پیش‌نویس:بت بعل

بت بعل،

در جزیره شیطانی جفری اپیستین کودکان را برای بت بعل قربانی می‌کردند. مجسمه این بت در راهپیمایی 22 بهمن سال 1404ش، به نشانه انزجار از جنایات مذکور به آتش کشیده شد.

قربانی کردن کودکان برای بت بعل

بت بعل نمادی از گوساله سامری است که در معابد یهود، با قرار دادن ظروفی از طلا و نقره در کنار مجسمه یا تمثال او، دود کردن بخور، نذر کردن میوه‌های نوبر، قربانی کردن گوسفند و قربانی کردن فرزندان خود مورد تعظیم قرار می‌گرفته است.

در فرهنگ کارتاژ قربانی کردن کودکان در سده‌های 7 و 8 قبل از میلاد، برای خدای بعل حمون انجام می‌شده است. تا نابودی این شهر در 146ق.م، به دست رومیان ادامه داشته است. منع قربانی فرزندان در تورات باید مربوط به دوران پس از اسارت باشد. چنان‌که در کتاب لاویان کسانی که فرزندان خود را مولوخ یا بعل تقدیم می‌کردند به مجازات مرگ محکوم می‌شدند.

یهود در طول تاریخ بارها و بارها کودکانی را از نقاط مختلف دنیا به بهانه‌های مختلف مثل این که در بیمارستان مرده‌اند، ربوده و پس از کشیدن خون آنها برای استفاده در جادوی سیاه، بدن آنها را به‌عنوان قربانی برای بت بعل سوزانده اند، حادثه ربایش بیش از 1000 کودک یمنی در دهه 50 میلادی، تنها یکی از این موارد است که به‌رغم پنهان کاری‌های فراوان، موجب رسوایی یهودیان شده است.

منابع

نیستانی، جواد، قربانگاه‌های انسانی توفت در بیت‌مقدس بر اساس روایات عهد عتیق و منابع دوره اسلامی، مطالعات باستان‌شناسی، دوره 7، شماره2، پاییز و زمستان 1394ش.

وارنر، رکس، دانشنامه اساطیر جهان، ترجمه ابوالقاسم اسماعیل‌پور، تهران، پژوهشگاه میراث فرهنگی، 1386ش.

وبسایت اندیشکده مطالعات یهود.

وبسایت خبرگزاری بین‌المللی قدس.