جزیره خارک
جزیره خارک؛ از جزایر مهم و بزرگترین پایانه نفتی ایران در خلیج فارس.
جزیره خارک در شمال خلیج فارس و در استان بوشهر قرار دارد و بهعنوان بزرگترین پایانه صادرات نفت خام ایران، حدود ۹۰ درصد از صادرات نفتی کشور را انجام میدهد. این جزیره با پیشینه تاریخی چندینهزارساله، از دوره ایلامیان تا کنون، همواره مورد توجه حکومتهای محلی و قدرتهای خارجی بوده است. این جزیره در طول جنگ تحمیلی عراق علیه ایران بارها مورد حمله هوایی قرار گرفت اما تداوم صادرات نفت را حفظ کرد و در دوره تحریمهای بینالمللی و جنگ رمضان 1404ش نیز با بهرهگیری از روشهای مختلف، جریان درآمدهای ارزی کشور را ادامه داده است. تداوم صادرات نفت از جزیره خارک در شرایط جنگ و سابقۀ تاریخی مقاومت ساکنان آن در برابر نیروهای اشغالگر، موجب شده است که این جزیره بهعنوان نمادی از مقاومت و همبستگی ملی مردم ایران تلقی شود.
نامگذاری
نام جزیره خارک در متون تاریخی کهن به اشکال مختلف ثبت شده است. در نوشتههای استرابون از آن با نام «ایکارهیا» یا «ایکاریوس» و در آثار بطلمیوس با عنوان «آراکیا» یاد شده است. همچنین جغرافینویسان دورۀ اسلامی از جمله جیهانی و ابنحوقل در آثار خود از نام خارک ذکر به میان آوردهاند. در تلفظ دریانوردان محلی، از واژگانی نظیر «خاری» یا «ساکن الخاری» یا «میرمحمد» استفاده میشده و بومیان منطقه نیز نام «خارگ» را برای این جزیره به کار بردهاند. جلال آل احمد معتقد است که واژۀ خارک برگرفته از «خرمای نارس» است.[۱] برخی گفتهاند که این منطقه بهدلیل وجود بوتههای خارمانند، «خار» نامیده شده و پسوند «گ» نیز نشاندهندۀ مکان است. بر پایه روایت دیگر، در زبان پهلوی واژۀ «خار» بهمعنای مکان بلند است که این معنا با ویژگی جغرافیایی جزیره یعنی صخرهای مرتفع در آبهای خلیج فارس،همخوانی دارد.[۲]
تاریخچه
برپایۀ یافتههای باستانشناختی، جزیره خارک از حدود هزاره سوم پیش از میلاد در قلمرو ایلامیان قرار داشته است. جغرافینگاران مسلمان سدههای نخست هجری، خارک را جزیرهای آباد با کشتزارها و نخلستانها توصیف کردهاند که از توابع گناوه بوده، مرکز حکومتی محسوب میشده و از نظر صید مروارید از جمله مروارید «در یتیم» اهمیت داشته است.جزیره خارک تا پیش از صفویان جزو قلمرو حکومتهای محلی جنوب ایران بود. در سدۀ دهم هجری پرتغالیها خارک را تصرف کردند اما بعد نیروهای عرب محلی آنان را بیرون راندند. در دوره شاه سلیمان صفوی، هلندیها در ۱۶۸۴م خارک را تصرف کردند. در ۱۷۵۳م در دوره کریمخان زند، هلندیها دوباره در جزیره استقرار یافتند تا اینکه میرمهنا آنان را بیرون کرد و نیروهای زندیه جزیره را تصرف کردند.حکومتهای ایران دو بار؛ یک بار کریمخان زند و بار دیگر فتحعلیشاه قاجار، خارک را به فرانسه واگذار کردند اما این امر محقق نشد. بریتانیا در ۱۸۳۸م و سپس در ۱۸۵۶م خارک را اشغال کرد و در جریان جنگ جهانی اول نیز جزیره تا پایان جنگ در تصرف انگلستان بود. جزیره خارک از ۱۳۱۲ تا ۱۳۲۷ش در دورۀ پهلوی به تبعیدگاه مجرمان تبدیل شد. در ۱۳۳۷ش بهدلیل عمق مناسب سواحل، بهعنوان پایانۀ صدور نفت خام برگزیده و در ۱۳۴۴ش به بندری بزرگ برای صدور نفت تبدیل شد.[۳]
جغرفیا و اقلیم
موقعیت جغرافیایی
جزیره خارک از شمال به جزیره خارکو، و از جنوب، غرب و شرق به خلیج فارس محدود میشود. این جزیره در مختصات ۲۹ درجه و ۱۵ دقیقه و ۲۵ ثانیه عرض شمالی و ۵۰ درجه و ۲۰ دقیقه و ۳۰ ثانیه طول شرقی قرار دارد.[۴] فاصلۀ این جزیره تا شهرهای مختلف عبارت است از: ۵۲ کیلومتری شمال غربی بوشهر، ۳۰ کیلومتری بندر ریگ، ۳۵ کیلومتری جنوب بندر گناوه و ۵ کیلومتری جنوب جزیره خارکو.[۵]
تقسیمات اداری
از نظر تقسیمات اداری، جزیره خارک ابتدا به حوزه بوشهر تعلق داشت، اما بهدلیل تعلق امور کارگری آن در بخش صنعت نفت به خوزستان و به دنبال درخواستهای مکرر وزارت کار از وزارت کشور، این جزیره به خوزستان الحاق شد. سرانجام در ۱۳۴۶ش جزیره خارک جزء استان خوزستان شد.[۶]
آبوهوا
ميانگين حداكثر دماى ساليانۀ جزیره خارك ْ6ر29 و ميانگين بارش ساليانۀ آن حدود 6ر265 ميليمتر است. پربارانترين ماه در خارك آذر و چهار ماه از سال؛ یعنی خرداد تا شهريور، بدون بارش است. ميانگين رطوبت نسبى 6ر61% و مرطوبترين ماه آن دى، 72% و خشكترين آن خرداد، 49% است.[۷]
جمعیت
بر اساس سرشماریهای عمومی نفوس و مسکن، جمعیت جزیرۀ خارک از ۶۴۷ نفر در سال ۱۳۳۵ به ۸۳۵۳ نفر در سال ۱۳۵۵ افزایش یافت که بیش از ۱۳ برابر شدن جمعیت را نشان میدهد. نرخ رشد جمعیت در دوره ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۵ حدود ۷۵ درصد و در دوره ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۵ حدود ۳۵ درصد بوده است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این جزیره ۸۸۰۰ نفر گزارش شده است.[۸] جمعیت کنونی خارک نیز حدود ۸۰۰۰ نفر برآورد میشود.[۹]
اقتصاد جزیره خارک
سنتی
جزیره خارک با وجود محدودیتهای جغرافیایی و منابع آب زیرزمینی، در گذشته از رونق اقتصادی برخوردار بوده و از نظر تجارت، صید مروارید و پایگاه نظامی دارای اهمیت بوده است. منابع جغرافیایی و سفرنامههای دوره اسلامی به رونق کشاورزی، تجارت و صید مروارید در این جزیره در ادوار مختلف اشاره کردهاند. بر اساس گزارشهای تاریخی، مستوفی از زراعت، نخ، میوه و غله خوب آن، جیهانی از آبهای خوش و کشتزارهای آنجا، و کازرونی از نخ، انار، انگور و انجیر جزیره یاد کردهاند. محصولات عمدۀ جزیره در گذشته شامل خرما، گندم، جو، عدس، پیاز، خربزه، انگور و لیمو بوده است که انگور آن به خارج صادر میشد. فرامرزی نیز محصولاتی همچون لیموترش، پرتقال، نارنگی، موز، انجیر، ترنج و انگور را برای جزیره برشمرده است. وجود مروارید و رونق صید آن در جزیره باعث شده است که منابع متعددی از کیفیت و کمیت معادن مروارید در این منطقه سخن بگویند. به نوشته لسترنج، خارک از مهمترین جزایر خلیج فارس از حیث تجارت و بازرگانی بوده و دریای مجاور آن از مهمترین صیدگاههای مروارید محسوب میشده است. با گذشت زمان، تحولاتی نظیر کسادی صید مروارید به سبب تولید و رواج مروارید مصنوعی در ژاپن و مهاجرت غواصان به سواحل نفتخیز جنوب و غرب خلیج فارس، باعث رکود اقتصادی منطقه، گرایش به خودمصرفی در تولید و کاهش جمعیت شد. در آستانه ورود صنعت نفت به جزیره، بیشتر اهالی از طریق ماهیگیری و کشاورزی امرار معاش میکردند.[۱۰]
تأسیسات نفتی جزیره خارک
جزیره خارک امروزه بهعنوان بزرگترین پایانه صادرات نفت خام ایران، حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد از صادرات نفتی کشور را انجام میدهد و نقشی حیاتی در تأمین درآمدهای ارزی ایران ایفا میکند. بر اساس گزارش رسانهها، ظرفیت ذخیرهسازی نفت در این جزیره حدود ۳۰ تا ۳۴ میلیون بشکه برآورد شده است. خارک دارای ۵۵ مخزن ذخیرهسازی و اختلاط نفت خام و ۹ اسکله عملیاتی برای بارگیری نفتکشها است. اسکله غربی (آذرپاد) قابلیت پهلوگیری همزمان سه نفتکش غولپیکر (VLCC) و اسکله شرقی (تیشکل) ظرفیت بارگیری شش نفتکش را دارد.[۱۱]
نفت خام استخراجشده از میادین بزرگ خشکی از جمله اهواز، مارون و گچساران از طریق خطوط لوله زیردریایی به مخازن خارک منتقل میشود. نفت صادراتی از خارک بهطور عمده به مقصد چین ارسال میشود و حدود ۱۱ تا ۱۳ درصد از واردات نفتی این کشور را تشکیل میدهد. افزون بر صنعت نفت، شرکت پتروشیمی خارک در این جزیره فعال است و محصولاتی شامل متانول، گوگرد، پروپان، بوتان و نفتا تولید میکند. ظرفیت تولید متانول این مجتمع ۶۶۰ هزار تن در سال است.[۱۲]
در ۱۳۹۵ش پروژه ساخت مخازن ذخیرهسازی نفت خام در نزدیک گناوه با ظرفیت ۱۰ میلیون بشکه برای پشتیبانی از خارک کلید خورد.[۱۳] همچنین پایانۀ جایگزین جاسک در دریای عمان با ظرفیت محدود حدود ۳۰۰ هزار بشکه در روز، به عنوان مسیر جایگزین در نظر گرفته شده است.[۱۴]
آثار تاریخی و باستانی
بر اساس کاوشهای باستانشناسی، کهنترین آثار یافتشده در جزیره خارک شامل دو گور سنگی مربوط به هزار سال پیش از میلاد مربوط به دوران ایلامی و مقابر متعددی با نقش صلیب بر درگاه یا مدفن مسیحیان است. دیگر آثار باستانی جزیره عبارتند از: معبد یونانی با معماری یونانی، سنگنبشته خط میخی هخامنشی که حدود ۲۴۰۰ سال قدمت دارد، آتشگاه، صومعه، کلیسای نسطوری، مسجد قدیمی، پلاک گچبری با نقش چلیپا مربوط به اواخر دوره ساسانی[۱۵] و بقعه میرمحمد حنفیه با کاشیهای مغول و بازسازی دوره قاجار. این بقعه بر اساس اعتقاد ساکنان جزیره، مزار محمد بن حنفیه فرزند علی بن ابیطالب است، هرچند انتساب آن فاقد استناد تاریخی است.[۱۶]
توسعه جزیره خارک
تا پیش از ورود صنعت نفت و استفاده از مصالح ساختمانی جدید، بیشتر ساختمانهای جزیره خارک با مصالح بومی نظیر سنگ، گچ و نخل و یا مصالح غیربومی مانند تخته ساج ملیح از هندوستان و چوب صندل از زنگبار ساخته میشدند. در گزارشی از وزارت جنگ در ۱۳۰۳ش به اداره کارگزاری بنادر جنوب آمده است که انگلیسیها خانههای قدیمی جزیره خارک را تخریب و مصالح آن را برای استفاده به خارج از جزیره حمل کرده بودند. تعداد ساختمانهای خارک در آن دوره به طور تقریبی بین ۱۱۳ تا ۱۲۰ باب بود. مصالح به کار رفته در این منازل تا ۱۳۳۵ش بهطور عمده نیمهبادوام، کمدوام و بیدوام بوده است؛ به گونهای که حتی یک باب خانه مناسب برای استقرار کلانتری و بخشداری در جزیره وجود نداشت.[۱۷]
پس از ورود صنعت نفت، شرکت ملی نفت ابتدا تعداد زیادی چادر در جزیره برپا کرد و بیشتر کارکنان شرکت در زیر چادر زندگی میکردند. با رونق فعالیتهای شرکت در منطقه، نیاز به ساخت مسکن بادوام افزایش یافت و شرکت برای تأمین آسایش کارکنان خود اقدام به ساخت مسکن کرد. پیش از اجرای طرح جامع (چم) در ۱۳۴۴ش، حدود ۱۹۰ منزل توسط صنعت نفت برای کارکنان ساخته شده بود؛ ۷۰ باب برای کارمندان و ۱۲۰ باب برای کارگران. پس از اجرای این طرح، تعداد منازل به ۳۷۵ باب افزایش یافت.[۱۸]
زیرساختها
- نفتی و بندری: جزیره خارک بزرگترین پایانۀ صادرات نفت خام ایران است و حدود ۹۰ درصد صادرات نفت کشور از این جزیره انجام میشود. این جزیره دارای ظرفیت ذخیرهسازی نفت حدود ۳۰ میلیون بشکه است. تأسیسات بارگیری جزیره شامل اسکلههای متعددی است که به گفته منابع میتواند بهطور همزمان چندین نفتکش غولپیکر را پهلو دهد.[۱۹] خطوط لوله زیردریایی، نفت خام را از میادین اصلی خشکی از جمله اهواز، مارون و گچساران به جزیره منتقل میکند. سه تأسیسات اصلی انرژی در جزیره فعالیت میکنند که شرکت نفت فلات ایران از جمله مهمترین آنها است.[۲۰]
- حملونقل: جزیره خارک دارای یک فرودگاه با باند پرواز است[۲۱] که در حملات 23 اسفند 1404ش هدف قرار گرفت و به گفته منابع، به باند فرودگاه آسیب وارد شد.[۲۲] همچنین اسکلههای متعدد بارگیری در دو سوی جزیره برای پهلوگیری نفتکشها احداث شده است.[۲۳]
- رفاهی و خدماتی: بر اساس گزارشها، در جزیره خارک تأسیسات رفاهی و خدماتی برای ساکنان و کارکنان صنعت نفت پیشبینی شده است. بر اساس منابع، در این جزیره مدرسه، آبشیرنکن، بیمارستان و امکانات درمانی وجود دارد. همچنین با توجه به جمعیت حدود ۸۰۰۰ نفری جزیره، امکانات مسکونی و رفاهی برای کارکنان شرکت نفت و خانوادههای آنها فراهم شده است.[۲۴]
- نظامی و پدافندی: جزیره خارک بهدلیل اهمیت استراتژیک، بهشدت تحت حفاظت بوده و پایگاههای نظامی، انبارهای مهمات و دارای پدافند چندلایه است و در هفتههای اخیر ایران، سیستمهای موشکی هدایتشوندۀ سطح به هوای دوش پرتاب را به جزیره منتقل کرده است.[۲۵]
جزیره خارک در آثار پژوهشگران
درباره جزیره خارک، تاریخچه آن و صنایع نفت و مشتقاتش در این جزیره پژوهشهای متعددی انجام شده است. از جمله، مقاله ثوابق و همکاران با عنوان «تأثیرات جمعیتی صنعت نفت بر جزیره خارک» (۱۳۹۹) به تغییرات جمعیتی و سیاستهای دولت برای کنترل مهاجرت پرداخته است. همچنین لعبثفر در مقاله «طرح چم و تأثیر آن بر خارک»، تغییرات صنعتی جزیره را توضیح داده است. به عنوان نمونه دیگر، علیاکبر سرفراز در کتاب «راهنمای آثار جزیره خارک» توضیح مفصلی درباره سابقه تاریخی این جزیره ارائه داده است. جلال آلاحمد در کتاب خود، «جزیره خارگ، در یتیم خلیج فارس» به پیشینه تاریخی جزیره بهعنوان پایگاه تجاری و گذرگاه تمدنها و مذاهب گوناگون پرداخته است. نویسنده در این اثر، تحولات ناشی از کشف و صادرات نفت را نیز گزارش کرده و کتاب را بهعنوان یادداشتی از وضعیت مردم، گذشته، آداب محلی، افسانهها و لهجههای جزیره ارائه داده است.[۲۶]
تابآوری در برابر تهدیدات معاصر
- برپایۀ مسندات تاریخی جزیره خارک در طول تاریخ همواره در معرض تهدیدات نظامی و اقتصادی قرار داشته است. برای مثال در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران (۱۳۵۹-۱۳۶۷)، این جزیره دستکم ۲۸۸۰ بار مورد حمله هوایی قرار گرفت، اما به گزارش منابع رسمی، صادرات نفت از خارک حتی برای یک روز نیز قطع نشد. این تداوم عملیات، حاصل هماهنگی کارکنان صنعت نفت، نیروهای نظامی و ساکنان محلی بود که با حداقل امکانات و در شرایط طاقتفرسا، تأسیسات را عملیاتی نگه داشتند.[۲۷]
- جزیره خارک در دوره تحریمهای بینالمللی نیز به نماد «مقاومت اقتصادی» ایران تبدیل شد. در سالهای فشار حداکثری دولت آمریکا، نفتکشهای ایرانی با استفاده از روشهایی مختلف همچنان از خارک به سمت چین و دیگر مقاصد حرکت و درآمد ارزی مورد نیاز دولت را تأمین کردند.[۲۸]
- در جنگ رمضان بار دیگر هدف حملات هوایی گستردۀ آمریکا و اسراییل قرار گرفت. به گزارش رسانهها، در این حملات که در بامداد ۲۳ اسفند ۱۴۰۴ش انجام شد، چند انفجار در جزیره به گوش رسید، اما زیرساختهای نفتی آسیب ندید. بر اساس گزارش رسانهها فعالیت شرکتهای نفتی در این پایانه صادراتی به روال عادی ادامه یافت و صادرات نفت بدون وقفه انجام شد.[۲۹] همچنین زندگی ساکنان جزیره بهصورت عادی ادامه یافت و کارکنان صنعت نفت با روحیه بالا به فعالیت خود ادامه دادند.[۳۰]
- متعاقب این حملات، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، ایدۀ تصرف یا منهدمکردن جزیره خارک را مطرح کرد. اما تحلیلگران نظامی معتقدند تهاجم زمینی به خارک با خطرات قابل توجهی از جمله تلفات سنگین برای نیروهای مهاجم همراه است و بهدلیل استقرار سامانههای دفاعی، شناورهای تندرو و مینهای دریایی ایران، بهعنوان یکی از آسیبپذیرترین نقاط برای عملیات آبی-خاکی شناخته میشود. مقامات ایرانی نیز اعلام کردهاند که نیروهای مسلح کشور آمادگی مقابله با هرگونه تجاوز زمینی را دارند.[۳۱]
پانویس
- ↑ سعیدینیا و لعبتفر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی ، اجتماعي مناطق شمالي خليج فارس؛ مطالعه موردی خارك (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص99.
- ↑ «جزیره خارگ، نماد مقاومت ایران کجاست؟»، خبرگزاری ایرنا.
- ↑ «جزیره خارگ مرکز ثقل استراتژیک خلیج فارس؛ نماد مقاومت پایدار و وحدت ملی»، خبرگزاری مهر.
- ↑ سعیدینیا و لعبتفر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی ، اجتماعي مناطق شمالي خليج فارس؛ مطالعه موردی خارك (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص99.
- ↑ حیدری، «خارک و خاراسن؛ پیشنهاد و بحثی درباره انتساب دو گورصخرهای بزرگ و نام جزیرۀ خارک»، 1399ش، ص107.
- ↑ حیدری، «خارک و خاراسن؛ پیشنهاد و بحثی درباره انتساب دو گورصخرهای بزرگ و نام جزیرۀ خارک»، 1399ش، ص107.
- ↑ جغرافياى جزاير ايرانى خليج فارس، 1381ش، ص21-23.
- ↑ طرفداری، «خارک»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.
- ↑ «جزیره خارگ، نماد مقاومت ایران کجاست؟»، خبرگزاری ایرنا.
- ↑ سعیدینیا و لعبتفر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی ، اجتماعي مناطق شمالي خليج فارس؛ مطالعه موردی خارك (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص99-100.
- ↑ رحمانی، «روز پانزدهم جنگ»، وبسایت اشتراک.
- ↑ «خارگ؛ قلب تپنده صادرات نفت و پتروشیمی ایران»، خبرگزاری مهر.
- ↑ «افزایش ذخیرهسازی نفت ایران ۱۰ میلیون بشکه»، وبسایت دنیای اقتصاد.
- ↑ «صادرات نفت از پایانه جاسک؛ شکست تحریم نفت ایران»، وبسایت ایران پرس.
- ↑ «خارگ چقدر قدمت تاریخی دارد؟»، خبرگزاری ایرنا.
- ↑ طرفداری، «خارک»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.
- ↑ سعیدینیا و لعبتفر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی ، اجتماعي مناطق شمالي خليج فارس؛ مطالعه موردی خارك (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص107-108.
- ↑ سعیدینیا و لعبتفر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی ، اجتماعي مناطق شمالي خليج فارس؛ مطالعه موردی خارك (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص107-108.
- ↑ «شریان نفت ایران زیر آتش؛سرنوشت خارک پس از بمباران چه میشود؟»، وبسایت دویچهوله؛ «زیرساختهای گستردهای از جمله مخازن ذخیرهسازی، خطوط لوله و پایانههای بارگیری دریایی را در خود جای داده است»، وبسایت یورو نیوز.
- ↑ سعیدینیا و لعبتفر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی ، اجتماعي مناطق شمالي خليج فارس؛ مطالعه موردی خارك (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص102-104؛ Council on Foreign Relation «Kharg Island: Iran’s Oil Lifeline and a Tempting U.S. Target»،
- ↑ «تجهیزات و زیرساخت های ایمنی فرودگاه شهدای جزیره خارگ ممیزی شد»، خبرگزاری ایرنا.
- ↑ «جزئیات حمله آمریکا به جزیره خارگ؛ به تاسیسات نفتی آسیبی وارد نشد»، خبرگزاری آنا.
- ↑ سعیدینیا و لعبتفر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی ، اجتماعي مناطق شمالي خليج فارس؛ مطالعه موردی خارك (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص103.
- ↑ سعیدینیا و لعبتفر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی ، اجتماعي مناطق شمالي خليج فارس؛ مطالعه موردی خارك (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص103.
- ↑ «تصرف خارک و سناریوی حمله به شاهرگ نفتی ایران؛ از گزینه پرریسک ترامپ و هشدارهای تهران چه میدانیم؟»، وبسایت یورو نیوز.
- ↑ فروغی، «جایگاه نفت در تحول هویتی جزیره خارک»، 1402ش، ص112.
- ↑ «خارگ جزیره مقاومت و ایستادگی؛ از دفاع مقدس تا جنگ رمضان»، خبرگزاری مهر.
- ↑ «خارک؛ تاج نفت ایران در تیررس جنگ»، وبسایت افکار نیوز.
- ↑ «شرایط در جزیره خارگ تحت کنترل است؛ دشمن به اهداف خود نرسید»، خبرگزاری مهر.
- ↑ «حسینی، سخنگوی کمیسیون انرژی: هیچ وقفهای در صادرات نفت در جزیره خارک رخ نداده»، وبسایت انتخاب، تاریخ درج مطلب: 26 اسنفد 1404ش.
- ↑ «از تهدید تا اقدام؛ پشتپرده نقشه ترامپ برای تصرف خارک و پیامدهای آن برای ایران و آمریکا»، وبسایت یورو نیوز.
منابع
- «از تهدید تا اقدام؛ پشتپرده نقشه ترامپ برای تصرف خارک و پیامدهای آن برای ایران و آمریکا»، وبسایت یورو نیوز، تاریخ درج مطلب: 1 آوریل 2026م.
- «افزایش ذخیرهسازی نفت ایران ۱۰ میلیون بشکه»، وبسایت دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب: 20 بهمن 1395ش.
- «تجهیزات و زیرساخت های ایمنی فرودگاه شهدای جزیره خارگ ممیزی شد»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: 29 آبان 1402ش.
- «تصرف خارک و سناریوی حمله به شاهرگ نفتی ایران؛ از گزینه پرریسک ترامپ و هشدارهای تهران چه میدانیم؟»، وبسایت یورو نیوز، تاریخ درج مطلب: 28 مارچ 2026م.
- «جزئیات حمله آمریکا به جزیره خارگ؛ به تاسیسات نفتی آسیبی وارد نشد»، خبرگزاری آنا، تاریخ درج مطلب: 23 اسفند 1404ش.
- «جزیره خارگ مرکز ثقل استراتژیک خلیج فارس؛ نماد مقاومت پایدار و وحدت ملی»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: 3 فروردین 1045ش.
- «جزیره خارگ، نماد مقاومت ایران کجاست؟»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: 25 اسفند 1404ش.
- جغرافياى جزاير ايرانى خلي جفارس: استان بوشهر (جزاير خارك، خاركو، شيف، امالكرم، جبرين، نخيلو، فارسى)، تهران، سازمان جغرافيايى نيروهاى مسلح، 1381ش.
- حیدری، احد، «خارک و خاراسن؛ پیشنهاد و بحثی درباره انتساب دو گورصخرهای بزرگ و نام جزیرۀ خارک»، مجلۀ پژوهشهای ایرانشناسی، سال دهم، شمارۀ 1، 1399ش.
- «خارک؛ تاج نفت ایران در تیررس جنگ»، وبسایت افکار نیوز، تاریخ درج مطلب: 26 اسنفد 1404ش.
- «خارگ جزیره مقاومت و ایستادگی؛ از دفاع مقدس تا جنگ رمضان»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: 23 اسفند 1404ش.
- «خارگ چقدر قدمت تاریخی دارد؟»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: 16 فروردین 1404ش.
- «خارگ؛ قلب تپنده صادرات نفت و پتروشیمی ایران»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: 29 مهر 1404ش.
- رحمانی، بهرام، «روز پانزدهم جنگ»، وبسایت اشتراک، تاریخ درج مطلب: 23 اسفند 1404ش.
- «زیرساختهای گستردهای از جمله مخازن ذخیرهسازی، خطوط لوله و پایانههای بارگیری دریایی را در خود جای داده است»، وبسایت یورو نیوز، تاریخ درج مطلب: 16 مارچ 2026م.
- سعیدی نیا، حبیب الله و لعبت فر، احمد، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی ، اجتماعي مناطق شمالي خليج فارس؛ مطالعه موردی خارك (1355-1335ش/1976-1956)»، مجلۀ گنجینه اسناد، شمارۀ 103، 1395ش.
- «شرایط در جزیره خارگ تحت کنترل است؛ دشمن به اهداف خود نرسید»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: 23 اسفند 1404ش.
- «شریان نفت ایران زیر آتش؛سرنوشت خارک پس از بمباران چه میشود؟»، وبسایت دویچهوله، تاریخ درج مطلب: 23 اسفند 1404ش؛
- «صادرات نفت از پایانه جاسک؛ شکست تحریم نفت ایران»، وبسایت ایران پرس، تاریخ درج مطلب: 1 مرداد 1400ش.
- طرفداری، علی محمد، «خارک»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی، تاریخ درج مطلب: 7 دی 1398ش.
- فروغی، محمدحسین، «جایگاه نفت در تحول هویتی جزیره خارک»، مجلۀ تاریخ روستا و روستانشینی در ایران و اسلام، شمارۀ 3، 1402ش.
- Council on Foreign Relation «Kharg Island: Iran’s Oil Lifeline and a Tempting U.S. Target»،