فرهنگ تغذیه در ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

در دوران آریایی‌ها به‌دلیل کمبود کشتزار، خوراک افراد معمولا گوشت حیواناتی مانند گاو، شتر، گوسفند، بره، کبک، مرغ و بز ‌بوده است. <ref>[https://www.roshdmag.ir/fa/article/25522/%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%A7%DA%A9-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 . ربیع‌زاده، «خوراک در ایران باستان»، وب‌سایت دفتر انتشارات و فناوری آموزشی.]</ref> در دوران هخامنشیان، خوراک ایرانی‌ها ترکیبی از گوشت دام و سبزیجات بوده است.<ref>  رضایی، اصل و نسب دین‌های ایران باستان، 1374ش، ص254.</ref>  در دوران اشکانیان، انواع خورش‌ها با گوشت، غلات، حبوبات و سبزیجات موجود در مناطق مختلف طبخ می‌شد. در دورۀ ساسانیان با اثرپذیری سبک غذایی ایرانیان از آموزه‌های زرتشت و قوانین ویژۀ آن در کشتار حیوانات، مصرف گوشت کاهش یافت و جای خود را به غذاهای متشکل از حبوبات و سبزیجات داد. <ref>[https://www.roshdmag.ir/fa/article/25522/%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%A7%DA%A9-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 . ربیع‌زاده، «خوراک در ایران باستان»، وب‌سایت دفتر انتشارات و فناوری آموزشی.]</ref> ذائقۀ غذایی ایرانیان و سبک آشپزی آنها در حکومت‌های سلجوقی، مغول‌ها و ایلخانیان نیز دچار تغییراتی شد. استفاده از قره‌قوروت (کشک سیاه) در غذا‌های ایرانی نمونه‌ای از این تغییرات در آشپزی ایرانی است. بررسی آثار مربوط به [[آشپزی]] در دوران صفویه نیز به‌روشنی تنوع غذای ایرانی در آن دوران را نشان می‌دهد.<ref>[https://yaldamedtour.com/fa/food/569 . حسنی، «تاریخچه غذاهای ایرانی»، وب‌سایت یلدامیدتور]</ref>