جزیره اپستین

جزیره اپستین؛ جزیره‌ای خصوصی در دریای کارائیب و از قلمرو ایالات متحده آمریکا، مشهور به دلیل ارتباط با پرونده قاچاق جنسی جفری اپستین.

جزیرۀ اپستین با نام اصلی لیتل سنت جیمز، جزیره‌ای خصوصی در دریای کارائیب و بخشی از قلمرو جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا است که در نزدیکی سواحل سنت توماس قرار دارد. این جزیره که در سال ۱۹۹۸م توسط جفری اپستین، سرمایه‌دار آمریکایی، خریداری شد، به‌دلیل ارتباط با پروندۀ قاچاق جنسی و سوءاستفاده از افراد زیر سن قانونی او در رسانه‌ها و افکار عمومی به جزیرۀ اپستین شهرت یافت. پس از مرگ اپستین در سال ۲۰۱۹م، این جزیره در نهایت در سال ۲۰۲۳م به یک سرمایه‌گذار خصوصی فروخته شد.

موقعیت جغرافیایی

جزیره اپستین با نام اصلی، لیتل سینت جیمز، به انگلیسی: Little Saint James، یک جزیرۀ خصوصی در دریای کارائیب و بخشی از قلمرو سیاسی ایالات متحده آمریکا است. این جزیره حدود ۷۲ ایکر برابر با ۳۰ هکتار مساحت دارد و در فاصلۀ تقریبی ۳ کیلومتری از سواحل سنت توماس واقع شده است. این جزیره شامل چندین ویلا، استخر، مجسمه‌ها و ساختمان‌های مسکونی و تفریحی است.

تاریخچه

بر اساس منابع، جزیرۀ لیتل سینت جیمز بخشی از جزایز ویرجین آمریکا است. این جزایز قلمرویی غیرالحاقی در دریای کارائیب، شامل سه جزیرۀ اصلی سنت جان، سنت توماس و سنت کروا و ۵۰ جزیره کوچک دیگر است. این مجمع‌الجزایر با جمعیتی حدود ۸۳٬۰۰۰ نفر، اقتصادی مبتنی بر گردشگری دارد و ساکنان آن با وجود داشتن تابعیت آمریکایی، حق رای در انتخابات ریاست‌جمهوری ندارند. از قرن ۱۶ و ۱۷ میلادی اسپانیایی‌ها، انگلیسی‌ها، فرانسوی‌ها و هلندی‌ها به صورت دوره‌ای بر سر کنترل این جزایر که اغلب پناهگاه دزدان دریایی کارائیب بود با هم رقابت داشتند. در نهایت از قرن ۱۷ میلادی مستعمره دانمارک با نام هند غربی دانمارک شدند و اقتصادشان قرن‌ها بر پایۀ مزارع نیشکر و برده‌داری استوار بود. در پی افول اقتصاد مبتنی بر شکر و هم‌زمان با جنگ جهانی اول، ایالات متحده به دلیل اهمیت راهبردی منطقه و نگرانی از تبدیل شدن آن به پایگاه زیردریایی‌های آلمان، پس از یک تلاش ناموفق در سال ۱۸۶۷م، سرانجام در سال ۱۹۱۷م این جزایر را به مبلغ ۲۵ میلیون دلار از دانمارک خریداری کرد.

مالکیت جزیره

جزیره لیتل سنت جیمز سال ۱۹۹۸م توسط جفری اپستین، سرمایه‌دار آمریکایی، از طریق شرکتی تحت مالکیت کامل خودش، به قیمت حدود ۸ میلیون دلار خریداری شد. وی بعدها گریت سنت جیمز (Great Saint James) جزیره مجاور آن را با مساحد حدود ۷۰ هکتار به دارایی‌هایش افزود. ارزش این املاک تا سال ۲۰۱۹م بین ۶۳ تا ۷۰ میلیون دلار برآورد می‌شد.

نام‌های جزیزه

جفری اپستین این جزیره را جف کوچولو می‌نامید و در رسانه‌ها به جزیره اپستین و به‌عنوان نمادی از پرونده جفری اپستین شناخته شد. ساکنان محلی و برخی رسانه‌ها به دلیل ماهیت فعالیت‌های پنهان در آن، از عناوین مرتبط با جرایم جنسی علیه کودکان برای توصیف آن استفاده می‌کردند؛ ازجمله جزیره پدوفیل‌ها، جزیره گناه و جزیره کودک‌آزاران. دادستان کل جزایر ویرجین آمریکا، این مکان را پناهگاهی برای قاچاق زنان جوان، آزار کودکان و تجاوز جنسی توصیف کرده است.

دسترسی و امکانات

پس از خرید جزیره توسط اپستین، با توسعه زیرساخت‌هایی نظیر سکوی فرود بالگرد، ویلاهای متعدد و امکانات رفاهی، به‌عنوان اقامتگاه لوکس وی مورد استفاده قرار می‌گرفت. دسترسی به این جزیره منحصراً از طریق بالگرد یا شناورهای دریایی خصوصی امکان‌پذیر است؛ اپستین عموماً پس از فرود با هواپیمای شخصی در فرودگاه سنت توماس، با بالگرد به این مکان منتقل می‌شد.

بر اساس اسناد پرونده، بسیاری از قربانیان و مهمانان ویژه با جت شخصی او معروف به لولیتا اکسپرس به آنجا منتقل می‌شدند، اما پس از حضور در جزیره، دختران و زنان قربانی با توقیف گذرنامه، حبس و سوءاستفادۀ جنسی گسترده مواجه می‌شدند. برخی از قربانیان ادعا دارند که برای فرار از جزیره مجبور به شنا شده‌اند. اپستین با وجود کمک‌های مالی به نهادهای دولتی و مدارس محلی، به دلیل سوابق پیشین خود، وجهه عمومی مناسبی در جزیرۀ لیتل سیت جیمز نداشت.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که پیش از سال ۲۰۰۸م، جفری اپستین به‌طور میانگین ماهانه دو تا سه بار به این جزیره سفر می‌کرد. مدیریت این مکان بر عهده حدود ۷۰ کارمند شامل باغبان‌ها، خدمه نظافت و کاپیتان‌های قایق بود. این کارکنان ملزم به رعایت پروتکل‌های شدید رازداری بودند و اجازه ورود به دو دفتر اصلی اپستین که یکی از آن‌ها مجهز به گاوصندوقی فولادی و فوق‌امنیتی بود را نداشتند. همچنین بر اساس گزارش لس‌آنجلس تایمز، اپستین به یافتن اشیاء تاریخی علاقه داشت و به کارکنانی که بطری‌ها یا مصنوعات قدیمی را در جزیره پیدا می‌کردند، مبالغی بین ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار پاداش می‌داد. بر اساس گزارش رسانه‌ها، در میان این اسناد بصری، مواردی چون تابلوی ورود ممنوع در ساحل، فضایی مجهز به تخته‌سیاه و صندلی‌ها، نمای چند اتاق خواب و حمام و همچنین یک تلفن با فهرست تماس‌های سانسورشده به چشم می‌خورد.

پیگیری قضایی وقایع جزیره اپستین

بر اساس گزارش رسانه‌ها، جفری اپستین، سرمایه‌دار آمریکایی، شبکه‌ای گسترده برای قاچاق جنسی و سوءاستفاده از افراد زیر سن قانونی را سازماندهی کرد که کانون اصلی آن، جزیره خصوصی وی، لیتل سنت جیمز بود. بر اساس اسناد منتشر شده توسط وزارت دادگستری و پلیس اف‌بی‌آی آمریکا، اپستین با بهره‌گیری از ثروت خود، قربانیان و همچنین تعداد زیادی مهمان سرشناس، ازجمله چهره‌های سیاسی، علمی و هنری نظیر بیل کلینتون، دونالد ترامپ و شاهزاده اندرو، را با پروازهای اختصاصی به این جزیره منتقل می‌کرد. اگرچه مقامات قضایی آمریکا تأکید کرده‌اند که ذکر نام این افراد در اسناد لزوماً به معنای مشارکت آن‌ها در جرایم نیست، اما شهادت قربانیان و کیفرخواست‌های فدرال نشان می‌دهد که این جزیره محل اصلی وقوع سوءاستفاده‌های سیستماتیک بوده است.

پرونده جفری اپستین به اتهام قاچاق جنسی افراد خردسال، پس از یک محکومیت سبک در سال ۲۰۰۸م، به دستگیری مجدد او در ۲۰۱۹م انجامید. او پیش از محاکمه در زندان خودکشی کرد؛ مرگی که با وجود تئوری‌های توطئه، گزارش رسمی دلیلی بر قتل آن نیافت و در نهایت شریک او، گیلین مکسول، به ۲۰ سال حبس و جریمه نقدی محکوم شد.

وضعیت کنونی

پس از مرگ جفری اپستین، جزایر متعلق به اپستین شامل لیتل سینت جیمز و گریت سینت جیمز، نخست در مارس ۲۰۲۲م توسط شرکت املاک و مستغلات بسپوک مستقر در نیویورک با قیمت اولیه ۱۲۵ میلیون دلار به فروش گذاشته شد؛ وکلای اموال اپستین اعلام کردند که درآمد حاصل از این واگذاری صرف حل‌وفصل پرونده‌های حقوقی و پرداخت غرامت خواهد شد.

در مه ۲۰۲۳م، استفن دکاف میلیاردر آمریکایی و بنیان‌گذار شرکت سرمایه‌گذاری بلک دایموند، هر دو جزیره را به مبلغ ۶۰ میلیون دلار خریداری کرد. دکاف اعلام کرد که قصد دارد این املاک را به یک مجموعه گردشگری و اقامتگاه لوکس ۲۵ اتاقه تغییر کاربری دهد. با این وجود، تا سال ۲۰۲۶م میلادی هیچ‌گونه گزارشی مبنی بر آغاز عملیات عمرانی و ساخت‌وساز در این دو جزیره منتشر نشده است.

منابع

• «با جزیره گناه آشنا شوید!»، وب‌سایت همشهری آنلاین، ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ش.
• «پرونده جنجالی جفری اپستین: از معلم نیویورکی تا جزیره وحشت»، وب‌سایت راوکست، تاریخ بازدید: ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ش.
• «جزیره اپستین دقیقاً کجاست؟ + نقشه»، وب‌سایت خبری تحلیلی عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۲۰ بهمن ۱۴۰۴ش.
• «جزیره اپستین»، خبرگزاری مهر، تاریخ بازدید: ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ش.
• «جزیره جفری اپستین کجاست و دقیقاً چه اتفاقی در آن افتاد؟»، وب‌سایت کبنا نیوز، تاریخ درج مطلب: ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ش.
• «جزیره خصوصی جفری اپستین؛ مرکز حلقه بین‌المللی قاچاق انسان و کودک‌آزاری»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ش.
• «جزیره شیطان و رسوایی بی‌پایان»، پایگاه حفظ و نشر آثار آیت‌الله العظمی خامنه‌ای، تاریخ درج مطلب: ۴ دی ۱۴۰۴ش.
• «چرا دانمارک جزایر ویرجین را به آمریکا فروخت اما گرینلند را نه؟»، وب‌سایت بی‌بی‌سی دری. تاریخ درج مطلب: ۲۰ جنوری ۲۰۲۶م.
• حاجی حسینلو، عباس، «از جزیره مرموز تا نبرد سیاسی واشینگتن؛ تاریخچه پرونده اپستین و شکاف تازه در اردوگاه ترامپ»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ش.
• صیافی، علی «جزیره جفری اپستین کجاست و دقیقاً چه اتفاقی در آن افتاد؟»، وب‌سایت روزیاتو، تاریخ درج مطلب: ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ش.
• کریمی، معین، «داستان ترسناک جزیره اپستین؛ بهشت جنسی سلبریتی‌های دنیا که برملا شد»، وب‌سایت گجت نیوز، تاریخ درج مطلب: ۱۶ دی ۱۴۰۲ش.
• «موقعیت جغرافیایی جزیره اپستین کجاست؟»، وب‌سایت خبری بتاکاپ، تاریخ درج مطلب: ۱۶ فوریه ۲۰۲۶م.
• «نقشه-جزیره اپستین دقیقاً کجاست؟»، وب‌سایت فرادید، تاریخ درج مطلب: ۲۰ بهمن ۱۴۰۴ش.
• «۶ نکته کلیدی برای درک پرونده جنجالی جفری اپستین و دلیل توجه زیاد به آنها»، بی‌بی‌سی فارسی، تاریخ درج مطلب: ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵م.

• .Inside the Caribbean fiefdom where he wooed the wealthy and abused girls" ,CNN News Agency ,Date of publication: Mar 13, 2026M"