تفاهمنامه اسلامآباد
تفاهمنامه اسلامآباد؛ توافق پایان جنگ بین ایران و آمریکا با میانجیگری پاکستان.
متن تفاهمنامه
متن کامل یادداشت تفاهم اسلامآباد بین جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا، که در ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ با میانجیگری پاکستان به امضا رسید، مشتمل بر ۱۴ بند است و محتوای اصلی آن چهار محور اصلی را شامل میشود:
- نظامی-امنیتی (بندهای ۱، ۲، ۴، ۵ و ۹): شامل خاتمه فوری و دائمی عملیاتهای نظامی در تمامی جبههها از جمله لبنان، احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی، رفع محاصره دریایی و خروج نیروهای آمریکایی از حوزه پیرامونی ایران، و تردد کشتیهای تجاری در خلیج فارس و تنگه هرمز با هماهنگی عمان و کشورهای ساحلی.
- محور هستهای و تحریمها (بندهای ۷، ۸، ۱۰ و ۱۱): شامل تعهد ایران به عدم تولید یا خرید سلاح هستهای و حلوفصل وضعیت مواد غنیشده از طریق رقیقسازی در محل تحت نظارت آژانس، و تعهد آمریکا به خاتمه تمامی تحریمهای یکجانبه و بینالمللی و نیز آزادسازی وجوه مسدودشده و صدور مجوزهای صادرات نفت و فرآوردههای پتروشیمی؛
- محور اقتصادی و بازسازی (بند ۶): شامل تعهد آمریکا به ایجاد برنامهای برای بازسازی و توسعه اقتصادی ایران با تأمین حداقل ۳۰۰ میلیارد دلار؛
- محور اجرایی و نهایی (بندهای ۳، ۱۲، ۱۳ و ۱۴) شامل مذاکرات برای توافق نهایی ظرف ۶۰ روز، تشکیل سازوکار نظارت بر اجرا، و تأیید توافق نهایی با قطعنامه الزامآور شورای امنیت سازمان ملل متحد. این یادداشت که با امضای نمایندگان ایران، آمریکا و پاکستان (بهعنوان میانجی) همراه است، بهعنوان سندی مقدماتی برای دستیابی به توافقی جامع و دائمی طراحی شده و طرفین را به حفظ وضعیت موجود تا زمان توافق نهایی ملزم میکند.[۱]
پانویس
منابع
«متن یادداشت تفاهم اسلامآباد بین جمهوری اسلامی ایران و آمریکا»، خبرگزاری تسنیم، تاریخ درج مطلب: 27 خرداد 1405ش.