روز جشن آذرگان
روز جشن آذرگان؛ روزی فرخنده برای نیایش، شکرگزاری و آغاز کارهای نیک نزد زرتشتیان
روز جشن آذرگان، یکی از جشنهای دوازدهگانهٔ زرتشتیان، روزی فرخنده برای نیایش، شکرگزاری و آغاز کارهای نیک بهشمار میرود. این جشن در گاهشماری زرتشتی با نهمین روز از ماه آذر همزمان بوده و بر اساس سنت ایرانی، همنامی روز و ماه نشانهای خجسته محسوب میشود. در این روز، آتش بهعنوان نماد فروغ ایزدی، روشنایی، پاکی و راستی گرامی داشته شده و زرتشتیان با حضور در آتشکدهها به نیایش و پاسداری از آن میپردازند.
تعریف روز جشن آذرگان
«آذر» در سنت زرتشتی بهمعنای آتش بوده و جایگاهی محوری در اندیشهٔ دینی و فرهنگی ایرانیان باستان دارد. آتش در این آیین نماد پاکی، روشنایی و پیوند معنوی جامعهٔ زرتشتی است که در متون دینی بهعنوان فروغ ایزدی یاد شده است.[۱] در گاهشماری باستان، هر روز ماه نامی ویژه داشت و روز نهم «آذر» نامیده میشد. هنگامی که این روز در ماه آذر قرار میگرفت، همنامی روز و ماه رخ میداد و به همین مناسبت، جشن آذرگان برگزار میشد. این سنت، با وجود دگرگونیهای تاریخی، همچنان در میان زرتشتیان تداوم یافته و با محوریت نیایش و بزرگداشت آتش برگزار میشود.[۲]
پیشینه
در ایران باستان، جشن آذرگان با آیینهایی باشکوه برگزار میشد. افروختن آتشهای بزرگ، نیایشهای دستهجمعی و اوستاخوانی از جلوههای شاخص این روز بود. این آیین بهویژه در دوران پیش از اسلام و عصر ساسانیان اهمیت ویژهای داشته و بهعنوان مناسبت رسمی و دینی گرامی شمرده میشد.[۳] ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه به این روز اشاره کرده و آن را بهدلیل همنامی روز و ماه آذر، جشن آتش نامیده است. او بیان میکند که حضور در آتشکدهها، افروختن آتش و نیایش بخشی از آیینهای اصلی این روز بوده است.[۴]
در دوران معاصر، هرچند آیینها نسبت به گذشته سادهتر شده اما نیایش، اوستاخوانی و افروختن آتش همچنان هستهٔ اصلی مراسم را تشکیل میدهد.[۵] این جشن، امروزه بیشتر در میان جامعهٔ زرتشتی ایران برگزار میشود، بهویژه در شهرهایی مانند یزد، کرمان و شیراز و در مکانهایی همچون آتشکده بهرام یزد،[۶] آتشکده نیاسر،[۷] آتشکده تخت رستم[۸] و زیارتگاه شاه مهر ایزد[۹] برگزار میشود. استمرار این آیین، بخشی از تلاش جامعهٔ زرتشتی برای پاسداشت هویت دینی و فرهنگی خود بهشمار میرود.[۱۰]
گل ویژه روز جشن آذرگان
یکی از نمادهای زیبای این روز، گل آذریون است؛ گلی زرد یا متمایل به سرخ که در منابع کهن ذکر شده و گمان میرود گونهای از آفتابگردان باشد. این گل بهدلیل رنگ و پیوند نمادین آن با خورشید و آتش، در سفرهٔ آذرگان جایگاهی ویژه داشته و نشانهٔ روشنایی و زندگی است.[۱۱]
آدابورسوم روز جشن آذرگان
آدابورسوم روز جشن آذرگان هم بُعد دینی و هم بُعد اجتماعی دارد:
آتشافروزی و نیایش
زرتشتیان در آتشکدهها گرد هم میآیند، موبد بخشهایی از اوستا را میخواند و حاضران «آتشنیایش» را زمزمه میکنند. اخگری از آتش مقدس برداشته میشود تا در خانهها روشن نگه داشته شود که نمادی از گرما، روشنایی و دوری از پلیدی است.[۱۲]
چیدن سفره و پذیرایی
سفرهای آیینی با میوهها، خشکبار و خوراکیهای نمادین گسترده میشود. پس از نیایش، حاضران دور آن مینشینند، پذیرایی میکنند و با شادی و همدلی، خود را برای سرمای زمستان آماده میسازند.[۱۳]
گردهمایی خانوادگی و اجتماعی
مراسم شامل موسیقی، سرودهای آیینی و غذاهای سنتی است و به تقویت روابط اجتماعی و همبستگی جامعه کمک میکند.[۱۴]
برنامههای آموزشی
نشستها و کارگاههایی برای آشنایی نسل جوان با اهمیت و فلسفهٔ جشن برگزار میشود تا ارزشهای فرهنگی و دینی منتقل شود.[۱۵]
اهمیت و کارکرد روز جشن آذرگان
روز جشن آذرگان فراتر از یک آیین مذهبی، فرصتی برای تقویت همبستگی اجتماعی، انتقال ارزشها به نسلهای بعد و نمایش فرهنگ صلحدوست و همزیستی مسالمتآمیز است. اعضای جامعه در این روز گرد هم آمده، دربارهٔ مسائل زندگی مشورت میکنند و در صورت نیاز به یکدیگر یاری میرسانند.[۱۶] این روز همچنین نمادی از احترام به آتش و نور، گرامیداشت پاکی و روشنایی و یادآوری ارزشهای اخلاقی و معنوی است.[۱۷] انتخاب این روز برای آغاز کارهای نو و برنامهریزی آن را به روزی خوشیمن تبدیل میکند.[۱۸] با توجه به رشد گردشگری فرهنگی در ایران، برگزاری مراسم ویژه با حضور گردشگران، نمایش آدابورسوم سنتی و ایجاد فضای فرهنگی مناسب، علاوه بر معرفی فرهنگ کهن ایران به جهانیان، میتواند به توسعهٔ اقتصاد فرهنگی منطقه کمک کند.[۱۹]
پانویس
- ↑ «جشن آذرگان چیست؟ همه چیز دربارۀ این جشن باستانی»، مجلۀ گردشگری یوتراوز.
- ↑ زنگنه، «جشن آذرگان و آدابورسوم ایرانیان باستان»، مجلۀ فرهنگ وبلایت.
- ↑ «جشن آذرگان، آذر روز»، وبسایت خیریۀ امام علی.
- ↑ «آذرگان: جشنی کهن و آیینی برای بزرگذاشت آتش»، وبسایت سما.
- ↑ «آذرگان: جشنی کهن و آیینی برای بزرگذاشت آتش»، وبسایت سما.
- ↑ مربوط به دورهٔ پهلوی یکم واقع در یزد، جای نگهداری آتش مقدس زرتشتی در شهر یزد و نیایشگاه زرتشتیان ساکن در این شهر است.
- ↑ یکی از معدود آتشکدههای بازمانده زرتشتیان در ایران که قدمت آن به دوران ساسانی میرسد.
- ↑ در ۲۰ کیلومتری غرب شهریار تهران و در روی کوه تخت رستم در نزدیکی روستای قجر است.
- ↑ یکی از نیایشگاههای زرتشتیان در کرمان.
- ↑ زنگنه، «جشن آذرگان و آدابورسوم ایرانیان باستان»، مجلۀ فرهنگ وبلایت.
- ↑ زنگنه، «جشن آذرگان و آدابورسوم ایرانیان باستان»، مجلۀ فرهنگ وبلایت.
- ↑ «جشن آذرگان چیست؟ همه چیز دربارۀ این جشن باستانی»، مجلۀ گردشگری یوتراوز.
- ↑ «جشن آذرگان چیست؟ همه چیز دربارۀ این جشن باستانی»، مجلۀ گردشگری یوتراوز.
- ↑ «آذرگان: جشنی کهن و آیینی برای بزرگذاشت آتش»، وبسایت سما.
- ↑ «آذرگان: جشنی کهن و آیینی برای بزرگذاشت آتش»، وبسایت سما.
- ↑ «جشن آذرگان چیست؟ همه چیز دربارۀ این جشن باستانی»، مجلۀ گردشگری یوتراوز.
- ↑ «آذرگان: جشنی کهن و آیینی برای بزرگذاشت آتش»، وبسایت سما.
- ↑ زنگنه، «جشن آذرگان و آدابورسوم ایرانیان باستان»، مجلۀ فرهنگ وبلایت.
- ↑ «جشن آذرگان»، وبسایت مهر میهن.
منابع
- «آذرگان: جشنی کهن و آیینی برای بزرگذاشت آتش»، وبسایت سما، تاریخ درج مطلب: ۴ آذر ۱۴۰۳ش.
- «جشن آذرگان، آذر روز»، وبسایت خیریهٔ امام علی، تاریخ بازدید: ۲ اسفند ۱۴۰۴ش.
- «جشن آذرگان چیست؟ همهچیز دربارهٔ این جشن باستانی»، مجلهٔ گردشگری یوتراوز، تاریخ درج مطلب: ۵ آذر ۱۴۰۲ش.
- «جشن آذرگان»، وبسایت مهر میهن، تاریخ بازدید: ۲ اسفند ۱۴۰۴ش.
- زنگنه، سعیده، «جشن آذرگان و آدابورسوم ایرانیان باستان»، مجلهٔ فرهنگ وبلایت، تاریخ درج مطلب: ۹ آذر ۱۴۰۱ش.