بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
| آثار مرتبط = | | آثار مرتبط = | ||
}} | }} | ||
'''{{درشت|امام خمینی}}'''، فقیه، سیاست‌مدار و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران. | '''{{درشت|امام خمینی}}'''، فقیه، سیاست‌مدار و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران.<ref group="دیدگاه">با سلام. | ||
در یک مورد به ویکی شیعه استناد شده است، منبع دیگری جایگزین شود. | |||
این مقاله چون موضوعش امام خمینی است، طبیعتا دانشنامه امام خمینی برای آن منبع بی‌طرف به‌حساب نمیاد. بنابراین باید سعی کرد مطالبی که از این منبع نقل شده به حداقل برسد.</ref> | |||
سید روح‌الله خمینی، از مراجع تقلید شیعه، فقیه، فیلسوف، عارف، سیاست‌مدار و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران، فرزند سیدمصطفی، در خانواده‌ای روحانی در خمین به دنیا آمد و پس از گذراندن مقدمات در حوزهٔ علمیهٔ اراک و قم، در فقه، اصول، فلسفه و عرفان به درجهٔ اجتهاد رسید. او در کنار تدریس دروس حوزوی و نگارش آثار متعدد فقهی، فلسفی، عرفانی و سیاسی، به مرجعیت شیعه نیز دست یافت. با آغاز مخالفت‌های علنی با حکومت پهلوی، از مخالفت با لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی و انقلاب سفید تا اعتراض به کاپیتولاسیون، به تبعید در ترکیه و سپس نجف محکوم شد و در دوران تبعید، نظریهٔ ولایت فقیه را تدوین و ترویج کرد. با گسترش اعتراض‌های مردمی در سال‌های پایانی دههٔ ۱۳۵۰ش، از پاریس رهبری نهضت را بر عهده گرفت و پس از بازگشت به ایران و پیروزی انقلاب اسلامی، در تدوین قانون اساسی و تأسیس نهادهای نظام جدید نقش محوری ایفا کرد. دوران رهبری او با ادارهٔ کشور در شرایط جنگ ایران و عراق، اصلاح قانون اساسی و شکل‌گیری ساختار سیاسی جمهوری اسلامی همراه بود. اندیشهٔ او بر پیوند دین و سیاست، ولایت فقیه، عدالت اجتماعی، استقلال سیاسی و فرهنگی و حمایت از مستضعفان استوار بود و در حوزه‌های فلسفه، عرفان، فقه، تفسیر و سیاست آثاری گسترده برجای گذاشت. او در خرداد ۱۳۶۸ش درگذشت و مراسم تشییع او به یکی از پرجمعیت‌ترین مراسم تاریخ ایران تبدیل شد. | سید روح‌الله خمینی، از مراجع تقلید شیعه، فقیه، فیلسوف، عارف، سیاست‌مدار و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران، فرزند سیدمصطفی، در خانواده‌ای روحانی در خمین به دنیا آمد و پس از گذراندن مقدمات در حوزهٔ علمیهٔ اراک و قم، در فقه، اصول، فلسفه و عرفان به درجهٔ اجتهاد رسید. او در کنار تدریس دروس حوزوی و نگارش آثار متعدد فقهی، فلسفی، عرفانی و سیاسی، به مرجعیت شیعه نیز دست یافت. با آغاز مخالفت‌های علنی با حکومت پهلوی، از مخالفت با لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی و انقلاب سفید تا اعتراض به کاپیتولاسیون، به تبعید در ترکیه و سپس نجف محکوم شد و در دوران تبعید، نظریهٔ ولایت فقیه را تدوین و ترویج کرد. با گسترش اعتراض‌های مردمی در سال‌های پایانی دههٔ ۱۳۵۰ش، از پاریس رهبری نهضت را بر عهده گرفت و پس از بازگشت به ایران و پیروزی انقلاب اسلامی، در تدوین قانون اساسی و تأسیس نهادهای نظام جدید نقش محوری ایفا کرد. دوران رهبری او با ادارهٔ کشور در شرایط جنگ ایران و عراق، اصلاح قانون اساسی و شکل‌گیری ساختار سیاسی جمهوری اسلامی همراه بود. اندیشهٔ او بر پیوند دین و سیاست، ولایت فقیه، عدالت اجتماعی، استقلال سیاسی و فرهنگی و حمایت از مستضعفان استوار بود و در حوزه‌های فلسفه، عرفان، فقه، تفسیر و سیاست آثاری گسترده برجای گذاشت. او در خرداد ۱۳۶۸ش درگذشت و مراسم تشییع او به یکی از پرجمعیت‌ترین مراسم تاریخ ایران تبدیل شد. | ||
