پرش به محتوا

پیش‌نویس:فرهنگ رسانه‌ای

از ایران‌پدیا
نسخهٔ تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۵۵ توسط حمید فاضل (بحث | مشارکت‌ها) (ابرابزار)

فرهنگ رسانه‌ای؛ نظام فرهنگی غالب جهانی و شکل‌دهندهٔ هویت، ارزش‌ها و سبک زندگی.

فرهنگ رسانه‌ای (Media Culture)، به مجموعه‌ای از نگرش‌ها، ارزش‌ها، شیوه‌های زیست و الگوهای رفتاری گفته می‌شود که تحت‌تأثیر رسانه‌های جمعی شکل می‌گیرند و در تعامل میان تولیدکنندگان، فناوری‌های رسانه‌ای و مخاطبان گسترش می‌یابند. این مفهوم بر نقش رسانه‌ها در ساخت معنا، بازنمایی واقعیت، شکل‌دهی هویت‌های فردی و جمعی و تأثیرگذاری بر سیاست، اقتصاد و زندگی روزمره تأکید دارد. فرهنگ رسانه‌ای همچنین به شیوه‌هایی می‌پردازد که رسانه‌ها از طریق آنها قدرت نمادین تولید کرده و بر فرآیندهای اجتماعی، سبک‌های زندگی و مصرف فرهنگی اثر گذاشته و نیز در پیوند با مطالعات فرهنگی، ارتباطات و نقد رسانه بررسی می‌شود.

تعریف فرهنگ رسانه‌ای

فرهنگ رسانه‌ای به مجموعه‌ای از معانی، هویت‌ها و الگوهای رفتاری گفته می‌شود که در بستر رسانه‌های جمعی، به‌ویژه رسانه‌های نوین دیجیتال، تولید و بازتولید می‌شوند.[۱] این فرهنگ با اتکا بر رسانه‌هایی مانند تلویزیون، رادیو، سینما و پلتفرم‌های آنلاین، نقش محوری در ساخت هویت جمعی و فردی ایفا کرده و به‌دلیل گسترهٔ نفوذ خود، گرایش به ایجاد نوعی فرهنگ غالب و همگون‌ساز دارد.[۲]

اهمیت فرهنگ رسانه‌ای

اهمیت فرهنگ رسانه‌ای در تأثیری است که بر شکل‌دهی رفتار اجتماعی، ذائقهٔ فرهنگی و شیوه‌های ادراک جوانان و مخاطبان دارد. در جهان مصرفی امروز، رسانه‌ها نه‌تنها ابزار انتقال پیام بلکه بخشی از فرایند آموزش فرهنگی بوده و چارچوب قضاوت‌ها، سبک زندگی، مدیریت بدن، مد و انتخاب‌های ارزشی را سامان می‌دهند؛ به‌گونه‌ای که در برخی حوزه‌ها جایگزین نهادهای سنتی در فرایند هویت‌سازی شده‌اند.[۳]

ماهیت و ویژگی‌های فرهنگ رسانه‌ای

ماهیت فرهنگ رسانه‌ای با نفوذ فناوری‌های ارتباطی و شبکه‌ای‌شدن جامعه پیوند داشته[۴] و به‌عنوان فرهنگی فراگیر، پیام‌های خود را به بخش جدایی‌ناپذیر زندگی روزمره بدل کرده است.[۵] این فرهنگ با اشاعهٔ «فرهنگ متوسط» برای مخاطبان انبوه، بر روند همگرایی و جهانی شدن تأثیر گذاشته[۶] و از سوی دیگر، تحت سلطهٔ اقتصاد نمایش، اطلاعات و رویدادهای اجتماعی را به‌صورت روایت‌هایی جذاب و سرگرم‌کننده بازتولید می‌کند.[۷] در این چارچوب، رسانه‌ها از طریق برجسته‌سازی نمایش، تبلیغات و تجاری‌سازی نمادها، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌دهی ادراک عمومی و مدیریت توجه جمعی دارند.[۸]

کارکردها و بازنمایی‌های محوری

رسانه‌ها فعالانه در ساخت و دگرگونی فرهنگ مشارکت کرده و مواد لازم را برای شکل‌گیری هویت و معنا فراهم می‌کنند.[۹]

هویت و سبک زندگی

محصولات فرهنگ رسانه‌ای ابزارهایی کلیدی هستند که افراد از طریق آنها هویت خود را می‌سازند. این رسانه‌ها با تأثیرگذاری بر جهان‌بینی و ارزش‌های افراد، چارچوب قضاوت‌ها، شناخت و سبک زندگی آنها را شکل می‌دهند مانند تعیین تصورات خوب و بد. فرهنگ رسانه‌ای همچنین به‌عنوان ابزاری برای آموزش فرهنگی و جامعه‌پذیری عمل کرده، نحوهٔ تفکر و رفتار را آموزش داده[۱۰] و افراد را با نظام غالب هنجارها و ارزش‌ها هماهنگ می‌سازد که این امر به ایجاد هم‌نوایی در جامعه و انتقال میراث فرهنگی کمک می‌کند.[۱۱] علاوه بر آن، مصرف رسانه با مدیریت بدن شامل رژیم‌ها و مد مرتبط بوده و بر انتخاب‌های ارزشی جوانان تأثیر می‌گذارد.[۱۲]

سلطه و قدرت

فرهنگ رسانه‌ای با بازنمایی قدرت مشخص می‌کند که چه‌کسی قدرتمند و چه‌کسی فاقد آن بوده و به قانونی‌سازی قدرت موجود کمک می‌کند. ایدئولوژی‌هایی همچون طبقه، جنسیت و نژاد از طریق محصولات رسانه‌ای فعال شده و روابط سلطه و تابع را بازتولید می‌کنند. برای مثال، نمایش‌های رسانه‌ای می‌توانند به‌طور مداوم قدرت را برای یک گروه خاص قانونی جلوه داده و همزمان، گونه‌های فرهنگی در این رسانه‌ها هم در جهت گسترش این سلطه و هم در جهت توانمندسازی افراد برای مقاومت در برابر آن به‌کار می‌روند.[۱۳]

پیامدهای فرهنگی و اجتماعی فرهنگ رسانه‌ای

نفوذ کامل فرهنگ رسانه‌ای، زندگی فردی و اجتماعی را دگرگون ساخته و پیامدهای متعددی دارد.

تأثیرات بر نسل جوان و نظام آموزشی

فرهنگ رسانه‌ای نیروی محرکهٔ رفتارهای اجتماعی جوانان بوده[۱۴] و با ایجاد تضاد ارزشی مانند فردگرایی جهانی در مقابل جمع‌گرایی بومی، کارکرد تربیتی نظام آموزشی را تضعیف می‌کند.[۱۵] برای مقابله با این تأثیر، لازم است آموزش سواد رسانه‌ایِ انتقادی ارائه شود تا جوانان بتوانند محتوای رسانه‌ای را آگاهانه و گزینشگرانه با معیارهای بومی ارزیابی کنند.[۱۶]

نفوذ هوش مصنوعی در فرهنگ رسانه‌ای کودکان

فناوری هوش مصنوعی (AI) از طریق رسانه‌ها و اسباب‌بازی‌های هوشمند، به‌صورت فزاینده‌ای در زندگی کودکان نقش پیدا کرده و نحوهٔ مصرف رسانه را تغییر داده است. این فناوری، محتوای شخصی‌سازی‌شده ارائه می‌دهد و با کودکان تعامل دارد.[۱۷]

  1. تغییر چشم‌انداز: ادغام هوش مصنوعی، شیوه‌های جدیدی از تولید محتوا، تجربیات شخصی‌سازی‌شده و فناوری‌های تعاملی مانند واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR) را معرفی کرده است.[۱۸]
  2. عوامل تعاملی: چهار عامل تعاملی در شکل‌دهی فرهنگ رسانه‌ای کودکان در مواجهه با هوش مصنوعی نقش دارند از جمله «مواد هوش مصنوعی»[۱۹] شامل سخت‌افزارها و اپلیکیشن‌ها، «مفاهیم رسانه‌ای»[۲۰] شامل مفاهیم ضمنی و ناخودآگاه القا شده، «تولید رسانه‌ای»[۲۱] شامل واکنش کودک در استفاده از ابزارهای تعاملی و تولید محتوا و «تحلیل رسانه‌ای»[۲۲] شامل انطباق اطلاعات دریافتی با تحلیل‌های کودکانه به‌دلیل کمبود سواد رسانه‌ای.[۲۳]

تقابل با خرده‌فرهنگ‌ها

خرده‌فرهنگ‌ها گروه‌های کوچک‌تر با هویت و ارزش‌های متمایز هستند که انگیزهٔ آنها ابراز هویت منحصربه‌فرد یا مقاومت در برابر جریان اصلی است. رابطهٔ میان این خرده‌فرهنگ‌ها و فرهنگ رسانه‌ای دوسویه تعریف می‌شود.[۲۴]

  1. جذب و تسخیر: رسانه‌ها، عناصر خرده‌فرهنگ‌ها مانند مد و موسیقی را تجاری‌سازی کرده و با عمومی‌سازی، معنای اعتراضی آنها را خنثی و مصرفی می‌کنند.
  2. مقاومت و کنش متقابل: خرده‌فرهنگ‌ها برای جلوگیری از همگون‌سازی، از زبان‌های رمزی و استفاده خلاقانه از فضای مجازی بهره می‌برند.
  3. بازتولید: تصویرسازی خاص رسانه‌ها مانند برچسب‌زنی هنجارشکن به‌صورت غیرمستقیم به تقویت مرزها و هویت خرده‌فرهنگ‌ها کمک می‌کند.[۲۵]

رسانهٔ فرهنگی در بستر ایرانی

رسانهٔ فرهنگی به‌عنوان مهم‌ترین ابزار ارتباطی، رعایت منطق و اهداف برگرفته از مبانی نظری و سیاست‌های فرهنگی را می‌طلبد.

مشکلات ساختاری و حرفه‌ای

رسانه‌های ایرانی در مواجهه با فرهنگ رسانه‌ای با دو چالش اصلی روبه‌رو هستند: نخست، خلأ نظری ناشی از نبود تعریف روشن از کارکرد رسانه در چارچوب ارزش‌های اسلامی-ایرانی که می‌تواند به بحران هویت فرهنگی بینجامد و دوم، عوام‌گرایی حرفه‌ای که در آن رسانه‌ها برای جذب مخاطب و بقای اقتصادی به تازگی، جنجال‌آفرینی و حادثه‌پروری گرایش پیدا کرده و گاه از ارزش‌های فرهنگی فاصله می‌گیرند.[۲۶]

اصول اخلاقی و مدیریت رسانه‌ای

مدیریت رسانه‌ای در ایران بر چهار رکن استوار است: اخلاق رسانه‌ای با تأکید بر حق‌گرایی و اتقان منابع؛[۲۷] توسعهٔ رسانه‌ای ملی برای تقویت هویت و کاهش نفوذ فرهنگی بیگانه؛[۲۸] گردش آزاد اطلاعات و پاسخگویی به‌منظور اعتمادسازی و جلوگیری از انحصار رسانه‌ای[۲۹] و تولید محتوای قوی داخلی همچون فیلم و سریال متناسب با باورهای بومی برای تقویت منابع داخلی در برابر جذابیت رسانه‌های خارجی.[۳۰]

ماهیت جهان-محلی رسانهٔ ایرانی

رسانهٔ ایرانی در تعامل هم‌زمان با فرهنگ بومی و جریان‌های جهانی شکل می‌گیرد. این ویژگی «جهان‌ـمحلی» نشان می‌دهد که رسانه نه فقط بازتاب‌دهندهٔ سنت یا مدرنیته بلکه عرصه‌ای برای ترکیب، مذاکره و بازتولید محتوا براساس نیازهای محلی در چارچوب تغییرات جهانی است.[۳۱]

سواد رسانه‌ای و چارچوب تحلیل

حضور فراگیر فرهنگ رسانه‌ای، لزوم درک، تفسیر و نقد پیام‌های آن را حیاتی می‌سازد.[۳۲]

تمایز فرهنگ رسانه‌ای و سواد رسانه‌ای

فرهنگ رسانه‌ای شامل الگوهای زندگی، تولیدات و هنجارهای حاکم بر مصرف رسانه بوده که می‌تواند موجب شکل‌گیری عادت‌ها و رفتارهای رسانه‌ای شود.[۳۳] در مقابل، سواد رسانه‌ای مهارتی فعال و دفاعی است که توانایی تشخیص رسانه‌های معتبر، بررسی صحت پیام‌ها و استفادهٔ هدفمند از محتوا را فراهم کرده و امکان مقاومت در برابر القاهای نادرست فرهنگی و اجتماعی را ایجاد می‌کند.[۳۴]

چارچوب سه‌جانبه تحلیل انتقادی

چارچوب سه‌جانبه تحلیل انتقادی برای بررسی فرهنگ رسانه‌ای شامل سه بعد است: «اقتصاد سیاسی فرهنگ» که به نقش شرکت‌های ارتباطی بزرگ در تولید و توزیع محتوای فرهنگی می‌پردازد، «تحلیل متن» که آثار را برای شناسایی گفتمان‌ها، مواضع ایدئولوژیک و روایت‌ها مطالعه می‌کند و «دریافت و استفادهٔ مخاطبان» که اثرات واقعی محتوا بر مخاطبان و تغییرات احتمالی در فهم و استفاده از پیام‌ها را بررسی می‌کند.[۳۵]

پانویس

  1. سعیدی، «تقابل فرهنگ رسانه‌ای و خرده‌فرهنگ‌ها»، 1401ش، ص4-5.
  2. خدابنده بایگی، «مطالعات فرهنگ، چندفرهنگی و فرهنگ رسانه‌ای»، 1399ش، ص185.
  3. ذکایی، «مصرف و سبک زندگی: رویکردها، مسائل و آسیب‌ها»، 1391ش، ص30-31.
  4. ریحانی، «فرهنگ و سواد رسانه‌ای»، وب‌سایت ویرگول.
  5. سعیدی، «تقابل فرهنگ رسانه‌ای و خرده‌فرهنگ‌ها»، 1401ش، ص4-5.
  6. «فرهنگ رسانه و رسانۀ فرهنگی»، وب‌سایت تبیان.
  7. داگلاس، «فرهنگ رسانه‌ای و پیروزی نمایش»، 1385ش، ص1-15.
  8. داگلاس، «فرهنگ رسانه‌ای و پیروزی نمایش»، 1385ش، ص16-35.
  9. خدابنده بایگی، «مطالعات فرهنگ، چندفرهنگی و فرهنگ رسانه‌ای»، 1399ش، ص185.
  10. خدابنده بایگی، «مطالعات فرهنگ، چندفرهنگی و فرهنگ رسانه‌ای»، 1399ش، ص197-201.
  11. «فرهنگ و رسانه هر دو قابلیت تأثیرگذاری و تأثیرپذیری از یکدیگر را دارند»، سپیدار نیوز.
  12. ذکایی، «مصرف و سبک زندگی: رویکردها، مسائل و آسیب‌ها»، 1391ش، ص30-31.
  13. خدابنده بایگی، «مطالعات فرهنگ، چندفرهنگی و فرهنگ رسانه‌ای»، 1399ش، ص197-201.
  14. ذکایی، «مصرف و سبک زندگی: رویکردها، مسائل و آسیب‌ها»، 1391ش، ص30-31.
  15. خورابلو و دیگران، «تأثیر فرهنگ رسانه‌ای جهانی بر ارزش‌های آموزشی بومی در نظام آموزش ابتدایی»، 1403ش، ص75-78.
  16. خورابلو و دیگران، «تأثیر فرهنگ رسانه‌ای جهانی بر ارزش‌های آموزشی بومی در نظام آموزش ابتدایی»، 1403ش، ص78-80.
  17. فرجی، «بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر فرهنگ رسانه‌ای کودکان با رویکرد درک چشم‌انداز در حال تغییر، روندها و پیامدها»، 1403ش، چکیده.
  18. فرجی، «بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر فرهنگ رسانه‌ای کودکان با رویکرد درک چشم‌انداز در حال تغییر، روندها و پیامدها»، 1403ش، ص587.
  19. AI Materials.
  20. Media Concepts.
  21. Media Production.
  22. Media Analysis.
  23. فرجی، «بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر فرهنگ رسانه‌ای کودکان با رویکرد درک چشم‌انداز در حال تغییر، روندها و پیامدها»، 1403ش، ص588-589.
  24. سعیدی، «تقابل فرهنگ رسانه‌ای و خرده‌فرهنگ‌ها»، 1401ش، ص7-12.
  25. سعیدی، «تقابل فرهنگ رسانه‌ای و خرده‌فرهنگ‌ها»، 1401ش، ص7-12.
  26. «فرهنگ رسانه و رسانۀ فرهنگی»، وب‌سایت تبیان.
  27. «فرهنگ رسانه و رسانۀ فرهنگی»، وب‌سایت تبیان.
  28. «توسعۀ رسانه‌ای و تهدیدهای نرم»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.
  29. «فرهنگ‌سازی رسانه‌ای متأثر از گردش آزاد اطلاعات»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.
  30. محمدی سیف، معصومه، «فرهنگ استفاده از رسانه‌ها»، وب‌سایت بلاغ.
  31. «ایرانی شدن فرهنگ رسانه»، مرکز آموزش و پژوهش همشهری.
  32. خدابنده بایگی، «مطالعات فرهنگ، چندفرهنگی و فرهنگ رسانه‌ای»، 1399ش، ص185.
  33. ریحانی، «فرهنگ و سواد رسانه‌ای»، وب‌سایت ویرگول.
  34. خورابلو و دیگران، «تأثیر فرهنگ رسانه‌ای جهانی بر ارزش‌های آموزشی بومی در نظام آموزش ابتدایی»، 1403ش، ص78-80.
  35. خدابنده بایگی، «مطالعات فرهنگ، چندفرهنگی و فرهنگ رسانه‌ای»، 1399ش، ص201-203.

منابع

  • «ایرانی شدن فرهنگ رسانه»، مرکز آموزش و پژوهش همشهری، تاریخ بارگذاری: ۱۵ مهر ۱۳۹۲ش.
  • «توسعهٔ رسانه‌ای و تهدیدهای نرم»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ بازدید: ۱۱ آذر ۱۴۰۴ش.
  • خدابنده بایگی، ایمان، «مطالعات فرهنگ، چندفرهنگی و فرهنگ رسانه‌ای»، جامعه، فرهنگ، رسانه، دورهٔ ۹، شمارهٔ ۳۴، ۱۳۹۹ش.
  • خورابلو، فاطمه و دیگران، «تأثیر فرهنگ رسانه‌ای جهانی بر ارزش‌های آموزشی بومی در نظام آموزش ابتدایی»، مجلهٔ یافته‌های پیشروان علوم تربیتی و آموزشی، دورهٔ ۱، شمارهٔ ۷، ۱۴۰۳ش.
  • داگلاس، کنر، «فرهنگ رسانه‌ای و پیروزی نمایش»، رسانه، به‌ترجمهٔ اسماعیل یزدان‌پور، شمارهٔ ۶۷، ۱۳۸۵ش.
  • ذکایی، محمدسعید، «مصرف و سبک زندگی: رویکردها، مسائل و آسیب‌ها»، فصلنامهٔ رسانه، دورهٔ ۲۳، شمارهٔ ۳، پیاپی ۸۸، ۱۳۹۱ش.
  • ریحانی، مسیح، «فرهنگ و سواد رسانه‌ای»، وب‌سایت ویرگول، تاریخ بازدید: ۱۰ آذر ۱۴۰۴ش.
  • سعیدی، محسن، «تقابل فرهنگ رسانه‌ای و خرده‌فرهنگ‌ها»، نهمین کنفرانس بین‌المللی علوم انسانی، اجتماعی و سبک زندگی»، ۱۴۰۱ش.
  • فرجی، مهران، «بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر فرهنگ رسانه‌ای کودکان با رویکرد درک چشم‌انداز در حال تغییر، روندها و پیامدها»، سومین کنفرانس فضای سایبری، ۱۴۰۳ش.
  • «فرهنگ رسانه و رسانهٔ فرهنگی»، وب‌سایت تبیان، تاریخ بازدید: ۱۱ آذر ۱۴۰۴ش.
  • «فرهنگ‌سازی رسانه‌ای متأثر از گردش آزاد اطلاعات»، خبرگزاری جمهوری اسلامی، تاریخ بارگذاری: ۱۸ آبان ۱۳۹۴ش.
  • «فرهنگ و رسانه هر دو قابلیت تأثیرگذاری و تأثیرپذیری از یکدیگر را دارند»، سپیدار نیوز، تاریخ بارگذاری: ۲۳ مرداد ۱۴۰۳ش.
  • محمدی سیف، معصومه، «فرهنگ استفاده از رسانه‌ها»، وب‌سایت بلاغ، تاریخ بارگذاری: ۲۶ اسفند ۱۳۹۴ش.