی‌های فردی لازم برای بهره‌گیری از هوش معنوی را «خردمندی»، «تمامیت (کامل بودن)»، «دلسوزی»، «داشتن دیدگاه کلی‌نگر»، «درستی و صداقت»، «داشتن ذهن باز» و «انعطاف‌پذیری» می‌دانند.<ref>Zohar, SQ- spiritual intelligence, the ultimate intelligence, 2000.</ref>
# مقاومت و پایداری؛
 
# تمایل به برطرف کردن نیازهای دیگران؛<ref>Nasel, spiritual Orientation in relation to spiritual intelligence: a consideration of traditional Christianity and new age/ individualistic spiritual, unpublished thesis, 2004, P64.</ref>
از دیگر ویژگی‌های انسانی برای داشتن هوش معنوی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
# شجاعت؛ 
# [[دعا]] کردن؛
# یکپارچگی؛
# تعمق؛
# شهود.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
# رؤیاها و تحلیل رؤیاها؛
==هوش معنوی و سلامت==
# باورها و ارزش‌های دینی و معنوی؛
پژوهش‌های مختلفی حکایت از ارتباط میان هوش معنوی، هدف زندگی، رضایت از زندگی و سلامت افراد دارند. این بررسی‌ها نشان داده‌اند که معنویت با بیماری کمتر و طول عمر بیشتری همراه است. همچنین، افرادی که دارای جهت‌گیری‌های معنوی هستند، در زمان مواجهه با جراحت، پاسخ بهتری به درمان داده و به‌شکل مناسب‌تری با بیماری و عواقب آن کنار می‌آیند. کارشناسان، بر این باورند که تمرین‌های معنوی، تقویت‌کنندۀ آگاهی و بینش نسبت به سطوح چندگانۀ هشیاری بوده و بر عملکرد افراد تأثیری مثبت دارند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
# شناخت و مهارت در فهم و تفسیر مفاهیم مقدس؛
==مقایسۀ هوش معنوی با انواع هوش دیگر==
# توانایی داشتن حالات فراروندگی.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
دانشمندان، 4 نوع هوش اصلی را معرفی کرده‌اند: 1. هوش بدنی<ref>Physical intelligence. </ref> (جسمانی)؛ 2. شناختی (منطقی یا عقلانی)؛ 3. هیجانی؛ 4. معنوی.
 
آنها همچنین، نشان داده‌اند که ترتیب رشد انواع هوش به چه صورت است؛ برای مثال، کودکان در ابتدا، بر بدن خود کنترل پیدا می‌کنند (هوش بدنی). سپس، مهارت‌های زبانی و مفهومی خود را گسترش می‌دهند که بیشتر در فعالیت‌های مدرسه‌ای مطرح می‌شوند (هوش شناختی).<ref>IQ (Intellectual intelligence). </ref> پس از آن، در زمانی‌که کودکان علاقه‌مند به گسترش روابط خود با دیگران باشند، مفهوم «هوش هیجانی»<ref>EQ (emotional intelligence).</ref> برای آنها در نظر گرفته می‌شود. از این هوش بیشتر در زمینۀ کسب موفقیت در بازار کار استفاده می‌شود.<br>
== مؤلفه‌ها ==
برخی از کارشناسان، پس از مرور معانی مختلف معنویت، مؤلفه‌هایی را برای هوش معنوی ذکر کرده‌اند؛ مانند:
در انتها نیز هوش معنوی، زمانی خود را نمایان می‌کند که فرد به‌دنبال معنای مسائل گشته و سؤالاتی عمیق همچون «آیا این تمامی چیزی است که وجود دارد؟» را مطرح می‌کند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref> در حقیقت، آخرین لایه از هوش، SQ است که هدایت و معرفت درونی، حفظ تعادل فکری، آرامش درونی و بیرونی و عملکرد همراه با بصیرت، ملایمت و مهربانی را شامل می‌شود.<ref>[https://www.ihoosh.ir/article/39/%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%B9%D9%86%D9%88%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F «هوش معنوی چیست؟»، وب‌سایت آی هوش.]</ref>  
# تمرکز داشتن بر معنای نهایی؛
==مهارت‌ها==
# آگاهی از سطوح چندگانهٔ هوشیاری و رشد آنها؛
کارشناسان، چند مهارت هوش معنوی را به شرح زیر معرفی کرده‌اند:  
# اعتقاد به گران‌بها و مقدس بودن زندگی؛
# تجربۀ معنوی:<ref>Religious experiences. </ref> وجود فعالیت و تجربه‌های خاص معنوی؛  
# ارتقای خود به یک کل بزرگ‌تر؛<ref>Amram, intelligence beyond IQ: the contribution of emotional and spiritual intelligence to effective business leadership, 2005, P15.</ref>
# مقابله با استرس:<ref>Coping</ref> استفاده از ایمان و اعتقاد مذهبی برای حل مسایل و فشارهای زندگی؛  
# مقاومت و پایداری؛
# هدفمند بودن:<ref>Purpose</ref> داشتن هدفی مشخص در زندگی؛  
# تمایل به برطرف کردن نیازهای دیگران؛<ref>Nasel, spiritual Orientation in relation to spiritual intelligence: a consideration of traditional Christianity and new age/ individualistic spiritual, unpublished thesis, 2004, P64.</ref>
# خارج شدن از اصول:<ref>Living out.</ref> فاصله گرفتن از اصول و عقاید کلیشه‌ای در زندگی؛  
# شجاعت؛
# محوریت اعتقادات:<ref>Centrality. </ref> تأثیر مذهب در رفتار و عملکرد (مانند خوردن، آشامیدن و پوشش)؛
# یکپارچگی؛
# مقررات مذهبی:<ref>Religious practices. </ref> رعایت قوانین مذهبی در زندگی؛  
# شهود.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
# نیایش:<ref>Prayer.</ref> دعا کردن و اعمال مذهبی در زندگی؛  
 
# تحمل کردن:<ref>Tolerance.</ref> تحمل نمودن اعتقادات سایر مذاهب و برخورد منطقی با آنها؛  
== هوش معنوی و سلامت ==
# مفاهیم دینی:<ref>Religious concepts.</ref> اعتقاد به مفاهیم اساسی دینی (مانند خالق یکتای جهان، زندگی پس از مرگ)؛  
پژوهش‌های مختلفی حکایت از ارتباط میان هوش معنوی، هدف زندگی، رضایت از زندگی و [[سلامت]] افراد دارند. این بررسی‌ها نشان داده‌اند که معنویت با بیماری کمتر و طول عمر بیشتری همراه است. همچنین، افرادی که دارای جهت‌گیری‌های معنوی هستند، در زمان مواجهه با جراحت، پاسخ بهتری به درمان داده و به‌شکل مناسب‌تری با بیماری و عواقب آن کنار می‌آیند. کارشناسان، بر این باورند که تمرین‌های معنوی، تقویت‌کنندهٔ آگاهی و بینش نسبت به سطوح چندگانهٔ هشیاری بوده و بر عملکرد افراد تأثیری مثبت دارند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref>
# دلسوزی برای دیگران؛  
 
# توانایی گوش دادن؛  
== مقایسهٔ هوش معنوی با انواع هوش دیگر ==
# توکل بر خدا؛  
دانشمندان، ۴ نوع هوش اصلی را معرفی کرده‌اند: ۱. هوش بدنی<ref>Physical intelligence.</ref> (جسمانی)؛ ۲. شناختی (منطقی یا عقلانی)؛ ۳. [[هوش هیجانی|هیجانی]]؛ ۴. معنوی.
# تعهد و ایمان داشتن؛  
آنها همچنین، نشان داده‌اند که ترتیب رشد انواع هوش به چه صورت است؛ برای مثال، کودکان در ابتدا، بر بدن خود کنترل پیدا می‌کنند (هوش بدنی). سپس، مهارت‌های زبانی و مفهومی خود را گسترش می‌دهند که بیشتر در فعالیت‌های مدرسه‌ای مطرح می‌شوند (هوش شناختی).<ref>IQ (Intellectual intelligence).</ref> پس از آن، در زمانی‌که کودکان علاقه‌مند به گسترش روابط خود با دیگران باشند، مفهوم «[[هوش هیجانی]]»<ref>EQ (emotional intelligence).</ref> برای آنها در نظر گرفته می‌شود. از این هوش بیشتر در زمینهٔ کسب موفقیت در بازار کار استفاده می‌شود.
# احساس ملکوتی؛  
 
# خردورزی.<ref>[https://www.sid.ir/paper/106563/fa حاجیان، «رابطۀ بین هوش معنوی و هوش هیجانی»، 1391ش، ص500-508.]</ref>  
در انتها نیز هوش معنوی، زمانی خود را نمایان می‌کند که فرد به‌دنبال معنای مسائل گشته و سؤالاتی عمیق همچون «آیا این تمامی چیزی است که وجود دارد؟» را مطرح می‌کند.<ref>غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.</ref> در حقیقت، آخرین لایه از هوش، SQ است که هدایت و معرفت درونی، حفظ تعادل فکری، آرامش درونی و بیرونی و عملکرد همراه با بصیرت، ملایمت و مهربانی را شامل می‌شود.<ref>[https://www.ihoosh.ir/article/39/%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%B9%D9%86%D9%88%DB%-%DA%86%DB%%D8%B3%D8%AA%D8%9F «هوش معنوی چیست؟»، وب‌سایت آی هوش.]</ref>
==پانویس==
 
== مهارت‌ها ==
کارشناسان، چند مهارت هوش معنوی را به شرح زیر معرفی کرده‌اند:
# تجربهٔ معنوی:<ref>Religious experiences.</ref> وجود فعالیت و تجربه‌های خاص معنوی؛
# مقابله با [[استرس]]:<ref>Coping</ref> استفاده از ایمان و اعتقاد مذهبی برای حل مسایل و فشارهای زندگی؛
# هدفمند بودن:<ref>Purpose</ref> داشتن هدفی مشخص در زندگی؛
# خارج شدن از اصول:<ref>Living out.</ref> فاصله گرفتن از اصول و عقاید کلیشه‌ای در زندگی؛
# محوریت اعتقادات:<ref>Centrality.</ref> تأثیر مذهب در رفتار و عملکرد (مانند خوردن، آشامیدن و پوشش؛
# مقررات مذهبی:<ref>Religious practices.</ref> رعایت قوانین مذهبی در زندگی؛
# [[دعا|نیایش]]:<ref>Prayer.</ref> دعا کردن و اعمال مذهبی در زندگی؛
# تحمل کردن:<ref>Tolerance.</ref> تحمل نمودن اعتقادات سایر مذاهب و برخورد منطقی با آنها؛
# مفاهیم دینی:<ref>Religious concepts.</ref> اعتقاد به مفاهیم اساسی دینی (مانند خالق یکتای جهان، زندگی پس از مرگ)؛
# دلسوزی برای دیگران؛
# توانایی گوش دادن؛
# [[توکل]] بر خدا؛
# تعهد و ایمان داشتن؛
# احساس ملکوتی؛
# خردورزی.<ref>[https://www.sid.ir/paper/106563/fa حاجیان، «رابطۀ بین هوش معنوی و هوش هیجانی»، 1391ش، ص500-508.]</ref>
 
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
==منابع==  
 
* حاجیان، احمدرضا و دیگران، «رابطۀ بین هوش معنوی و هوش هیجانی»، نشریۀ تحقیقات علوم رفتاری، دوره 10، شماره ویژه نامۀ سلامت و روان، 1391ش.
== منابع ==
* غباری‌ بناب، باقر و دیگران، «هوش معنوی»، فصلنامه علمی- پژوهشی اندیشۀ نوین دینی، سال شماره 10، 1386ش.
{{آغاز منابع}}
* «هوش معنوی چیست؟»، وب‌سایت آی هوش، تاریخ بازدید: 13 بهمن 1401ش.
* حاجیان، احمدرضا و دیگران، «رابطهٔ بین هوش معنوی و هوش هیجانی»، نشریهٔ تحقیقات علوم رفتاری، دوره ۱۰، شماره ۶، ویژه نامهٔ سلامت و روان، ۱۳۹۱ش.
* غباری بناب، باقر و دیگران، «هوش معنوی»، فصلنامه علمی- پژوهشی اندیشهٔ نوین دینی، سال ۳، شماره ۱۰، ۱۳۸۶ش.
* «هوش معنوی چیست؟»، وب‌سایت آی هوش، تاریخ بازدید: ۱۳ بهمن ۱۴۰۱ش.
{{آغاز چپ‌چین}}
* Amram, Josef (Yosi), intelligence beyond IQ: the contribution of emotional anf spiritual intelligence to effective business leadership, institute of transpersonal psychology, 2005.
* Amram, Josef (Yosi), intelligence beyond IQ: the contribution of emotional anf spiritual intelligence to effective business leadership, institute of transpersonal psychology, 2005.
* McMullen, B, spiritual intelligence, www.studentbmj.com, 2003.
* McMullen, B, spiritual intelligence, www.studentbmj.com, 2003.
خط ۹۷: خط ۱۴۰:
* Santos, E, Severo, spiritual intelligence: what is spiritual intelligence? How it benefits a person, www.Skopun.Files.wordpress.com, 2006.
* Santos, E, Severo, spiritual intelligence: what is spiritual intelligence? How it benefits a person, www.Skopun.Files.wordpress.com, 2006.
* Zohar, D & Marshal, I, SQ- spiritual intelligence, the ultimate intelligence, London, bloomnury, 2000.
* Zohar, D & Marshal, I, SQ- spiritual intelligence, the ultimate intelligence, London, bloomnury, 2000.
{{پایان چپ‌چین}}
{{پایان منابع}}
[[رده:هوش معنوی| ]]
[[رده:اصلاح رباتیک]]
[[رده:روان‌شناسی دین]]
[[رده:هندسه بحث رباتیک]]

نسخهٔ کنونی تا ۱۴ شهریور ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۵۶

هوش معنوی
عنوان اصلیهوش معنوی
عنوان انگلیسیSpiritual intelligence
شاخه علمیروان‌شناسی و علوم شناختی
نوع مفهومسازهٔ روان‌شناختی و معنوی
معنای اصطلاحیتوانایی رؤیاپردازی، تلاش برای دستیابی به رؤیاها و زیربنای باورها و ارزش‌ها
حوزه کاربردروان‌شناسی و سلامت روان
گستره جغرافیاییجهانی
مرتبط بامعنویت
هوش هیجانی
سلامت روان
اهمیتبالا در حل مسائل اساسی زندگی و سازگاری


هوش معنوی؛ زیربنای باورهای فردی و اثرگذار بر عملکرد آدمی.

هوش معنوی (Spiritual intelligence)، توانایی رؤیاپردازی و تلاش انسان در راستای دستیابی به رؤیاها است. این هوش، شامل تمام باورها، هنجارها، عقاید و ارزش‌ها است و آدمی به‌واسطهٔ آن، سؤال‌سازی دربارهٔ مسائل اساسی در زندگی را انجام داده و با بهره‌گیری از آن، در زندگی خود تغییراتی را ایجاد می‌کند.

مفهوم‌شناسی

هوش، از نظر بسیاری از متخصصان، منجر به سازگاری فرد با محیط شده و روش‌های مقابله با مسائل و مشکلات را در اختیار او قرار می‌دهد. کارشناسان، از جمله ویژگی‌های افراد باهوش را توانایی حل مسئله، ارائهٔ راه حل برای مسائل مختلف زندگی و کشف روش‌های کارآمدِ حل مسائل می‌دانند.[۱]

معنویت نیز به‌عنوان یکی از ابعاد انسانیت، شامل آگاهی و خودشناسی بوده و به‌معنای نیاز به فراتر رفتن از خود در زندگی روزمره و یکپارچه شدن با کسی غیر از خود است.

هوش معنوی، از روابط فیزیکی و شناختی آدمی با محیط پیرامون خود، فراتر رفته و وارد حیطهٔ شهودی و متعالی دیدگاه فرد نسبت به زندگی می‌شود. با این هوش، فرد می‌تواند منابع پنهان عشق و لذت را کشف کرده و به‌گونه‌ای نهفته در زندگیِ آشفته و پُراسترس روزمره، به خود و دیگران کمک کند.

گروهی از کارشناسان در این زمینه معتقدند که هوش معنوی، شامل حس معنا و داشتن مأموریت در زندگی، حس تقدس در زندگی، درک متعادل از ارزش ماده و معتقد به بهتر شدن دنیا است.[۲]

انسان‌ها، از هوش معنوی برای حل مشکلات و مسائل مربوط به معنای زندگی و ارزش‌های آن استفاده می‌کنند. این هوش، بیشتر مربوط به پرسیدن است تا پاسخ دادن.[۳]

ویژگی‌ها

محققان معتقدند که استعداد این هوش در افراد مختلف، متفاوت بوده و در اثر برخورد با محیط‌های غنی، به‌تدریج تحول یافته و شکل می‌گیرد. همچنین، برخی از تحقیقات نشان می‌دهد که سن و جنس نیز در این زمینه اثرگذار هستند؛ برای مثال، بسیاری از افراد پس از ۳۵ سالگی، تغییرات عمده‌ای در ناخودآگاه خود حس می‌کنند که در روند معنویت و هوش معنوی اثرگذار هستند. پژوهش‌های صورت‌گرفته حکایت از آن دارند که این تحول معنوی، در میان زنان و مردان متفاوت است.

هوش معنوی، به‌شکل هشیاری ظاهر شده و به‌شکل آگاهیِ همیشه در حال رشدِ ماده، زندگی، ذهن، نفس و روح در می‌آید. به‌همین دلیل است که هوش معنوی را چیزی فراتر از توانایی ذهنی فرد معرفی کرده‌اند که آدمی را به ماوراءِ او و به روح، مرتبط می‌کند.[۴]

فواید

افرادِ دارای هوش معنوی بالا، دارای صفات زیر هستند:

  1. قدرت مقابله با سختی‌ها، دردها و شکست‌ها؛
  2. بالا بودن سطح خودآگاهی در افراد؛
  3. داشتن حسی که این افراد را هدایت درونی می‌کند؛
  4. درس گرفتن از تجربیات و شکست‌ها؛
  5. فرصت‌سازی از دشواری‌ها برای آگاهی بیشتر؛
  6. توانایی ایستادگی در برابر جمع و هم‌رأی نشدن با عامهٔ مردم؛
  7. گفتن «چرا؟»؛
  8. پرداختن به سجایای اخلاقی و اهمیت دادن به آنها؛
  9. توانمندی در خودداری و کنترل خود؛
  10. برخوداری از حس انعطاف‌پذیری بالا.[۵]

اصول

کارشناسان، اصول زیر را برای هوش معنوی عنوان کرده‌اند:

  1. شناخت و تصدیق هوش معنوی: باور به این مسئله که انسان‌ها، موجوداتی معنوی هستند و زندگی جسمانی موقتی دارند؛
  2. بازشناسی و باور به یک موجود معنوی برتر (خداوند
  3. لزوم شناسایی هدف زندگی و باور به توانایی‌های آدمی؛
  4. شناختن جایگاه خود نزدِ خداوند؛
  5. شناخت اصول زندگی و تنظیم سبک زندگی بر اساس همین اصول.[۶]

مشخصه‌ها

متخصصان حوزهٔ دین و روان‌شناسی، برخی از مشخصه‌های هوش معنوی را به شرح زیر بیان کرده‌اند:

  1. هوش معنوی نوعی هوش غایی[۷] است: این هوش، مسائلِ معنایی و ارزشی را به ما نشان داده و مسائل مربوط به آنها را برای ما حل می‌کند. همچنین، این هوش، معنادار بودن یک مرحله از زندگی را نسبت به مراحل دیگر مورد بررسی قرار می‌دهد.
  2. هوش معنوی، در برخی از مواقع، در قالب ملاک‌هایی همچون صداقت، دلسوزی، توجه به تمامی سطوح هشیاری، همدردی متقابل، وجود حسی مبنی بر اینکه نقش مهمی در یک کل وسیع‌تر دارد، بخشش و خیرخواهی معنوی و عملی، در جستجوی سازگاری و هم‌سطح شدن با طبیعت و کل هستی و راحت بودن در تنهایی بدون داشتن احساس تنهایی مشاهده می‌شود.
  3. افرادی که هوش معنوی بالایی دارند، ظرفیت تعالی داشته و تمایل زیادی نسبت به هشیاری دارند.[۸]

شرایط

متخصصان از جمله ویژگی‌های فردی لازم برای بهره‌گیری از هوش معنوی را «خردمندی»، «تمامیت (کامل بودن)»، «دلسوزی»، «داشتن دیدگاه کلی‌نگر»، «درستی و صداقت»، «داشتن ذهن باز» و «انعطاف‌پذیری» می‌دانند.[۹]

از دیگر ویژگی‌های انسانی برای داشتن هوش معنوی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. دعا کردن؛
  2. تعمق؛
  3. رؤیاها و تحلیل رؤیاها؛
  4. باورها و ارزش‌های دینی و معنوی؛
  5. شناخت و مهارت در فهم و تفسیر مفاهیم مقدس؛
  6. توانایی داشتن حالات فراروندگی.[۱۰]

مؤلفه‌ها

برخی از کارشناسان، پس از مرور معانی مختلف معنویت، مؤلفه‌هایی را برای هوش معنوی ذکر کرده‌اند؛ مانند:

  1. تمرکز داشتن بر معنای نهایی؛
  2. آگاهی از سطوح چندگانهٔ هوشیاری و رشد آنها؛
  3. اعتقاد به گران‌بها و مقدس بودن زندگی؛
  4. ارتقای خود به یک کل بزرگ‌تر؛[۱۱]
  5. مقاومت و پایداری؛
  6. تمایل به برطرف کردن نیازهای دیگران؛[۱۲]
  7. شجاعت؛
  8. یکپارچگی؛
  9. شهود.[۱۳]

هوش معنوی و سلامت

پژوهش‌های مختلفی حکایت از ارتباط میان هوش معنوی، هدف زندگی، رضایت از زندگی و سلامت افراد دارند. این بررسی‌ها نشان داده‌اند که معنویت با بیماری کمتر و طول عمر بیشتری همراه است. همچنین، افرادی که دارای جهت‌گیری‌های معنوی هستند، در زمان مواجهه با جراحت، پاسخ بهتری به درمان داده و به‌شکل مناسب‌تری با بیماری و عواقب آن کنار می‌آیند. کارشناسان، بر این باورند که تمرین‌های معنوی، تقویت‌کنندهٔ آگاهی و بینش نسبت به سطوح چندگانهٔ هشیاری بوده و بر عملکرد افراد تأثیری مثبت دارند.[۱۴]

مقایسهٔ هوش معنوی با انواع هوش دیگر

دانشمندان، ۴ نوع هوش اصلی را معرفی کرده‌اند: ۱. هوش بدنی[۱۵] (جسمانی)؛ ۲. شناختی (منطقی یا عقلانی)؛ ۳. هیجانی؛ ۴. معنوی. آنها همچنین، نشان داده‌اند که ترتیب رشد انواع هوش به چه صورت است؛ برای مثال، کودکان در ابتدا، بر بدن خود کنترل پیدا می‌کنند (هوش بدنی). سپس، مهارت‌های زبانی و مفهومی خود را گسترش می‌دهند که بیشتر در فعالیت‌های مدرسه‌ای مطرح می‌شوند (هوش شناختی).[۱۶] پس از آن، در زمانی‌که کودکان علاقه‌مند به گسترش روابط خود با دیگران باشند، مفهوم «هوش هیجانی»[۱۷] برای آنها در نظر گرفته می‌شود. از این هوش بیشتر در زمینهٔ کسب موفقیت در بازار کار استفاده می‌شود.

در انتها نیز هوش معنوی، زمانی خود را نمایان می‌کند که فرد به‌دنبال معنای مسائل گشته و سؤالاتی عمیق همچون «آیا این تمامی چیزی است که وجود دارد؟» را مطرح می‌کند.[۱۸] در حقیقت، آخرین لایه از هوش، SQ است که هدایت و معرفت درونی، حفظ تعادل فکری، آرامش درونی و بیرونی و عملکرد همراه با بصیرت، ملایمت و مهربانی را شامل می‌شود.[۱۹]

مهارت‌ها

کارشناسان، چند مهارت هوش معنوی را به شرح زیر معرفی کرده‌اند:

  1. تجربهٔ معنوی:[۲۰] وجود فعالیت و تجربه‌های خاص معنوی؛
  2. مقابله با استرس:[۲۱] استفاده از ایمان و اعتقاد مذهبی برای حل مسایل و فشارهای زندگی؛
  3. هدفمند بودن:[۲۲] داشتن هدفی مشخص در زندگی؛
  4. خارج شدن از اصول:[۲۳] فاصله گرفتن از اصول و عقاید کلیشه‌ای در زندگی؛
  5. محوریت اعتقادات:[۲۴] تأثیر مذهب در رفتار و عملکرد (مانند خوردن، آشامیدن و پوشش؛
  6. مقررات مذهبی:[۲۵] رعایت قوانین مذهبی در زندگی؛
  7. نیایش:[۲۶] دعا کردن و اعمال مذهبی در زندگی؛
  8. تحمل کردن:[۲۷] تحمل نمودن اعتقادات سایر مذاهب و برخورد منطقی با آنها؛
  9. مفاهیم دینی:[۲۸] اعتقاد به مفاهیم اساسی دینی (مانند خالق یکتای جهان، زندگی پس از مرگ)؛
  10. دلسوزی برای دیگران؛
  11. توانایی گوش دادن؛
  12. توکل بر خدا؛
  13. تعهد و ایمان داشتن؛
  14. احساس ملکوتی؛
  15. خردورزی.[۲۹]

پانویس

  1. غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.
  2. Amram, intelligence beyond IQ: the contribution of emotional anf spiritual intelligence to effective business leadership, 2005, P15.
  3. McMullen, spiritual intelligence, www.studentbmj.com, 2003.
  4. غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.
  5. «هوش معنوی چیست؟»، وب‌سایت آی هوش.
  6. Santos, Severo, spiritual intelligence: what is spiritual intelligence? How it benefits a person, www.Skopun.Files.wordpress.com, 2006, P2.
  7. Ultimate
  8. غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.
  9. Zohar, SQ- spiritual intelligence, the ultimate intelligence, 2000.
  10. غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.
  11. Amram, intelligence beyond IQ: the contribution of emotional and spiritual intelligence to effective business leadership, 2005, P15.
  12. Nasel, spiritual Orientation in relation to spiritual intelligence: a consideration of traditional Christianity and new age/ individualistic spiritual, unpublished thesis, 2004, P64.
  13. غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.
  14. غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.
  15. Physical intelligence.
  16. IQ (Intellectual intelligence).
  17. EQ (emotional intelligence).
  18. غباری بناب، «هوش معنوی»، 1386ش، ص125-147.
  19. «هوش معنوی چیست؟»، وب‌سایت آی هوش.
  20. Religious experiences.
  21. Coping
  22. Purpose
  23. Living out.
  24. Centrality.
  25. Religious practices.
  26. Prayer.
  27. Tolerance.
  28. Religious concepts.
  29. حاجیان، «رابطۀ بین هوش معنوی و هوش هیجانی»، 1391ش، ص500-508.

منابع

  • حاجیان، احمدرضا و دیگران، «رابطهٔ بین هوش معنوی و هوش هیجانی»، نشریهٔ تحقیقات علوم رفتاری، دوره ۱۰، شماره ۶، ویژه نامهٔ سلامت و روان، ۱۳۹۱ش.
  • غباری بناب، باقر و دیگران، «هوش معنوی»، فصلنامه علمی- پژوهشی اندیشهٔ نوین دینی، سال ۳، شماره ۱۰، ۱۳۸۶ش.
  • «هوش معنوی چیست؟»، وب‌سایت آی هوش، تاریخ بازدید: ۱۳ بهمن ۱۴۰۱ش.
  • Amram, Josef (Yosi), intelligence beyond IQ: the contribution of emotional anf spiritual intelligence to effective business leadership, institute of transpersonal psychology, 2005.
  • McMullen, B, spiritual intelligence, www.studentbmj.com, 2003.
  • Nasel, D. D, spiritual Orientation in relation to spiritual intelligence: a consideration of traditional Christianity and new age/ individualistic spiritual, unpublished thesis, Australia: the university of south Australia, 2004.
  • Santos, E, Severo, spiritual intelligence: what is spiritual intelligence? How it benefits a person, www.Skopun.Files.wordpress.com, 2006.
  • Zohar, D & Marshal, I, SQ- spiritual intelligence, the ultimate intelligence, London, bloomnury, 2000.