اصلاح واژه اسراییل به اسرائیل |
جز ویکی سازی و تمیزکاری |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''مهرانگیز دولتشاهی'''؛ فرزند محمدعلی میرزا شکوهالدوله، وزیر اسبق پست، تلگراف و تلفن و مادرش اخترالملوک هدایت (خواهر صادق هدایت) دختر اعتضادالملک (هدایت قلی) هدایت است. مهرانگیز در سال ۱۲۹۶ش در تهران متولد شد. به روایت اسناد تاریخی او از پیروان فرقه بهائیت است. طبق روایت ساواک وی مروج فرهنگ غرب در راستای اهداف دینزدایی رژیم پهلوی بود و به پاس این خدمت نشانهای تاجگذاری و درجه ۲ سپاس دریافت کرد. او در سال ۱۳۸۱ کتابی به نام «جامعه، دولت و جنبش زنان ایران» نوشت که یکی از اسناد مهم تاریخ فعالیت زنان ایران است. این کتاب از آخرین نوشتههای مهرانگیز دولتشاهی است. | '''مهرانگیز دولتشاهی'''؛ فرزند محمدعلی میرزا شکوهالدوله، وزیر اسبق پست، تلگراف و تلفن و مادرش اخترالملوک هدایت (خواهر صادق هدایت) دختر اعتضادالملک (هدایت قلی) هدایت است. مهرانگیز در سال ۱۲۹۶ش در [[تهران]] متولد شد. به روایت اسناد تاریخی او از پیروان فرقه بهائیت است. طبق روایت ساواک وی مروج فرهنگ غرب در راستای اهداف دینزدایی رژیم پهلوی بود و به پاس این خدمت نشانهای تاجگذاری و درجه ۲ سپاس دریافت کرد. او در سال ۱۳۸۱ کتابی به نام «جامعه، دولت و جنبش زنان ایران» نوشت که یکی از اسناد مهم تاریخ فعالیت زنان ایران است. این کتاب از آخرین نوشتههای مهرانگیز دولتشاهی است. | ||
== زندگینامه == | == زندگینامه == | ||
مهرانگیز دولتشاهی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه زرتشتیان و متوسطه را در مدرسه آمریکاییها به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیل راهی آلمان شد. در ۱۳۱۸ش با مهندس انصاری، | مهرانگیز دولتشاهی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه زرتشتیان و متوسطه را در مدرسه آمریکاییها به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیل راهی [[آلمان]] شد. در ۱۳۱۸ش با مهندس انصاری، [[ازدواج]] کرد. او که در سال ۱۳۲۰ش به اتفاق همسرش به آلمان سفر کرده بود تا کارخانه ذوب آهن را تحویل بگیرد، به لحاظ همزمانی سفرش با جنگ جهانی دوم مدت ۵ سال در آنجا توقف کرد و با استفاده از این فرصت در دانشکده علوم هایدنبرگ به تحصیل پرداخت و پس از اخذ مدرک دکترای فلسفه و علوم اجتماعی، به ایران مراجعت کرد. دولتشاهی در [[۲۹ مهر]] ۱۳۸۷ در [[پاریس]] درگذشت.<ref>[https://jamejamonline.ir/fa/news/775628/اولین-سفیر-زن-ایرانی «اولین سفیر زن ایرانی»، جامجم آنلاین]</ref> | ||
== فعالیتهای اجتماعی == | == فعالیتهای اجتماعی == | ||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
== جمعیت راهنو == | == جمعیت راهنو == | ||
خانم دولتشاهی در دهه ۳۰ فعالیت خود را باتشکیل «جمعیت راهنو» در قالب خیریه آغاز کرد. و به تدریج در ۹ شهرستان شعبات خود را تأسیس نمود. جمعیت راهنو، تشکلی مستقل بود که در سال ۱۳۴۵ با سازمان زنان ادغام شد.<ref>[http://rijaldb.com/fa/9075/جمعیت+راه+نو+در+ایران "جمعیت راه نو" در ایران، بانک اطلاعات رجال]</ref> | خانم دولتشاهی در دهه ۳۰ فعالیت خود را باتشکیل «جمعیت راهنو» در قالب خیریه آغاز کرد. و به تدریج در ۹ شهرستان شعبات خود را تأسیس نمود. جمعیت راهنو، تشکلی مستقل بود که در سال ۱۳۴۵ با [[سازمان زنان]] ادغام شد.<ref>[http://rijaldb.com/fa/9075/جمعیت+راه+نو+در+ایران "جمعیت راه نو" در ایران، بانک اطلاعات رجال]</ref> | ||
یکی از چالش برانگیزترین فعالیتهای دولتشاهی، راهاندازی جمعیت راهنو بود. او با راهاندازی این جمعیت دست به یک کنش اجتماعی زد که در آن سالها چندان متداول نبود. راه و مشی او یک کنش اجتماعی ـ مدنی بود بیآنکه از دولت کمکی بخواهد. اگر چه تعامل او با زنان اجتماع، خود سازوکاری را فراهم میکرد که دولت به کمک او آید، این تعامل حتی به لایههای دیگر اجتماع سوق یافت. روحانیون بخش دیگری از جامعهٔ آن زمان بودند که در تعامل با این جمعیت قرار گرفتند. این جمعیت هدف خود را ارتقای سطح فرهنگی زنان و وارد کردن آنان به پستهای مدیریت و سمتهای سیاسی اعلام میکرد. همچنین فعالیتهایی در جهت اصلاح قوانین مدنی و حقوقی به نفع زنان داشت. و طرح جدیدی به مجلس شورای ملی در سال ۱۳۴۳ برای برابری حقوق مدنی با [[مردان]] ارائه داد. دولتشاهی از دفتر فرح دیبا تا حوزههای علمیه و دفتر آیتالله العظمی بروجردی و دیدار با سید موسی صدر در پی جلب حمایت از فعالیتهای خود بود.<ref>به نقل از کتاب خاطرات مهرانگیز دولتشاهی از مجموعه طرح تاریخ شفاهی ایران مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه هاروارد</ref> | یکی از چالش برانگیزترین فعالیتهای دولتشاهی، راهاندازی جمعیت راهنو بود. او با راهاندازی این جمعیت دست به یک کنش اجتماعی زد که در آن سالها چندان متداول نبود. راه و مشی او یک کنش اجتماعی ـ مدنی بود بیآنکه از دولت کمکی بخواهد. اگر چه تعامل او با زنان اجتماع، خود سازوکاری را فراهم میکرد که دولت به کمک او آید، این تعامل حتی به لایههای دیگر اجتماع سوق یافت. روحانیون بخش دیگری از جامعهٔ آن زمان بودند که در تعامل با این جمعیت قرار گرفتند. این جمعیت هدف خود را ارتقای سطح فرهنگی زنان و وارد کردن آنان به پستهای مدیریت و سمتهای سیاسی اعلام میکرد. همچنین فعالیتهایی در جهت اصلاح قوانین مدنی و حقوقی به نفع زنان داشت. و طرح جدیدی به مجلس شورای ملی در سال ۱۳۴۳ برای برابری حقوق مدنی با [[مردان]] ارائه داد. دولتشاهی از دفتر فرح دیبا تا حوزههای علمیه و دفتر آیتالله العظمی بروجردی و دیدار با سید موسی صدر در پی جلب حمایت از فعالیتهای خود بود.<ref>به نقل از کتاب خاطرات مهرانگیز دولتشاهی از مجموعه طرح تاریخ شفاهی ایران مرکز مطالعات خاورمیانه دانشگاه هاروارد</ref> | ||
