بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
=== نقد دوگانگی جنسیتی === | === نقد دوگانگی جنسیتی === | ||
کریستوا با نقد روانکاوی فروید و نشانهشناسی سوسور، تصویری پیچیدهتر از سرکوب و هویت ارائه میدهد. به باور او، تفاوت بین زن و مرد نه تنها زیستی-روانی، بلکه در نحوۀ شکلگیری سوژه در قلمرو نمادین ریشه دارد. کریستوا دوگانگی جنس-جنسیت را | کریستوا با نقد روانکاوی فروید و نشانهشناسی سوسور، تصویری پیچیدهتر از سرکوب و هویت ارائه میدهد. به باور او، تفاوت بین زن و مرد نه تنها زیستی-روانی، بلکه در نحوۀ شکلگیری سوژه در قلمرو نمادین ریشه دارد. کریستوا دوگانگی جنس-جنسیت را قبول ندارد و استدلال میکند که کارکردهای نشانهای بخشی جداییناپذیر از دلالت هستند؛ بنابراین نمیتوان مرز دقیقی بین تن و فرهنگ یا جنس و جنسیت کشید. او دوپارگی زن/مرد را یک ساختار متافیزیکی میداند و معتقد است «زن» بهمعنای فلسفی وجود ندارد، بلکه تنها بهعنوان یک موقعیت سیاسی میتواند مطرح شود. از دید او، استفاده از شعار «ما زنیم» تنها برای اهداف سیاسی و تبلیغاتی معنا دارد، چرا که هویت زنانۀ ذاتباورانه قابل تعریف نیست.<ref>مکآفی، ژولیا کریستوا، 2004م، ص120-122.</ref> | ||
=== محوریت بدن، رابطه مادر-کودک و شکلگیری هویت === | === محوریت بدن، رابطه مادر-کودک و شکلگیری هویت === | ||
