| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
=== برادران و خواهران === | === برادران و خواهران === | ||
امامخمینی پنج خواهر و برادر داشت. مولود آغاخانم، دختر بزرگ خانواده، در ۱۲۶۶ش در نجف زاده شد و با میرزارضا نجفی ازدواج کرد و در ۱۳۰۳ش درگذشت. فاطمهخانم در ۱۲۷۳ش زاده شد و با باقر، از سادات امامزاده یوجان، ازدواج کرد.<ref>مرتضوی، | امامخمینی پنج خواهر و برادر داشت. مولود آغاخانم، دختر بزرگ خانواده، در ۱۲۶۶ش در نجف زاده شد و با میرزارضا نجفی ازدواج کرد و در ۱۳۰۳ش درگذشت. فاطمهخانم در ۱۲۷۳ش زاده شد و با باقر، از سادات امامزاده یوجان، ازدواج کرد.<ref>مرتضوی، دانشنامه امام خمینی، ۱۴۰۰ش، ج۴، ص۱۰۵-۱۰۶.</ref> سیدمرتضی پسندیده، سومین فرزند، در ۱۲۷۵ش در خمین زاده شد و حاصل ازدواجهای او چند پسر و دختر بود؛ وی در ۱۳۷۵ش درگذشت.<ref>پسندیده، خاطرات آیتالله پسندیده، ۱۳۸۴ش، ص۱۲۳.</ref> سیدنورالدین هندی، چهارمین فرزند، در ۱۲۷۶ش در خمین زاده شد و پس از تحصیلات حوزوی، مدتی ریاست دادگستری خمین و سپس وکالت دادگستری در تهران را بر عهده داشت؛ وی در ۱۳۵۵ش در لندن درگذشت.<ref>مرادینیا، خاندان امامخمینی، ۱۳۹۳ش، ص۹۷.</ref> آغازادهخانم، پنجمین فرزند، در ۱۲۷۹ش زاده شد و با میرزاباقرخان مستوفی ازدواج کرد که حاصل آن چهار فرزند بود.<ref>پسندیده، خاطرات آیتالله پسندیده، ۱۳۸۴ش، ص۷۴.</ref> | ||
=== همسر و فرزندان === | === همسر و فرزندان === | ||
| خط ۴۵: | خط ۴۵: | ||
=== تحصیل علوم دینی === | === تحصیل علوم دینی === | ||
روحالله خمینی در چهارماهگی پدرش را از دست داد و تحت تربیت عمهاش قرار گرفت. او در خردسالی وارد مکتبخانه شد و نخستین آموزگارش ملاابوالقاسم بود. پس از ادبیات عرب، دروس ابتدایی و مقدمات را نزد داییاش میرزا محمدمهدی و منطق را نزد میرزا رضا نجفی، شوهر خواهرش، فرا گرفت.<ref>پسندیده، خاطرات آیتالله پسندیده، ۱۳۸۴ش، ص۲۱۶-۲۱۷.</ref> در ۱۹سالگی (۱۳۳۹ق) برای ادامۀ تحصیل به حوزه اراک رفت و در مدرسه سپهدار حجره گرفت و منطق را نزد شیخ محمد گلپایگانی، اصول را نزد شیخ محمدعلی بروجردی و فقه را نزد شیخ عباس اراکی آموخت.<ref>مرادینیا، | روحالله خمینی در چهارماهگی پدرش را از دست داد و تحت تربیت عمهاش قرار گرفت. او در خردسالی وارد مکتبخانه شد و نخستین آموزگارش ملاابوالقاسم بود. پس از ادبیات عرب، دروس ابتدایی و مقدمات را نزد داییاش میرزا محمدمهدی و منطق را نزد میرزا رضا نجفی، شوهر خواهرش، فرا گرفت.<ref>پسندیده، خاطرات آیتالله پسندیده، ۱۳۸۴ش، ص۲۱۶-۲۱۷.</ref> در ۱۹سالگی (۱۳۳۹ق) برای ادامۀ تحصیل به حوزه اراک رفت و در مدرسه سپهدار حجره گرفت و منطق را نزد شیخ محمد گلپایگانی، اصول را نزد شیخ محمدعلی بروجردی و فقه را نزد شیخ عباس اراکی آموخت.<ref>مرادینیا، منزل به منزل با خمینی، ۱۳۸۵ش، ص۳۳.</ref> | ||
با انتقال حوزه اراک به قم در ۱۳۴۰ق، او نیز به قم رفت<ref>روحانی، نهضت امام خمینی، ۱۳۸۳ش، ج۱، ص۳۹-۴۰.</ref> و مطول را نزد میرزا محمدعلی ادیب تهرانی، مکاسب را نزد سید محمدتقی خوانساری و کفایه را نزد سیدعلی یثربی کاشانی خواند. پس از دوره سطح، در درس خارج یثربی و سپس در درس خارج فقه آیتالله حائری شرکت کرد.<ref>پسندیده، خاطرات آیتالله پسندیده، ۱۳۸۴ش، ص۲۱۶-۲۱۷.</ref> در همین دوره با شیخ محمدرضا نجفی مسجدشاهی آشنا شد و عروض و قافیه را نزد او آموخت.<ref>بهجت، استادان امام، ۱۳۸۵ش، ص۱۰۷.</ref> گرایش او به فلسفه سبب حضور در درس میرزا علیاکبر حکمی یزدی شد و سپس چهار سال نزد سیدابوالحسن رفیعی قزوینی منظومه سبزواری را فرا گرفت.<ref>مرادینیا، | با انتقال حوزه اراک به قم در ۱۳۴۰ق، او نیز به قم رفت<ref>روحانی، نهضت امام خمینی، ۱۳۸۳ش، ج۱، ص۳۹-۴۰.</ref> و مطول را نزد میرزا محمدعلی ادیب تهرانی، مکاسب را نزد سید محمدتقی خوانساری و کفایه را نزد سیدعلی یثربی کاشانی خواند. پس از دوره سطح، در درس خارج یثربی و سپس در درس خارج فقه آیتالله حائری شرکت کرد.<ref>پسندیده، خاطرات آیتالله پسندیده، ۱۳۸۴ش، ص۲۱۶-۲۱۷.</ref> در همین دوره با شیخ محمدرضا نجفی مسجدشاهی آشنا شد و عروض و قافیه را نزد او آموخت.<ref>بهجت، استادان امام، ۱۳۸۵ش، ص۱۰۷.</ref> گرایش او به فلسفه سبب حضور در درس میرزا علیاکبر حکمی یزدی شد و سپس چهار سال نزد سیدابوالحسن رفیعی قزوینی منظومه سبزواری را فرا گرفت.<ref>مرادینیا، منزل به منزل با خمینی، ۱۳۸۵ش، ص۳۷-۳۸..</ref> آشنایی او با آیتالله شاهآبادی در ۱۳۰۷ق سبب شد شش سال در درسهای عرفانی خصوصی او حاضر شود و بخشهایی از مفاتیح الغیب قونوی، منازل السائرین و شرح مصباح الانس را نزد او بخواند.<ref>مرادینیا، محمدجواد، منزل به منزل با خمینی، ۱۳۸۵ش، ص۴۲-۴۳.</ref><ref>انصاری، حدیث بیداری، زندگینامۀ امام خمینی از تولد تا رحلت، ۱۳۸۹ش، ص۷.</ref> گرایش به عرفان او را از فقه و اصول دور نکرد و در ۱۳۵۳ق به درجه اجتهاد رسید. پس از درگذشت شیخ عبدالکریم حائری، جز مدت کوتاهی نزد آیتالله بروجردی، به درس کس دیگری نرفت. در همین دوره با برخی افاضل حوزه قم جلسات مباحثه تشکیل میداد و از همین زمان حضور اجتماعی او، بهویژه در مبارزات سیاسی و فرهنگی، آغاز شد.<ref>بهجت، استادان امام، ۱۳۸۵ش، ص۲۲.</ref> | ||
=== تدریس علوم دینی === | === تدریس علوم دینی === | ||
امامخمینی در طول سالهای فعالیت علمی خود به تدریس دروس حوزوی در مقاطع مختلف پرداخت. تدریس او شامل مقدمات، سطوح عالی، خارج فقه و اصول، فلسفه، عرفان و اخلاق بود و کتابهایی چون جامع المقدمات، سیوطی، شرح لمعه، رسائل، مکاسب و کفایة الاصول را درس گفت. او پس از آموختن فلسفه صدرایی، تدریس علوم عقلی را در قم آغاز کرد و حدود دو دهه شرح منظومه و اسفار تدریس کرد. همزمان با فلسفه، برای گروهی خاص عرفان عملی و نظری نیز درس میگفت. تدریس سطوح عالی اصول و فقه از عمده کارهای علمی او بود و از حدود سال ۱۳۱۲ تا ۱۳۴۳ بهصورت مداوم ادامه یافت. پس از تبعید به نجف نیز درس خارج فقه او آغاز شد و در مدت اقامت در عراق ادامه یافت.<ref>مرتضوی، | امامخمینی در طول سالهای فعالیت علمی خود به تدریس دروس حوزوی در مقاطع مختلف پرداخت. تدریس او شامل مقدمات، سطوح عالی، خارج فقه و اصول، فلسفه، عرفان و اخلاق بود و کتابهایی چون جامع المقدمات، سیوطی، شرح لمعه، رسائل، مکاسب و کفایة الاصول را درس گفت. او پس از آموختن فلسفه صدرایی، تدریس علوم عقلی را در قم آغاز کرد و حدود دو دهه شرح منظومه و اسفار تدریس کرد. همزمان با فلسفه، برای گروهی خاص عرفان عملی و نظری نیز درس میگفت. تدریس سطوح عالی اصول و فقه از عمده کارهای علمی او بود و از حدود سال ۱۳۱۲ تا ۱۳۴۳ بهصورت مداوم ادامه یافت. پس از تبعید به نجف نیز درس خارج فقه او آغاز شد و در مدت اقامت در عراق ادامه یافت.<ref>مرتضوی، دانشنامه امام خمینی، ۱۴۰۰ش، ج۳، ص۲۹۵-۲۹۷.</ref> گزارشها شمار شاگردان او را در درس خارج فقه قم بین چهارصد تا پانصد نفر<ref>هاشمی رفسنجانی، امامخمینی به روایت هاشمی رفسنجانی، ۱۳۸۵ش، ص۲۵۵.</ref> و در اواخر تا حدود هزار و دویست نفر<ref>بنیفضل، خاطرات، ۱۳۷۹ش، ج۲، ص ۴۳.</ref> و در نجف حدود سیصد تا سیصد و پنجاه نفر ذکر کردهاند و گفته شده بیش از پانصد مجتهد از حوزه درس او برخاستهاند.<ref>محتشمیپور، خاطرات سیاسی، ۱۳۷۶ش، ج۱، ۵۰۳–۵۰۵.</ref> نخستین شاگردان درس خارج اصول او افرادی چون مرتضی مطهری و حسینعلی منتظری بودند که بهتدریج افرادی چون جعفر سبحانی، ابراهیم امینی و ابوالقاسم خزعلی به آنان پیوستند. شیوه او در تربیت شاگردان بر احترام به شخصیت آنان، پرورش روحیه تحقیق، تشویق به نقد مطالب استاد و توجه به نظم و اخلاق استوار بود و بسیاری از شاگردانش بعدها در حوزههای علمیه، مرجعیت، فعالیتهای اجتماعی و نهادهای پس از انقلاب نقشهایی بر عهده گرفتند.<ref>مرتضوی، دانشنامه امام خمینی، ۱۴۰۰ش، ج۶، ص۳۱۵.</ref> | ||
=== مرجعیت === | === مرجعیت === | ||
پس از درگذشت سیدحسین بروجردی در فروردین ۱۳۴۰ش مسئله آینده مرجعیت شیعیان مطرح شد و رژیم پهلوی درصدد انتقال مرجعیت به نجف یا تجزیه آن بود. امام خمینی با وجود مخالفت شخصی، بهتدریج مرجعیت او در میان حوزویان، نخبگان سیاسی و مردم مطرح شد و سرانجام با توجه به شرایط اجتماعی و اصرار حوزویان و مردم، مسئولیت مرجعیت را پذیرفت.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/54169/%D9%85%D8%B1%D8%AC%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C فراتی، «مرجعیت امام خمینی»، پرتال جامعه علوم انسان.]</ref> در اعلامیهای که در اواسط تیرماه ۱۳۴۲ش و در زمان مذاکرات دولت با مراجع و علما منتشر شد، مرجعیت امام خمینی بهصراحت مورد تأیید قرار گرفت؛ سید محمدهادی میلانی او را از مفاخر عالم اسلام و یکی از مراجع تقلید خواند و شهابالدین مرعشی نجفی نیز او را یکی از مراجع عالم تشیع و از مفاخر عالم تشیع دانست.<ref>صالحی، امام و مرجعیت،۱۳۷۲ش، ۲۲ و ۲۵.</ref> در ادامه، آیات عظام شریعتمداری، میلانی، نجفی مرعشی و آملی در اعلامیهای مقام علمی و مرجعیت او را تأیید کردند.<ref>[https://irdc.ir/fa/news/3223/%D8%B3%D9%86%D8%AF-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AC%D8%B9-%D9%88-%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B1%D8%AC%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-1342 «سند حمایت مراجع و علما از مرجعیت امام خمینی در سال 1342»، مرکز اسناد انقلاب اسلامی.]</ref> با آغاز نهضت اسلامی، محبوبیت او در میان حوزویان و توده مردم افزونتر شد و مرجعیت او نیز گسترش بیشتری یافت. گروهی از مدرسان حوزه علمیه قم، از جمله منتظری، ربانی شیرازی، فاضل لنکرانی، امینی، خزعلی و جنتی، نیز در اعلامیههایی مرجعیت و اعلمیت او را تأیید کردند و این روند در شهرهای مختلف ایران و برخی کشورهای شیعهنشین ادامه یافت.<ref>نوری، آیینهداران حقیقت، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۴۱۷.</ref>رساله عملیه او نیز با وجود مخالفت شخصیاش، با اصرار شاگردان منتشر شد.<ref>روحانی، حاجآقامجتبی تهرانی شاگرد دلباخته امام، ۱۳۹۱ش، ص۳۰. | پس از درگذشت سیدحسین بروجردی در فروردین ۱۳۴۰ش مسئله آینده مرجعیت شیعیان مطرح شد و رژیم پهلوی درصدد انتقال مرجعیت به نجف یا تجزیه آن بود. امام خمینی با وجود مخالفت شخصی، بهتدریج مرجعیت او در میان حوزویان، نخبگان سیاسی و مردم مطرح شد و سرانجام با توجه به شرایط اجتماعی و اصرار حوزویان و مردم، مسئولیت مرجعیت را پذیرفت.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/54169/%D9%85%D8%B1%D8%AC%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C فراتی، «مرجعیت امام خمینی»، پرتال جامعه علوم انسان.]</ref> در اعلامیهای که در اواسط تیرماه ۱۳۴۲ش و در زمان مذاکرات دولت با مراجع و علما منتشر شد، مرجعیت امام خمینی بهصراحت مورد تأیید قرار گرفت؛ سید محمدهادی میلانی او را از مفاخر عالم اسلام و یکی از مراجع تقلید خواند و شهابالدین مرعشی نجفی نیز او را یکی از مراجع عالم تشیع و از مفاخر عالم تشیع دانست.<ref>صالحی، امام و مرجعیت،۱۳۷۲ش، ۲۲ و ۲۵.</ref> در ادامه، آیات عظام شریعتمداری، میلانی، نجفی مرعشی و آملی در اعلامیهای مقام علمی و مرجعیت او را تأیید کردند.<ref>[https://irdc.ir/fa/news/3223/%D8%B3%D9%86%D8%AF-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AC%D8%B9-%D9%88-%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B1%D8%AC%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-1342 «سند حمایت مراجع و علما از مرجعیت امام خمینی در سال 1342»، مرکز اسناد انقلاب اسلامی.]</ref> با آغاز نهضت اسلامی، محبوبیت او در میان حوزویان و توده مردم افزونتر شد و مرجعیت او نیز گسترش بیشتری یافت. گروهی از مدرسان حوزه علمیه قم، از جمله منتظری، ربانی شیرازی، فاضل لنکرانی، امینی، خزعلی و جنتی، نیز در اعلامیههایی مرجعیت و اعلمیت او را تأیید کردند و این روند در شهرهای مختلف ایران و برخی کشورهای شیعهنشین ادامه یافت.<ref>نوری، آیینهداران حقیقت، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۴۱۷.</ref>رساله عملیه او نیز با وجود مخالفت شخصیاش، با اصرار شاگردان منتشر شد.<ref>روحانی، حاجآقامجتبی تهرانی شاگرد دلباخته امام، ۱۳۹۱ش، ص۳۰. | ||
</ref> پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مرجعیت امام خمینی در قانون اساسی نیز بازتاب یافت و در کنار رهبری سیاسی، نقش او در اداره جامعه اسلامی تثبیت شد.<ref>مرتضوی، | </ref> پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مرجعیت امام خمینی در قانون اساسی نیز بازتاب یافت و در کنار رهبری سیاسی، نقش او در اداره جامعه اسلامی تثبیت شد.<ref>مرتضوی، دانشنامه امام خمینی، ۱۴۰۰ش، ج۹، ص۲۲۵.</ref> | ||
=== آثار === | === آثار === | ||
| خط ۲۶۷: | خط ۲۶۷: | ||
== سبک زندگی == | == سبک زندگی == | ||
'''ورزش و سلامت جسمانی:''' سید روحالله خمینی به بسیاری از رشتههای ورزشی علاقهمند بود و از جمله ورزشهایی که خود در آنها فعالیت داشت، میتوان به کوهنوردی، فوتبال در دورهٔ نوجوانی و شنا و برخی ورزشهای باستانی و کشتی در دورهٔ جوانی اشاره کرد. با افزایش سن، کوهنوردی و پیادهروی به فعالیتهای اصلی او تبدیل شد. او هیچگاه به بهانهٔ برنامهای دیگر از ورزش نمیگذشت و در توصیههای خود به فرزندان و نوهها بر ضرورت تفکیک زمان درس و تفریح تأکید میکرد و هر یک را در جای خود لازم میدانست.<ref>ستوده، پابهپای آفتاب، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۳۳۰.</ref> او در این زمینه به تجربهٔ شخصی خود نیز اشاره میکرد.<ref>رجایی، | '''ورزش و سلامت جسمانی:''' سید روحالله خمینی به بسیاری از رشتههای ورزشی علاقهمند بود و از جمله ورزشهایی که خود در آنها فعالیت داشت، میتوان به کوهنوردی، فوتبال در دورهٔ نوجوانی و شنا و برخی ورزشهای باستانی و کشتی در دورهٔ جوانی اشاره کرد. با افزایش سن، کوهنوردی و پیادهروی به فعالیتهای اصلی او تبدیل شد. او هیچگاه به بهانهٔ برنامهای دیگر از ورزش نمیگذشت و در توصیههای خود به فرزندان و نوهها بر ضرورت تفکیک زمان درس و تفریح تأکید میکرد و هر یک را در جای خود لازم میدانست.<ref>ستوده، پابهپای آفتاب، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۳۳۰.</ref> او در این زمینه به تجربهٔ شخصی خود نیز اشاره میکرد.<ref>رجایی، برداشتهایی از سیره امامخمینی، ۱۳۹۲ش، ج۲، ص۳۱. | ||
</ref> خمینی برخی تابستانها به درکه تهران میرفت و تا پنجاهسالگی، عصرها با لباس روحانیت به کوه میرفت.<ref>سبحانینیا و علیعسکری، مهر و قهر، ۱۳۷۹ش، ص۱۷۷. | |||
</ref> او طی برنامهای منظم، روزانه یک ساعتونیم پیادهروی میکرد و افزون بر آن، حرکاتی که پزشکان برای او تجویز کرده بودند را هنگام انجام کارهای دیگر نیز انجام میداد.<ref>ستوده، پابهپای آفتاب، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۱۰۹.</ref><ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/337696/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4-%D9%87%D8%A7-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%82%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%86%D8%AF «امام خمینی به کدام ورزش ها علاقه داشتند؟»، وبسایت تابناک.]</ref> | |||
'''نظم و برنامهریزی:''' برنامه روزانه خمینی شامل زمانهای مشخصی برای عبادت، مطالعه، تدریس، استراحت، رفتوآمد و فعالیت جسمانی بود. این نظم در برنامه خواب و خوراک و امور آموزشی او نیز رعایت میشد. او بر تفکیک زمان کار و تفریح تأکید داشت و این موضوع را در توصیههای خود به فرزندان و نوههایش مطرح میکرد.<ref>رجایی، برداشتهایی از سیره امامخمینی، ۱۳۹۲ش، ج۲، ص۴-۹.</ref> | |||
'''برنامه عبادی:''' عبادت بخش ثابتی از برنامه روزانه خمینی بود. نمازهای روزانه، نماز شب، تلاوت قرآن، دعا و زیارت از جمله فعالیتهای عبادی او به شمار میرفت. او معمولاً نماز را در اول وقت میخواند و در دورههای مختلف زندگی، از جمله دوران تبعید و بیماری، به انجام عبادات اهتمام داشت.<ref>ستوده، پابهپای آفتاب، ج۲، ص۲۹۶-۲۹۷.</ref> در ماه رمضان نیز برنامه روزانه خود را با روزهداری، نماز و دعا تنظیم میکرد.<ref>رجایی، برداشتهایی از سیره امامخمینی، ۱۳۹۲ش، ج۳، ص۵۵.</ref> | |||
</ref> خمینی | '''زندگی خانوادگی:''' خمینی در زندگی خانوادگی با همسر، فرزندان و دیگر اعضای خانواده ارتباط صمیمانه داشت و هنگام دوری در نامههای خود با آنان درباره وضعیت خانواده و مسائل روزمره مکاتبه میکرد. او در تربیت فرزندان بر نقش رفتار والدین، احترام به مادر و رعایت روابط خانوادگی تأکید داشت. همچنین بخشی از وقت خود را به معاشرت و بازی با نوههایش اختصاص میداد.<ref>مرتضوی، دانشنامه امام خمینی، ۱۴۰۰ش، ج۱، ص۵۴۳-۵۴۴.</ref> | ||
'''سادهزیستی و آراستگی ظاهر:''' زندگی شخصی خمینیبا پرهیز از تجملات و استفاده از امکانات ساده همراه بود. در محل سکونت او، بهویژه در نجف، پاریس و جماران، از وسایل و امکانات محدود استفاده میشد. در کنار سادگی زندگی، به نظافت و آراستگی ظاهر، تمیزی لباس، استحمام و استفاده از عطر نیز توجه داشت.<ref>مرتضوی، دانشنامه امام خمینی، ۱۴۰۰ش، ج۱، ص۵۴۰-۵۴۱.</ref> | |||
'''روابط اجتماعی:''' روابط خمینی با اطرافیان، شاگردان، همکاران و کارکنان خانه و دفتر او بخشی از زندگی روزمرهاش را تشکیل میداد. در گزارشهای مربوط به معاشرتهای او، به دیدار با همراهان، پیگیری وضعیت افراد بیمار یا گرفتار و ارتباط با شاگردان اشاره شده است. در برخورد با مخالفان نیز، بنا بر توصیفهای موجود، از گفتوگو و مدارا در کنار مواضع قاطعانه در مسائل سیاسی استفاده میکرد.<ref>مرتضوی، دانشنامه امام خمینی، ۱۴۰۰ش، ج۱، ص۵۴۹-۵۵۰.</ref> | |||
== دیدگاهها دربارهٔ امام خمینی == | |||
= دیدگاهها دربارهٔ سید روحالله خمینی = | |||
شخصیتهای سیاسی، اندیشمندان و روحانیان ایرانی و خارجی، دیدگاههای گوناگونی دربارهٔ سید روحالله خمینی و نقش او در تحولات سیاسی و دینی ایران بیان کردهاند. این دیدگاهها موضوعاتی مانند رهبری انقلاب، اندیشهٔ سیاسی، ویژگیهای شخصیتی و تأثیر انقلاب ایران بر جهان را دربر میگیرد. در میان اندیشمندان خارجی، میشل فوکو از جمله کسانی بود که انقلاب ایران را بررسی کرد. او در نوشتههای خود به نقش مذهب، رهبری خمینی و شکلگیری جنبش انقلابی در ایران پرداخت. یرواند آبراهامیان نیز خمینی را علاوه بر جایگاه مذهبی، دارای نوآوری سیاسی دانسته و به نقش مخالفت با حکومت پهلوی، زندگی ساده و بسیج نیروهای مردمی در شکلگیری پایگاه اجتماعی او اشاره کرده است.<ref>حبیبی، «امام خمینی رحمه الله علیه از منظر اندیشمندان اسلامی و غربی»، 1395ش، ص۳۲-۳۵.</ref> | |||
در میان سیاستمداران خارجی، میخائیل گورباچف، جیمی کارتر و هنری کیسینجر دربارهٔ اندیشهها، جایگاه سیاسی خمینی و تأثیر تصمیمهای او بر روابط ایران با کشورهای غربی اظهارنظر کردهاند. احمد بنبلا، حافظ اسد و بینظیر بوتو نیز به نقش خمینی در انقلاب ایران و تأثیر آن بر جهان اسلام پرداختهاند. محمد حسنین هیکل، روزنامهنگار و نویسندهٔ مصری، نیز دربارهٔ شخصیت و رویکرد سیاسی او مطالبی بیان کرده است. | |||
در میان شخصیتهای مذهبی و فکری ایران، مرتضی مطهری از جمله چهرههایی بود که دربارهٔ اندیشههای اسلامی و جایگاه خمینی در نهضت انقلاب اظهارنظر کرد. محمدعلی اراکی، سیدمحمدرضا گلپایگانی و سیدشهابالدین مرعشی نجفی نیز به ابعاد دینی و سیاسی فعالیتهای او پرداختند. محمدتقی مصباح یزدی، عبدالله جوادی آملی و محمدتقی جعفری نیز دیدگاههایی دربارهٔ ابعاد علمی، اخلاقی و مدیریتی شخصیت خمینی مطرح کردند. | |||
سیدعلی خامنهای در ارزیابی خود از خمینی بر ماندگاری شخصیت و اندیشههای او تأکید کرده و جایگاه وی را فراتر از یک شخصیت صرفاً تاریخی دانسته است. | |||
شخصیتهای سیاسی، مذهبی و پژوهشگران ایرانی و خارجی، دیدگاههای متفاوتی دربارهٔ نقش و جایگاه سید روحالله خمینی در تحولات سیاسی و دینی ایران و جهان بیان کردهاند: | |||
میخائیل گورباچف اندیشههای خمینی را فراتر از زمان و مکان توصیف کرد. نلسون ماندلا به نقش او در پیروزی انقلاب اسلامی اشاره داشت و جیمی کارتر گفت که خمینی در ایران بهعنوان قهرمانی بزرگ شناخته میشود. هنری کیسینجر نیز تصمیمهای او را عاملی برای دشوار شدن پیشبینی سیاستهای ایران دانسته است.<ref>[https://www.mashreghnews.ir/news/582862/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86 «امام خمینی(ره) از دید چهرههای سرشناس جهان»، وبسایت مشرق.]</ref> | |||
در میان شخصیتهای کشورهای اسلامی، احمد بنبلا انقلاب ایران را در احیای اسلام در جهان عرب مؤثر دانست. بینظیر بوتو به جایگاه خمینی در میان رهبران سیاسی اشاره کرد و حافظ اسد نقش او را در انقلاب ایران و دفاع از ارزشهای اسلامی برجسته دانست. محمد حسنین هیکل نیز خمینی را شخصیتی متعلق به دورانی دیگر توصیف کرد. پژوهشگر تاریخ، یرواند آبراهامیان، خمینی را در کنار جایگاه روحانیاش، نوآوری سیاسی دانسته و محبوبیت او را با زندگی ساده، مخالفت با حکومت پهلوی و بسیج نیروهای مردمی مرتبط کرده است.<ref>[https://www.hawzahnews.com/news/280731/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86 «امام خمینی(ره) از نگاه شخصیتهای ایران و جهان»، خبرگزاری رسمی حوزه.]</ref><ref>[https://www.mashreghnews.ir/news/582862/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86 «امام خمینی(ره) از دید چهرههای سرشناس جهان»، وبسایت مشرق.]</ref> | |||
برخی علمای شیعه و روحانیان ایرانی نیز دربارهٔ جایگاه دینی و علمی خمینی اظهارنظر کردهاند. محمدعلی اراکی و سیدمحمدرضا گلپایگانی به نقش او در تحولات اسلامی و سیاسی اشاره کردند. سیدشهابالدین مرعشی نجفی بر مبارزهٔ او با ظلم تأکید داشت و محمدتقی مصباح یزدی و عبدالله جوادی آملی به جایگاه علمی و ویژگیهای شخصیتی او پرداختند. محمدتقی جعفری نیز از تدبیر، شهامت و ابتکار او در رهبری یاد کرده است.<ref>[https://www.hawzahnews.com/news/280731/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86 «امام خمینی(ره) از نگاه شخصیتهای ایران و جهان»، خبرگزاری رسمی حوزه.]</ref> سیدعلی خامنهای جایگاه خمینی را با تأکید بر تداوم و ماندگاری اندیشه و میراث او توصیف کرده و وی را حقیقتی همواره زنده دانسته است.<ref>[http://www.imam-khomeini.ir/fa/n157061/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87_%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85_%D9%85%D8%B9%D8%B8%D9%85_%D8%B1%D9%87%D8%A8%D8%B1%DB%8C «امام خمینی از دیدگاه مقام معظم رهبری»، پرتال امام خمینی.]</ref> | |||
در برخی گزارشهای رسانهای، از جمله روایت خبرنگار آمریکایی روبین وودزورث، حضور امام خمینی در جماران با اقتدار و آرامش توصیف شده است. نشریاتی مانند ایندیپندنت و هرالد تریبون نیز به نقش او در تحولات سیاسی ایران و تأکیدش بر ایجاد نظامی مبتنی بر اسلام پرداختهاند.<ref>[https://www.hawzahnews.com/news/280731/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86 «امام خمینی(ره) از نگاه شخصیتهای ایران و جهان»، خبرگزاری رسمی حوزه.]</ref> | |||
==درگذشت امام خمینی== | ==درگذشت امام خمینی== | ||
| خط ۳۵۳: | خط ۳۶۹: | ||
* اشراقی، عاطفه، مصاحبه چاپشده در پابهپای آفتاب، تدوین امیررضا ستوده، تهران، پنجره، چاپ دوم، ۱۳۸۰ش. | * اشراقی، عاطفه، مصاحبه چاپشده در پابهپای آفتاب، تدوین امیررضا ستوده، تهران، پنجره، چاپ دوم، ۱۳۸۰ش. | ||
*«امام خمینی از دیدگاه مقام معظم رهبری»، پرتال امام خمینی، تاریخ بازدید: ۲۱ مهر ۱۴۰۵ش. | |||
*«امام خمینی(ره) از نگاه شخصیتهای ایران و جهان»، خبرگزاری رسمی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۱۳ خرداد ۱۳۹۱ش. | |||
*«امام خمینی(ره) از دید چهرههای سرشناس جهان»، وبسایت مشرق، تاریخ درج مطلب: ۱۲ خرداد ۱۳۹۵ش. | |||
*«امام خمینی به کدام ورزش ها علاقه داشتند؟»، وبسایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۲۰ مرداد ۱۳۹۲ش. | *«امام خمینی به کدام ورزش ها علاقه داشتند؟»، وبسایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۲۰ مرداد ۱۳۹۲ش. | ||
*امام خمینی، سید روحالله، دیوان امام، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۲ش. | *امام خمینی، سید روحالله، دیوان امام، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۲ش. | ||
| خط ۳۶۳: | خط ۳۸۲: | ||
*پسندیده، سیدمرتضی، خاطرات آیتالله پسندیده، گفتهها و نوشتهها، تهران، مؤسسه تنظیم آثار امام خمینی، چاپ اول، ۱۳۸۴ش. | *پسندیده، سیدمرتضی، خاطرات آیتالله پسندیده، گفتهها و نوشتهها، تهران، مؤسسه تنظیم آثار امام خمینی، چاپ اول، ۱۳۸۴ش. | ||
*ثقفی، خدیجه، بانوی انقلاب خدیجهای دیگر، به کوشش علی ثقفی، بانوی انقلاب خدیجهای دیگر، ص تهران، مؤسسه تنظیم، چاپ اول، ۱۳۹۳ش. | *ثقفی، خدیجه، بانوی انقلاب خدیجهای دیگر، به کوشش علی ثقفی، بانوی انقلاب خدیجهای دیگر، ص تهران، مؤسسه تنظیم، چاپ اول، ۱۳۹۳ش. | ||
*حبیبی، «امام خمینی رحمه الله علیه از منظر اندیشمندان اسلامی و غربی»، مجله پاسدار اسلام، شماره ۴۱۱، 1395ش. | |||
*خامنهای، سیدعلی، «پیام به ملت ایران در آغاز مسئولیت رهبری»، در وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای، ۱۸ خرداد ۱۳۶۸ش. | *خامنهای، سیدعلی، «پیام به ملت ایران در آغاز مسئولیت رهبری»، در وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای، ۱۸ خرداد ۱۳۶۸ش. | ||
*خامنهای، سیدعلی، «پیام به مناسبت اولین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای، ۱۰ خرداد ۱۳۶۹ش. | *خامنهای، سیدعلی، «پیام به مناسبت اولین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی»، وبسایت دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله خامنهای، ۱۰ خرداد ۱۳۶۹ش. | ||