پیش‌نویس:دیت

دیت؛ مرحله‌ای از فرایند آشنایی با هدف ازدواج یا رابطه عاشقانه.

دیت نوعی از آشنایی مبتنی بر قرار ملاقات برای ارزیابی سازگاری میان دو نفر است. این شیوه آشنایی، به‌ویژه در جوامع مدرن و شهری، به عنوان مرحله‌ای پیشاازدواج یا پیشارابطه شناخته می‌شود که هدف آن شناخت متقابل، سنجش میزان همخوانی شخصیتی، ارزشی و سبک زندگی و بررسی امکان تداوم رابطه است.

مفهوم‌شناسی دیت

دیت یا قرار ملاقات (Dating) اصطلاحی برگرفته از زبان انگلیسی است که در لغت به معنای تاریخ بوده اما در کاربرد اجتماعی به مجموعه‌ای از دیدارهای توافق‌شده میان دو نفر با هدف شناخت متقابل گفته می‌شود. این دیدارها معمولاً در فضاهای عمومی یا نیمه‌عمومی انجام می‌گیرد و می‌تواند از یک ملاقات کوتاه تا فرآیندی چندماهه یا چندساله ادامه یابد و الزاماً به تعهد حقوقی یا ازدواج منتهی نمی‌شود.

تاریخچه و سیر تحول

پدیده دیت به شکل امروزی آن، ریشه در تحولات اجتماعی قرن بیستم در جوامع غربی دارد که شهرنشینی، افزایش تحصیلات، استقلال اقتصادی نسبی جوانان و تضعیف نقش واسطه‌های سنتی ازدواج، زمینه‌ساز شکل‌گیری الگوهای نوین آشنایی است. در دهه‌های پایانی قرن بیستم و آغاز قرن بیست‌ویکم، با گسترش اینترنت و سپس شبکه‌های اجتماعی و اپلیکیشن‌های همسریابی، دیت از یک کنش صرفاً حضوری به تجربه‌ای ترکیبی از تعامل آنلاین و آفلاین تبدیل شد. این تحول، معیارهای انتخاب و آشنایی را نیز دگرگون ساخت؛ به‌گونه‌ای که عواملی چون سازگاری شخصیتی، ارزش‌های مشترک و جذابیت ظاهری در کنار معیارهای سنتی‌تر همچون پایگاه اجتماعی و اقتصادی، اهمیت یافتند.

انواع دیت

قرار ملاقات‌ها بسته به هدف، میزان تعهد و بستر شکل‌گیری، به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند:

• دیت غیررسمی: مبتنی بر تعامل اجتماعی و عاطفی بدون تعهد بلندمدت مشخص.
• آشنایی بلندمدت: با هدف ایجاد رابطه پایدارتر و احتمال ازدواج.
• بلایند دیت (قرار کورکورانه): ملاقات دو نفر بدون شناخت قبلی، معمولاً با معرفی واسطه انسانی یا الگوریتمی.
• اسپید دیتینگ (قرار ملاقات سریع): مجموعه‌ای از ملاقات‌های کوتاه‌مدت برای ارزیابی اولیه چند گزینه بالقوه.
• دیت آنلاین: آشنایی که از طریق شبکه‌های اجتماعی یا اپلیکیشن‌ها آغاز شده و ممکن است به ملاقات حضوری منجر شود.

دیدگاه‌های اجتماعی درباره دیت

در بحث آشنایی پیش از ازدواج، معمولاً میان دیت مستقل و آشنایی‌های ضابطه‌مند تمایز گذاشته می‌شود؛ به‌گونه‌ای که در الگوی سنتی، خانواده نقش ناظر و تنظیم‌گر دارد و هدف اصلی، ازدواج رسمی است، در حالی‌که دیت مستقل بیشتر بر انتخاب فردی و تجربه شخصی تأکید دارد. در همین چارچوب، برخی دیدگاه‌ها بر آن‌اند که تعیین قواعد مشخص می‌تواند آشنایی‌ها را به فضایی امن‌تر هدایت کند و امکان انتخاب آگاهانه را افزایش دهد. از این منظر، ایجاد بسترهای رسمی و بومی برای تعامل اجتماعی سالم و نقش‌آفرینی رسانه‌ها در آگاهی‌بخشی و اصلاح نگرش‌ها، به‌عنوان رویکردی مؤثرتر از تحمیل الگوهای واحد یا تبلیغ صرف ازدواج مطرح می‌شود.

دیت آنلاین و روابط مجازی

با گسترش فناوری‌های ارتباطی، دیت از یک تجربه صرفاً حضوری به پدیده‌ای ترکیبی از تعاملات آنلاین و آفلاین تبدیل شده است. در دیت آنلاین، افراد مراحل شناخت اولیه را در فضای مجازی سپری می‌کنند؛ اما این نوع رابطه با محدودیت‌های قابل توجهی مواجه است. این امر باعث می‌شود افراد بیشتر بر اساس تصویر ذهنی خود از طرف مقابل قضاوت کنند و در نتیجه دچار توهم صمیمیت شوند. همچنین پژوهشگرانی چون نلسون و سالاوو دریافته‌اند که روابط مجازی می‌توانند به وابستگی‌های عاطفی عمیق منجر شوند حتی بدون ملاقات حضوری، که در صورت عدم مدیریت صحیح، می‌توانند بنیان‌های روابط واقعی را تضعیف کنند.

پانویس

دیدگاه‌های ارزیابان

منابع

• «انواع قرار عاشقانه و کارکرد آن ها»، وب‌سایت مصاحب، تاریخ بازدید: ۱ دی ۱۴۰۴ش.
• «حد و مرز آشنایی پیش از ازدواج». وب‌سایت خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۶ دی ۱۳۹۱ش.
• «دیت چیست؟ بررسی مفهوم قرار ملاقات». وب‌سایت خبری رکنا، تاریخ درج مطلب:۲۸ تیر ۱۴۰۱ش.
• «روانشناسی روابط عاطفی در دنیای مجازی»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب:۲۷دی ۱۳۹۸ش.
• فولادیان، مجید و دیگران، «تحلیل مقایسه ای معیارهای همسرگزینی در میان گروه های مختلف اجتماعی در جامعه معاصر ایران»، دوفصلنامه پژوهش‌های جامعه‌شناسی معاصر، شماره 13، پاییز و زمستان 1397ش.

«بگیر و ببند «بلایند دیت‌»ها فرهنگ آشنایی در روابط را اصلاح می‌کند؟»، خبرگزاری ایسنا، تاریخ درج مطلب: 13 اسفند 1403ش.