پیش‌نویس:دیت

دیت؛ مرحله‌ای از فرایند آشنایی با هدف ازدواج یا رابطه عاشقانه.

دیت نوعی از آشنایی مبتنی بر قرار ملاقات برای ارزیابی سازگاری میان دو نفر است. این شیوه آشنایی، به‌ویژه در جوامع مدرن و شهری، به عنوان مرحله‌ای پیشاازدواج یا پیشارابطه شناخته می‌شود که هدف آن شناخت متقابل، سنجش میزان همخوانی شخصیتی، ارزشی و سبک زندگی و بررسی امکان تداوم رابطه است.

مفهوم‌شناسی دیت

دیت یا قرار ملاقات (Dating) اصطلاحی برگرفته از زبان انگلیسی است که در لغت به‌معنای تاریخ بوده، اما در کاربرد اجتماعی به مجموعه‌ای از دیدارهای توافق‌شده میان دو نفر با هدف شناخت متقابل گفته می‌شود. این دیدارها معمولاً در فضاهای عمومی یا نیمه‌عمومی انجام می‌گیرد و می‌تواند از یک ملاقات کوتاه تا فرآیندی چندماهه یا چندساله ادامه یابد و الزاماً به تعهد حقوقی یا ازدواج منتهی نمی‌شود.

تاریخچه و سیر تحول دیت

پدیدۀ دیت به‌شکل امروزی آن، ریشه در تحولات اجتماعی قرن بیستم در جوامع غربی دارد که شهرنشینی، افزایش تحصیلات، استقلال اقتصادی نسبی جوانان و تضعیف نقش واسطه‌های سنتی ازدواج، زمینه‌ساز شکل‌گیری الگوهای نوین آشنایی است. تضعیف تدریجی الگوهای سنتی ازدواج و گسترش اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، زمینه را برای ترویج مدل‌های جدید آشنایی از جمله دیت فراهم آورد که از کنشی حضوری به تجربه‌ای ترکیبی از تعامل آنلاین و آفلاین تحول یافت.

انواع دیت

قرار ملاقات‌ها بسته به هدف، میزان تعهد و بستر شکل‌گیری، به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند:

• دیت غیررسمی: مبتنی بر تعامل اجتماعی و عاطفی بدون تعهد بلندمدت مشخص.
• آشنایی بلندمدت: با هدف ایجاد رابطه پایدارتر و احتمال ازدواج.
• بلایند دیت (قرار کورکورانه): ملاقات دو نفر بدون شناخت قبلی، معمولاً با معرفی واسطۀ انسانی یا الگوریتمی.
• اسپید دیتینگ (قرار ملاقات سریع): مجموعه‌ای از ملاقات‌های کوتاه‌مدت برای ارزیابی اولیه چند گزینۀ بالقوه.
• دیت آنلاین: آشنایی که از طریق شبکه‌های اجتماعی یا اپلیکیشن‌ها آغاز شده و ممکن است به ملاقات حضوری منجر شود.

دیدگاه‌های اجتماعی درباره دیت

در بحث آشنایی پیش از ازدواج، معمولاً میان دیت مستقل و آشنایی‌های ضابطه‌مند تمایز گذاشته می‌شود؛ به‌گونه‌ای که در الگوی سنتی، خانواده نقش ناظر و تنظیم‌گر دارد و هدف اصلی، ازدواج رسمی است. در مقابل، دیت مستقل بیشتر بر انتخاب فردی، تجربۀ شخصی و آزادی کنش تأکید دارد. این رویکرد به افراد اجازه می‌دهد پیش از ایجاد وابستگی‌های عاطفی کاذب، در مورد تفاهم یا تضادهای بنیادین خود به‌صورت واقع‌بینانه تصمیم‌گیری کنند. در همین چارچوب، برخی دیدگاه‌ها بر آن‌اند که تعیین قواعد مشخص می‌تواند آشنایی‌ها را به فضایی امن‌تر هدایت کند و امکان انتخاب آگاهانه را افزایش دهد. از این منظر، ایجاد بسترهای رسمی و بومی برای تعامل اجتماعی سالم به‌عنوان رویکردی مؤثرتر از تحمیل الگوهای واحد یا تبلیغ صرف ازدواج مطرح می‌شود.

دیت آنلاین و روابط مجازی

با گسترش فناوری‌های ارتباطی، دیت از یک تجربه صرفاً حضوری به پدیده‌ای ترکیبی از تعاملات آنلاین و آفلاین تبدیل شده است. در دیت آنلاین، افراد مراحل شناخت اولیه را در فضای مجازی سپری می‌کنند؛ اما این نوع رابطه با محدودیت‌های قابل توجهی مواجه است. این امر باعث می‌شود افراد بیشتر بر اساس تصویر ذهنی خود از طرف مقابل قضاوت کنند و در نتیجه دچار توهم صمیمیت شوند. همچنین پژوهشگرانی چون نلسون و سالاوو دریافته‌اند که روابط مجازی می‌توانند به وابستگی‌های عاطفی عمیق منجر شوند؛ حتی بدون ملاقات حضوری که در صورت عدم مدیریت صحیح، می‌توانند بنیان‌های روابط واقعی را تضعیف کنند.

منابع

• «انواع قرار عاشقانه و کارکرد آن‌ها»، وب‌سایت مصاحب، تاریخ بازدید: ۱ دی ۱۴۰۴ش.
• «بگیر ببند «بلایند دیت» ها فرهنگ آشنایی در روابط را اصلاح می‌کند؟»، خبرگزاری ایسنا، تاریخ درج مطلب: ۱۳ اسفند ۱۴۰۳ش.
• «حد و مرز آشنایی پیش از ازدواج»، وب‌سایت خبری‌تحلیلی عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۶ دی ۱۳۹۱ش.
• «دیت چیست؟ بررسی مفهوم قرار ملاقات»، وب‌سایت خبری رکنا، تاریخ درج مطلب: ۲۸ تیر ۱۴۰۱ش.
• «روان‌شناسی روابط عاطفی در دنیای مجازی»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۲۷ دی ۱۳۹۸ش.
• فولادیان، مجید و دیگران، «تحلیل مقایسه‌ای معیارهای همسرگزینی در میان گروه‌های مختلف اجتماعی در جامعه معاصر ایران»، دوفصلنامه پژوهش‌های جامعه‌شناسی معاصر، شماره ۱۳، پاییز و زمستان ۱۳۹۷ش.