سارا احمد؛ نویسنده و فمینیست بریتانیایی- استرالیایی.

سارا احمد، فمینیست و پژوهشگر، مفهوم خوشی‌کشی فمینیستی را مطرح می‌کند که طبق آن، نقد فمینیستی با افشای ساختارهای مردسالارانه و نابرابری‌های پنهان، آرامش ناشی از بی‌خبری جمعی را برهم زده و موجب طرد فمینیست‌ها به‌عنوان مزاحمان اجتماعی می‌شود. او همچنین تحلیل می‌کند که گفتمان‌های نژادپرستانه و فاشیستی چگونه از عواطفی مانند عشق به ملت یا نوستالژی برای توجیه و طبیعی‌سازی نفرت و خشونت علیه دیگری بهره می‌گیرند. از نگاه احمد، این فرآیندها با ساخت سوژۀ قربانی و پیوند عواطف با بدن و نژاد، خشونت را به‌صورت عاطفی مشروع جلوه می‌دهند.

زندگی‌نامه

سارا احمد پژوهشگر و نویسندۀ فمینیست است که پیشتر استاد مطالعات نژادی و فرهنگی در کالج گلداسمیتس دانشگاه لندن بود.[۱] او خود را فمینیست کیلجوی (فمینیستِ لذت‌کُش) می‌خواند و این مفهوم را شیوۀ تفکر، فلسفه و سیاست خود می‌داند.[۲] احمد کتابی با عنوان زیست فمینیستی تألیف کرده که بر پایۀ تجربۀ روزمرۀ زندگی فمینیستی و بازاندیشی نظریۀ فمینیستی است. او در پاسخ به رویدادهایی مانند پیروزی ترامپ، پدیدۀ نژادپرستی آشکار و مشروعیت‌یافته را محکوم می‌کند و فاشیسم را سیاست نفرتی می‌داند که با زبان عشق نوشته شده است.[۳]

دیدگاه‌های سارا احمد

مهمترین دیدگاه احمد خوشی‌کشی فمینیستی است. سارا احمد مفهوم خوشی‌کشی فمینیستی را برای توصیف وضعیتی به‌کار می‌برد که در آن نقد فمینیستی با افشای نابرابری‌ها، احساس آرامش و رضایت ناشی از پذیرش وضع موجود را مختل می‌کند؛ ازاین‌رو، فمینیست به‌مثابۀ عامل برهم‌زنندۀ نظم اجتماعی طرد می‌شود.[۴] دیگر دیدگاه‌های او عبارتند از:

  • عشق، نفرت و سیاست هویت: به‌گفته احمد، گفتمان‌های نژادپرستانه نفرت را در پوشش مفاهیمی چون عشق به ملت، خانواده یا هویت سفید بازتعریف می‌کنند و خشونت علیه «دیگری» را کنشی دفاعی و اخلاقی جلوه می‌دهند.
  • ساخت سوژه قربانی: احمد نشان می‌دهد که در این گفتمان‌ها، سفیدپوستان به‌عنوان قربانی تهدیدهای بیرونی بازنمایی می‌شوند؛ بازنمایی‌ای که با بازنویسی تاریخ، سلطه را پنهان و نفرت را مشروع می‌سازد.
  • اقتصاد عاطفی نژاد: از نظر احمد، عواطفی چون ترس و خشم در پیوند با بدن و نژاد سازمان می‌یابند و نفرت را به ابزار انسجام جمعی و توجیه اخلاقی خشونت تبدیل می‌کنند.
  • نوستالژی ملی: احمد عشق ملی را اغلب متکی بر نوستالژی گذشته‌ای آرمانی می‌داند که ناکامی در بازگشت به آن به حضور «دیگری» نسبت داده می‌شود و به تداوم سیاست‌های نفرت می‌انجامد.
  • کنترل بدن و روابط عاطفی: در تحلیل احمد، حفاظت از پاکی نژادی با کنترل روابط جنسی و عاطفی، به‌ویژه بدن زنان، پیوند می‌خورد و به سازوکاری برای بازتولید مرزهای نژادی بدل می‌شود.[۵]

پانویس

منابع

  • احمدی، عاطفه، «زندگی کردن مثل یک فمنیست»، وب‌سایت میدان، تاریخ درج مطلب: 21 تیر 1397ش.
  • «این دیگری و مابقی دیگری‌ها»، وب‌سایت انکار، تاریخ بازدید: 14 بهمن 1404ش.
  • «فاشیسم یا همان عشق/ سارا احمد»، وب‌سایت مجلۀ روشنفکر، تاریخ درج مطلب: 16 دسامبر 2016م.
  • «نقد فمینیستی در راستای خوشی‌کشی»، وب‌سایت cahiersdufeminisme، تاریخ بازدید: 14 بهمن 1404ش.