جز ویکی سازی و تمیزکاری |
جز ویکی سازی و تمیزکاری |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
دلبستگی پدر و جد بابر به فرهنگ ایرانی و رواج شاهنامهخوانی در دربار آنها، در کنار حضور دبیران اخلاقگرای ایران مانند «خواندمیر» و «یوسف هروی» در دربار بابر، زمینهای را فراهم کرده بود که رواداری و تسامح آموزههای صوفیانه را با اخلاقیات ایرانی در آمیزد و شناخت متفاوتی از حکمرانی را ارائه کند. بابر با دبیران و متفکران آشنا با سنت اندرزنامهنگاری ایرانی، همنشین بود و از این طریق با میراث فرهنگی و اخلاقی ایران آشنا شد.<ref>کریمی زنجانی اصل، «بابر و استعارۀ بابری: مدنیت و اخلاقیات ایرانی در برنامه و اخلاق همایونی»، 1394ش، ص61.</ref> بابر در فرهنگ ایرانی تربیت شده بود و بههمین دلیل، وقتی پادشاهان هندی را شکست داد امپراطوری بزرگ او با هنر و هنرمندان ایرانی عجین شده بود.<ref>رخشان و بوشاسب گوشه، «تأثیر فرهنگ ایرانی بر خاندان بابر»، 1397ش، ص6.</ref> | دلبستگی پدر و جد بابر به فرهنگ ایرانی و رواج شاهنامهخوانی در دربار آنها، در کنار حضور دبیران اخلاقگرای ایران مانند «خواندمیر» و «یوسف هروی» در دربار بابر، زمینهای را فراهم کرده بود که رواداری و تسامح آموزههای صوفیانه را با اخلاقیات ایرانی در آمیزد و شناخت متفاوتی از حکمرانی را ارائه کند. بابر با دبیران و متفکران آشنا با سنت اندرزنامهنگاری ایرانی، همنشین بود و از این طریق با میراث فرهنگی و اخلاقی ایران آشنا شد.<ref>کریمی زنجانی اصل، «بابر و استعارۀ بابری: مدنیت و اخلاقیات ایرانی در برنامه و اخلاق همایونی»، 1394ش، ص61.</ref> بابر در فرهنگ ایرانی تربیت شده بود و بههمین دلیل، وقتی پادشاهان هندی را شکست داد امپراطوری بزرگ او با هنر و هنرمندان ایرانی عجین شده بود.<ref>رخشان و بوشاسب گوشه، «تأثیر فرهنگ ایرانی بر خاندان بابر»، 1397ش، ص6.</ref> | ||
==زندگی سیاسی== | ==زندگی سیاسی== | ||
بابر ابتدا مانند پدر برای تصرف شهرها و مناطق حاصلخیز آسیای | بابر ابتدا مانند پدر برای تصرف شهرها و مناطق حاصلخیز [[آسیای مرکزی]]، با خویشاوندان خود جنگید. او از سال ۹۰۳ق بارها به مناطقی مانند [[سمرقند]]، اَنْدیجان، [[سرپل]]، [[کابل]]، [[هرات]] و [[قندهار]]، لشکر کشید، اما در ماندگاری سلطۀ خود بر این مناطق ناکام ماند. در جنگ شدید که [[شاه اسماعیل صفوی]] برای تصرف [[آسیای میانه]] بهراه انداخته بود، بابر در ۹۱۷ق برای بار سوم، سمرقند را بهتصرف درآورد و بهعنوان دستنشاندة شاه اسماعیل در آنجا حکومت میکرد و بهنام پادشاه صفوی سکه میزد. تظاهر او به مذهب [[شیعه]] باعث شد که عامة مردم سمرقند از وی دوری کنند. بابر و [[صفویه|صفویان]] برای حفظ سمرقند تلاش زیادی کردند اما در [[رمضان]] ۹۱۸ق با شکست از [[قوم ازبک|ازبکها]] این شهر را برای همیشه از دست دادند. بابر پس از دو سال آوارگی در ناحیة «[[قندوز|قُنْدُز]]» (در شمال افغانستان)، به کابل بازگشت و از این شهر پایگاهی برای لشکرکشیهای پسینی ساخت. او با تلاشهای مکرر، قندهار را تصرف کرد. بابر پس از فتح قندهار، به [[هند]] رفت و [[دهلی]] را تصرف کرد. وی قلمرو حکومت خود را در هندوستان، تا [[بنگال]] توسعه داد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/5459?%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D8%B8%D9%87%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF هریسن و کوپریلی، «بابر ظهیرالدین محمد»، وبسایت دانشنامۀ جهان اسلام.]</ref> | ||
==درگذشت== | ==درگذشت== | ||
بابر در [[۶ جمادیالاولی]] ۹۳۷ق در آگره درگذشت. چند سال بعد جسد وی را از آگره به [[کابل]] منتقل کردند و در باغی به [[خاکسپاری|خاک سپردند]].<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/5459?%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D8%B8%D9%87%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF هریسن و کوپریلی، «بابر ظهیرالدین محمد»، وبسایت دانشنامۀ جهان اسلام.]</ref> | بابر در [[۶ جمادیالاولی]] ۹۳۷ق در آگره درگذشت. چند سال بعد جسد وی را از آگره به [[کابل]] منتقل کردند و در باغی به [[خاکسپاری|خاک سپردند]].<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/5459?%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%B1-%D8%B8%D9%87%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF هریسن و کوپریلی، «بابر ظهیرالدین محمد»، وبسایت دانشنامۀ جهان اسلام.]</ref> | ||
