پرش به محتوا

جفری اپستین

از ایران‌پدیا

جفری اپستین؛

جفری ادوارد اِپستین سرمایه‌دار آمریکایی و مجرم جنسی بود. او که فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان معلم در مدرسه دالتون آغاز کرد، بعدها وارد بازارهای مالی شد و ثروت قابل‌توجهی اندوخت. اپستین به دلیل ایجاد شبکه‌ای گسترده برای سوءاستفاده جنسی از دختران نابالغ و ارتباط با چهره‌های سرشناس سیاسی، اقتصادی و علمی در جهان شهرت یافت. او در سال ۲۰۱۹ و در زمانی که در انتظار محاکمه به اتهام قاچاق جنسی بود، در سلول زندان خود در نیویورک درگذشت. مرگ او که از سوی پزشکی قانونی خودکشی اعلام شد، با تردیدها و نظریه‌های گوناگونی همراه بوده است.

زندگی و فعالیت حرفه‌ای

اپستین در سال ۱۹۵۳ در محله‌ای متوسط در بروکلین نیویورک متولد شد. او که در ریاضیات استعداد داشت، پس از مدتی تحصیل در دانشگاه نیویورک و بدون دریافت مدرک، در سال ۱۹۷۴ کار خود را به عنوان معلم فیزیک و ریاضی در مدرسه خصوصی «دالتون» آغاز کرد [۱]. او مدتی بعد توسط پدر یکی از دانش‌آموزانش که رئیس بانک بود، وارد دنیای بانکداری شد و در شرکت «بر استرنز» (Bear Stearns) مشغول به کار شد. اپستین در دهه ۸۰ میلادی شرکت سرمایه‌گذاری شخصی خود را تأسیس کرد و مدیریت دارایی‌های میلیاردرهایی همچون لسلی وکسنر (مالک برند ویکتوریا سکرت) را بر عهده گرفت [۲].

جرایم جنسی و محکومیت‌ها

پرونده سال ۲۰۰۸

نخستین بار در سال ۲۰۰۵، پلیس پالم‌بیچ فلوریدا پس از دریافت شکایتی مبنی بر تعرض اپستین به دختری ۱۴ ساله، تحقیقاتی را آغاز کرد. با وجود گردآوری شواهد متعدد توسط پلیس، دادستان وقت الکساندر آکوستا با وکلای اپستین به توافقی دست یافت که بعدها بسیار بحث‌برانگیز شد. بر اساس این توافق، اپستین تنها به دو فقره اتهام در دادگاه ایالتی اعتراف کرد و از پیگرد فدرال مصون ماند. او به ۱۸ ماه زندان محکوم شد که تنها ۱۳ ماه آن را سپری کرد و در این مدت اجازه داشت روزها برای کار از زندان خارج شود [۳].

دستگیری مجدد در سال ۲۰۱۹

اپستین در ۶ ژوئیه ۲۰۱۹ بار دیگر به اتهام قاچاق جنسی دختران زیر سن قانونی و توطئه برای ارتکاب آن توسط مقامات فدرال در نیویورک بازداشت شد [۴]. اسناد دادگاه نشان می‌دهد که او شبکه‌ای را اداره می‌کرد که دختران نوجوان را با وعده پول و شغل جذب کرده و مورد آزار جنسی قرار می‌داد. در بازرسی از عمارت او در نیویورک، مدارک بسیاری از جمله تصاویر غیراخلاقی از دختران جوان کشف شد [۵].

مرگ در زندان

اپستین در ۱۰ اوت ۲۰۱۹ در سلول خود در بازداشتگاه متروپولیتن نیویورک بیهوش پیدا شد و پس از انتقال به بیمارستان مرگ او تایید گردید. پزشکی قانونی علت مرگ را خودکشی با حلق‌آویز کردن اعلام کرد [۶]. با این حال، شرایط مرگ او از جمله خرابی دوربین‌های مداربسته در شب حادثه، به خواب رفتن نگهبانان و انتقال هم‌سلولی او پیش از مرگ، به گمانه‌زنی‌ها دامن زد. برادر اپستین و وکلای او نسبت به نتیجه پزشکی قانونی ابراز تردید کرده و احتمال قتل را مطرح کرده‌اند [۷].

شبکه روابط و افراد مرتبط

یکی از ابعاد اصلی پرونده اپستین، گسترهٔ روابط او با افراد قدرتمند است. انتشار اسناد دادگاه و دفترچه تماس‌های او نام‌های بسیاری را فاش کرده است.

  • گیلین مکسول: شریک اصلی اپستین که دختر غول رسانه‌ای رابرت مکسول بود. او در جذب دختران برای شبکه اپستین نقش کلیدی داشت و در سال ۲۰۲۱ به جرم قاچاق جنسی به ۲۰ سال زندان محکوم شد [۸].
  • سیاستمداران: نام رؤسای جمهور سابق آمریکا، بیل کلینتون و دونالد ترامپ، در اسناد پروازهای جت شخصی اپستین دیده شده است. هرچند هر دو انجام هرگونه عمل مجرمانه را رد کرده‌اند [۹]. همچنین ایهود باراک، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل، روابط نزدیکی با اپستین داشته است [۱۰].
  • خاندان سلطنتی: شاهزاده اندرو، پسر ملکه الیزابت دوم، به دلیل اتهام رابطه جنسی با یکی از قربانیان اپستین به نام ویرجینیا جوفری، عناوین سلطنتی خود را از دست داد و مجبور به پرداخت غرامت شد [۱۱].
  • چهره‌های علمی و اقتصادی: نام‌هایی همچون بیل گیتس و برخی اساتید دانشگاه هاروارد نیز در میان افراد مرتبط با اپستین دیده شده است. همچنین اسناد نشان می‌دهد اپستین با چهره‌های صنعت ارز دیجیتال مانند براک پیرس (بنیان‌گذار تتر) ارتباطاتی داشته است [۱۲].

اتهامات جاسوسی و ارتباط با موساد

برخی گزارش‌ها و اسناد ادعا کرده‌اند که اپستین ممکن است با سرویس‌های اطلاعاتی، به‌ویژه موساد اسرائیل، همکاری داشته است. بر اساس یک سند منتشر شده از اف‌بی‌آی، منبعی ادعا کرده که اپستین «مامور موساد» بوده و اقدام به جمع‌آوری اطلاعات برای باج‌گیری (kompromat) از نخبگان غربی می‌کرده است [۱۳]. همچنین اسنادی از کمک‌های مالی اپستین به سازمان‌های حامی اسرائیل منتشر شده است [۱۴].

جزیره لیتل سنت جیمز

اپستین مالک جزیره‌ای خصوصی در جزایر ویرجین آمریکا به نام «لیتل سنت جیمز» بود که محلی‌ها به آن «جزیره کودک‌آزاران» می‌گفتند [۱۵]. این جزیره به عنوان مرکز اصلی فعالیت‌های شبکه قاچاق جنسی او شناخته می‌شد و بسیاری از قربانیان و مهمانان ویژه با جت شخصی او معروف به «لولیتا اکسپرس» به آنجا منتقل می‌شدند [۱۶].

پانویس

منابع