پرش به محتوا

پیش‌نویس:جولیت میچل

از ایران‌پدیا
نسخهٔ تاریخ ۱۲ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۳۶ توسط رضا عسکری (بحث | مشارکت‌ها) (ابرابزار)

جولیت میچل؛ روان‌کاو و فمینیست سوسیال.[دیدگاه ۱]

جولیت میچل، هم‌اکنون استاد روانکاوی و مطالعات زنان جیسز کالج دانشگاه کمبریج است.[دیدگاه ۲] میچل از نخستین افرادی بود که دربارهٔ اهمیت روان‌کاوی در نقد مردسالاری نوشت. جولیت میچل عقیده دارد که نظام پدرسالار از راه ایجاد نقش‌های زنانه و مردانه در خانواده و اعطای ارزش بیشتر به دومی و شرطی‌کردن زنان به پذیرش انقیاد خویش، عامل فرودستی زنان درطول تاریخ بوده است.

زندگی‌نامه

جولیت میچل در ۱۹۴۰م در کرایست چرچ نیوزلند به دنیا آمد و سپس در سال ۱۹۴۴م به انگلستان نزد پدربزرگ و مادربزرگش نقل مکان کرد. میچل در کالج سنت آن، آکسفورد تحصیل و در همان مرکز در ۱۹۶۲م مدرک زبان انگلیسی را دریافت کرد.[۱] او از ۱۹۶۲م تا ۱۹۷۰م در دانشگاه لیدز و دانشگاه ریدینگ به تدریس ادبیات انگلیسی پرداخت. در طول دههٔ ۱۹۶۰م میچل در سیاست چپ فعال بود و در کمیتهٔ تحریریهٔ مجلهٔ «New Left Review» فعال بود.[۲][دیدگاه ۳]

دیدگاه‌های جولیت میچل

جولیت میچل در کتاب جایگاه طبقاتی زن (۱۹۷۱م) و دیگر آثارش، کوشید فمینیسم رادیکال را با ماتریالیسم تاریخی پیوند زند. وی برخلاف برخی رهیافت‌های تک‌بعدی، پدرسالاری را نظامی دوگانه می‌دانست که ریشه‌های آن نه تنها در کنترل اقتصادی مردان بر کار زنان، بلکه در ابعاد روان‌کاوانه و فرهنگی نیز نهفته است.[۳] به باور میچل، پدرسالاری از طریق ساخت نقش‌های جنسیتی در خانواده، ارزش‌گذاری برتر بر نقش مردانه و شرطی‌سازی زنان برای پذیرش انقیاد،[دیدگاه ۴] عامل فرودستی تاریخی آنان بوده است.[۴]

میچل با رد تبیین صرفاً زیستیِ پدرسالاری، آن را ساختاری اجتماعی و قابل تغییر تحلیل کرد. او خانواده را کانونی می‌دید که چهار کارکرد تولید، بازتولید، ویژگی جنسی و جامعه‌پذیری را در هم می‌آمیزد. از نگاه وی اگرچه جنبهٔ اقتصادی پدرسالاری با تغییر شیوهٔ تولید قابل دگرگونی است، اما ابعاد جامعه‌زیستی و ایدئولوژیک آن تنها از طریق بازنویسی سناریوی جنسی-روانی زنان و مردان و یک انقلاب روانی-فرهنگی امکان‌پذیر است.[۵] از این‌رو، او ضرورت همکاری میان مارکسیست‌های انقلابی و روان‌کاوان فرویدی را برای رهایی نهایی زنان مطرح می‌ساخت.[۶]

میچل در کتاب روان‌کاوی و فمینیسم با خوانشی فمینیستی از فروید، بر پایهٔ تفسیرهای ژاک لاکان، کوشید نظریهٔ روان‌کاوی را از قید تبیین‌های صرفاً زیست‌شناختی رها کرده و به نظریه‌ای دربارهٔ ساخت شخصیتی انسان جنس‌دار تبدیل کند.[۷] او همچنین با تحلیل ساختاری خانواده، استدلال کرد که تابوی زنای با محارم در جامعهٔ معاصر غیرضروری است و غلبه بر عقده اودیپ می‌تواند نشان دهد که مردسالاری از نظر اجتماعی نیز ضرورتی ندارد.[۸]

نقد دیدگاه میچل

دیدگاه میچل، به‌ویژه تلفیق فمینیسم رادیکال با مارکسیسم و روان‌کاوی، با نقدهایی مواجه شده است. از یک سو، فمینیسم سوسیال که آمیزه‌ای از فمینیسم رادیکال و مارکسیستی شمرده می‌شود، از این انتقاد برخوردار است که مسئله زنان را به مسئله کارگران تقلیل می‌دهد و چارچوب تحلیلی مارکسیسم را بی‌چون‌وچرا می‌پذیرد. از سوی دیگر، تأکید افراطی میچل بر پویایی درونی روان به‌عنوان منشأ ستم و غفلت نسبی از نوسانات و ساختارهای بیرونی جامعه مورد انتقاد قرار گرفته است.[۹]

همچنین، پیشنهاد او برای پدر و مادری اشتراکی به عنوان راه‌حلی برای تغییر ساختارهای جنسیتی، از جانب برخی منتقدان (مانند شری اورتنر) کافی دانسته نمی‌شود و حتی این نگرانی مطرح شده که ممکن است به تشدید ستم بر زنان بینجامد. به نظر محققان رویکرد ترکیبی میچل اگرچه در زمان خود پیشروانه بود، اما به‌دلیل پیچیدگی و بعضاً کلی‌گویی در راهکارهای عملی، با چالش‌های نظری و عملی قابل توجهی روبه‌رو است.[۱۰][دیدگاه ۵]

پانویس

  1. "Juliet Mitchell interviewed by Alan Macfarlane 6th May 2008". Alanmacfarlane.com. 6 May 2008.
  2. Benewick, Robert; Green, Philip (1998). "Juliet Mitchell 1940–". The Routledge dictionary of twentieth-century political thinkers.
  3. اکلشال، مقدمه‌ای بر ایدئولوژیهای سیاسی، 1385ش، ص376.
  4. گَرِت، جامعه‌شناسی جنسیت، 1396ش، ص75.
  5. بستان (نجفی)، نابرابری و ستم جنسی از دیدگاه اسلام و فمینیسم، 1383ش، ص58.
  6. michell, juliet. 1974. psychoanalyysis and femenism. new york: vintage books.
  7. هام و گمبل، «فرهنگ نظریه‌های فمینیستی»، 1382ش، ص282.
  8. تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع بر نظریه‌های فمینیستی، 1387ش، ص276؛ آبوت، جامعه‌شناسی زنان، 1389ش، ص 326.
  9. تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع بر نظریه‌های فمینیستی، 1387ش، ص255.
  10. بستان (نجفی)، نابرابری و ستم جنسی از دیدگاه اسلام و فمینیسم، 1383ش، ص59،
دیدگاه‌های ارزیابان
  1. دکتر نجفی گرامی لطفاً منابع را به دقت چک کنید. آدرس‌ها گویا گاهی دقیق نیست و شماره صفحه و مورد استفاده در پانویس‌ها گاهی نیامده است.
  2. در مطالب شما اینچنین مطلبی وجود ندارد چطور در هندسه آورده‌اید؟
  3. برخی از منابع، وقتی متن رفرنس را جستجو می‌کنم، ویکی‌پدیا را می‌آورد. چرا؟ منبعی که مقاله است باید حتماً لینک بخورد به جایی که منبع وجود دارد. ظاهراً شما اطلاعات رفرنس و منبع را از ویکی‌پدیا کپی کرده‌اید و به منبع مراجعه نداشته‌اید. در این صورت مطلب قابل پذیرش نیست
  4. تعبیر فارسی و روانی بیاورید
  5. فهرست آثار چرا نیامده است/

منابع

  • آبوت، پاملا، جامعه‌شناسی زنان، مترجمهٔ منیژه نجم عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۹ش.
  • اکلشال، رابرت و ویلفورد، ریک، فمینیسم، مقدمه‌ای بر ایدئولوژی‌های سیاسی، ترجمهٔ قائد، تهران، مرکز، ۱۳۸۵ش.
  • بستان (نجفی)، حسین، «نابرابری و ستم جنسی از دیدگاه اسلام و فمینیسم»، مجله حوراء، شماره ۶، ۱۳۸۳ش.
  • تانگ، رزماری، «نقد و نظر: نظریه‌های فمینیستی»، ترجمهٔ منیژه نجم عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
  • گَرِت، استفانی، جامعه‌شناسی جنسیت، کتایون بقایی، تهران، نی، ۱۳۹۶ش.
  • هام، مگی و گمبل، سارا، فرهنگ نظریه‌های فمینیستی»، ترجمهٔ فیروزه مهاجر، نوشین احمدی خراسانی، فرخ قره‌داغی، تهران، توسعه، ۱۳۸۲ش.
  • Benewick, Robert; Green, Philip (1998). "Juliet Mitchell 1940–". The Routledge dictionary of twentieth-century political thinkers. Psychology Press.
  • "Juliet Mitchell interviewed by Alan Macfarlane 6th May 2008". Alanmacfarlane.com. 6 May 2008. Archived from the original on 23 February 2016. Retrieved 1 March 2018.
  • michell, juliet. 1974. psychoanalyysis and femenism. new york: vintage books.